Οι Δήμοι κηρύχθηκαν πλημμυροπαθείς, αλλά τα μπαζωμένα ρέματα εκδικούνται

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 

Μπορεί η Πολιτεία να έσπευσε να κηρύξει τους πληγέντες δήμους των νοτίων προαστίων σε κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης, όμως η πραγματικότητα που αναδύεται μέσα από τις λάσπες είναι πολύ πιο σκληρή από μια διοικητική απόφαση.

Η Βάρη, η Βούλα, η Βουλιαγμένη και η Γλυφάδα μετρούν πληγές, όχι απλώς επειδή έβρεξε πολύ, αλλά επειδή το τσιμέντο προσπάθησε ανεπιτυχώς να νικήσει τη φύση.

Καθώς τα νερά ακολουθούν την αρχαία πορεία τους, αδιαφορώντας για δρόμους και πολυκατοικίες, αποδεικνύεται περίτρανα πως όταν χτίζεις πάνω σε ρέματα, καμία κρατική απόφαση δεν αρκεί για να σε σώσει από την ορμή του νερού που «θυμάται» τον δρόμο του.

Σε κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης Πολιτικής Προστασίας κηρύχθηκαν οι Δήμοι Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης και Γλυφάδας με απόφαση του Γ.Γ. Ν. Παπαευσταθίου, σε μια προσπάθεια να διαχειριστούν τις σαρωτικές συνέπειες (πλημμύρες, κατολισθήσεις) των χθεσινών φαινομένων. Το μέτρο θα έχει ισχύ για τρεις μήνες, έως και την 21η Απριλίου 2026, ωστόσο οι εικόνες καταστροφής με αυτοκίνητα να έχουν παρασυρθεί σαν παιχνίδια και δρόμους θαμμένους στη λάσπη, μαρτυρούν πως το πρόβλημα δεν λύνεται με υπογραφές.

Η κρατική μηχανή προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, την ώρα που ουποδομές κατέρρευσαν υπό το βάρος ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος.

Η ρίζα του κακού εντοπίζεται στον βιασμό του φυσικού τοπίου, καθώς όπως επισημαίνουν ειδικοί (Meteo Hellas, Weather Analysis Greece), η Άνω Γλυφάδα είναι ουσιαστικά χτισμένη πάνω στο υδρογραφικό δίκτυο του Υμηττού.

Κεντρικοί δρόμοι της περιοχής αποτελούν στην πραγματικότητα μπαζωμένα ρέματα, τα οποία «ξύπνησαν» και λειτούργησαν ξανά ως χείμαρροι.

Σε συνδυασμό με τα αδρανή υλικά από τις διαπλατύνσεις και την έκπλυση του εδάφους λόγω των παλαιότερων πυρκαγιών, δημιουργήθηκε ένα φονικό μείγμα φερτών υλικών που σάρωσε τον αστικό ιστό, αποδεικνύοντας ότι η άναρχη δόμηση και η «μανία του τσιμέντου» έχουν δημιουργήσει παγίδες θανάτου μέσα στις γειτονιές.

Η τραγική απώλεια της 56χρονης γυναίκας έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πιο οδυνηρό τρόπο ότι «το νερό δεν ξεχνάει τους δρόμους του, ούτε γνωρίζει από αντικειμενικές αξίες».

Ενώ οι ευρωπαϊκές πόλεις ενσωματώνουν τα ρέματα στον αστικό ιστό για ασφάλεια, η ελληνική πραγματικότητα της αντιπαροχής τα μπάζωσε για να χτίσει σπίτια, αγνοώντας τις αρχαίες οδούς των ομβρίων υδάτων.

Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο: Ό,τι έγινε στη Μάντρα, έγινε χθες σε μικρότερη κλίμακα στη Γλυφάδα και θα ξαναγίνει στο μέλλον, καθώς το νερό θα διασχίζει ξανά και ξανά την περιοχή, αγνοώντας τα ανθρώπινα κατασκευάσματα που βρέθηκαν αυθαίρετα στο διάβα του.