Όχι Δεν Είμαι Ψέκι: Οδηγός Συζητήσεων για την Ατζέντα 2030 Μέρος 1

Θέλετε να συζητήσετε με τους φίλους σας για την Ατζέντα 2030, αλλά δε ξέρετε πώς; Αυτός ο οδηγός θα σας δείξει πως μπορούμε να ξεκινήσουμε αυτές τις συζητήσεις με τον περίγυρό μας.

Το ξέρω, σας αιφνιδίασα. Το σημερινό μας θέμα απέχει κάπως από τη καθιερωμένη θεματολογία περί ΑΙ, Ατζέντας 2030 και της φουτουριστικής τεχνο-δυστοπίας που μας έρχεται. Παρόλα αυτά θεωρώ πως είναι εξίσου σημαντικό με τις θεματικές αυτές καθώς πόσο χρήσιμη μπορεί να είναι η γνώση πέρι της Ατζέντας 2030 αν αδυνατούμε να την μοιραστούμε με τους ανθρώπους γύρω μας;

Στα πλαίσια αυτού, με βάση την εμπειρία μου ως πωλητής και τις βασικές αρχές της διαπραγμάτευσης, σας ετοίμασα έναν “μικρό” οδηγό όσον αφορά το πως μπορούμε να συζητήσουμε αυτά τα θέματα με άτομα του περίγυρου μας. Αφορμή για τον οδηγό αυτό στάθηκε ένα μήνυμα υποστήριξης που έλαβα από μια αναγνώστρια η οποία μου εξέφρασε τη δυσκολία που αντιμετωπίζει όσον αφορά το θέμα αυτό. Ελπίζω το άρθρο αυτό να αποτελέσει ένα πρακτικό βοήθημα για όλους όσους θέλουν να κάνουν αυτές τις συζητήσεις με τους οικείους τους αλλά δε ξέρουν πως να τις ξεκινήσουν ή τι να καλύψουν πρώτο.

Ποιούς δε προσεγγίζουμε

Πριν μάθουμε τι κάνουμε ας ξεκινήσουμε με αυτά που πρέπει να αποφύγουμε.

Ας είμαστε ειλικρινής, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτοιμοι να κάνουν αυτή τη συζήτηση αυτή τη στιγμή. Όσο δελεαστικό και αν είναι να κρίνουμε εξ ιδίων τα αλλότρια, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αυτή τη στιγμή δεν έχουν την ωριμότητα να ασχοληθούν με αυτά τα θέματα ή δεν έχουν το ψυχικό σθένος να εξερευνήσουν την Κόλαση της Ατζέντας 2030. Το να ξεκινήσουμε μια συζήτηση σχετικά με όλα όσα συζητάμε στον Focus με ένα άτομο που δεν είναι ακόμα έτοιμο γι αυτό, ενέχει τον κίνδυνο να το τρομάξουμε και να το εκτοξεύσουμε ακόμα πιο βαθιά στις αγκάλες της γλυκιάς συστημικής προπαγάνδας που του λέει πως όλα είναι καλά και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Πάμε να δούμε ποιές είναι αυτές οι κατηγορίες ατόμων και τους τρόπους που μπορούμε να σιγά-σιγά να τους φέρουμε προς την Αλήθεια.

Ο Σαρβάιβορ

Αυτή είναι η πιο κοινή κατηγορία ατόμων που δεν είναι ακόμα έτοιμα να κάνουν αυτές τις συζητήσεις. Τα άτομα αυτά ζουν ήδη χαμμένα σε ένα virtual reality (χωρίς της βοήθεια του τσιπ του Ίλον) πλήρως αποκομμένα από την αληθινή φύση της πραγματικότητας. Η φαιά ουσία τους εξαντλείται σε ανούσιες ασχολίες lifestyle, κίτρινου Τύπου, σόου μπιζ, social media και λοιπών φαινομένων άρτου και θεαμάτων. Εάν κάτι δεν το συζητούν οι κουτσομπολίστικες εκπομπές, δεν είναι viral και δεν σχετίζεται με τα οπαδικά δεν υπάρχει στο radar τους και (ακόμα χειρότερα) δε θέλουν να υπάρξει στο radar τους.

Η Στρουθοκάμηλος

Η δεύτερη πιο κοινή κατηγορία ατόμων. Η Στρουθοκάμηλος μοιράζεται τον τρόπο ζωής του Σαρβάιβορ όχι επειδή δεν έχει αίσθηση του κινδύνου αλλά ακριβώς επειδή φοβάται. Σε αντίθεση με τον Σαρβάιβορ, η Στρουθοκάμηλος έχει αρχίσει να ψιλιάζεται πως κάτι δε πάει καθόλου καλά με τον κόσμο μας. Παρόλα αυτά, η συνειδητοποίηση αυτή την τρομάζει καθώς, αν επιβεβαιώσει αυτές τις υποψίες της, θα πρέπει να αναγνωρίσει την απειλή που πλησιάζει και την ευθύνη της να κάνει κάτι γι αυτή. Παράλληλα, θα διατρέχει και τον κίνδυνο να χαρακτηριστεί ως “ψέκι” από τον κοινωνικό της περίγυρο και να εξοστρακιστεί από τις παρέες της. Φοβισμένη από όλα αυτά, η Στρουθοκάμηλος υποχωρεί στον τρόπο ζωής του Σαρβάιβορ, ναρκώνεται από τη προπαγάνδα και αρνείται να επιβεβαιώσει τις υποψίες της και να αναγνωρίσει την πραγματικότητα ως αυτό που είναι.

Ο Πλαγκτόν

Όχι, δεν αναφέρομαι στον κακό από τον Μπομπ Σφουγγαράκη. Η λέξη “πλαγκτόν” στα αρχαία ελληνικά χρησιμοποιούταν για να περιγράψει αυτούς που πήγαιναν όπου τους πάει το κύμα (εξού και η σημερινή χρήση της). Οι άνθρωποι αυτοί είναι εκείνοι που θα ενστερνιστούν άμεσα και σε βάθος το οποιοδήποτε κρατικό αφήγημα τους πλασάρουν και θα κάνουν αποστολή της ζωής τους την υπεράσπισή του. Όλα αυτά, μέχρι να τους πλασάρουν τη νέα καθεστωτική μόδα μετά από κάνα μήνα, οπότε και ο κύκλος θα ξεκινήσει πάλι από την αρχή.

Ξέρετε για ποιούς μιλάω. Μιλάω για τα άτομα που κυριολεκτικά εν μια νυκτί έγιναν φανατικοί υπέρμαχοι των λοκντάουν επειδή έτσι είπε η τηλεόραση. Είναι οι άνθρωποι που ξελαρυγγιάζονταν υπέρ της υποχρεωτικής μασκοφορίας και των πιστοποιητικών εμβολιασμού. Είναι εκείνοι που θέλουν να πάμε σε πόλεμο με την Ρωσία για να νικήσουμε τον κακό μπαμπούλα Πούτιν που μας έφερε την ακρίβεια και τον πληθωρισμό. Γενικά, είναι αυτοί που θα πιστέψουν και θα κάνουν ό,τι τους πει η κάθε περσόνα της τηλεόρασης ή των social media.

Τι κάνουμε με αυτές τις κατηγορίες;

Θα ήθελα πολύ να είχα να σας προτείνω κάποια μαγική απάντηση, κάποια μαγική ατάκα που μπορείς να πεις σε κάποιον από τους άνω και να τον στρέψεις προς την Αλήθεια. Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Η καλύτερη λύση είναι η υπομονή μέχρι κάποιος από τους άνω να ωριμάσει ή/και να βρει το θάρρος να αρχίσει να διερωτάται για τη φύση του κόσμου που μας περιβάλλει. Σε αυτά τα πλαίσια ίσως θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη μέθοδο του σταδιακού εγκλιματισμού (θα τη δούμε παρακάτω) και αραιά και που να τους πετάμε σπόντες με τη μορφή μικρών και μεμονωμένων σχολίων. Ακόμα και αυτό όμως ενέχει τον κίνδυνο βίαιης αντίδρασης από τις άνω κατηγορίες καθώς, είτε λόγω άγνοιας, είτε λόγω άρνησης, είτε λόγω φανατισμού μπορεί να στραφούν εναντίον του συνομιλητή τους.

Τώρα που μάθαμε ποιούς θα ήταν καλό να αφήσουμε στην ησυχία τους μέχρι εκείνοι να αναζητήσουν εμάς, θα προχωρήσουμε σε αυτές τις στάσεις και συμπεριφορές που θα ήταν καλό να αποφεύγουμε όταν βρούμε γόνιμο έδαφος για την γνώση που θέλουμε να μεταλαμπαδεύσουμε. Ραντεβού στο μέρος 2 για να μάθουμε τι δε κάνουμε όταν βρούμε κάποιον που μπορεί να ακούσει την Αλήθεια.

Κωνσταντίνος Ελευθερίου