Ο ΤΡΑΜΠ ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΑ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΤΩΝ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
Το γεωπολιτικό σκηνικό στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή αναδιατάσσεται με δραματικούς ρυθμούς, φέρνοντας στην επιφάνεια μια ζοφερή πραγματικότητα για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Την ώρα που η Αθήνα προσπαθεί να ισορροπήσει σταθερά πάνω στο «τεντωμένο σκοινί» των ερευνών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου υπό τη σκιά της τουρκικής αμφισβήτησης, οι διεθνείς ισορροπίες στον Λευκό Οίκο διαμορφώνονται αποκλειστικά γύρω από τις ορέξεις της Άγκυρας. Ο Ντόναλντ Τραμπ όχι απλώς αγνοεί επιδεικτικά την ελληνική πλευρά, αλλά εμφανίζεται απόλυτα ευθυγραμμισμένος με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αφήνοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη απομονωμένο και πολιτικά «χασμένο» στις κρίσιμες διεθνείς επαφές.
Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Ερντογάν και η ψυχρολουσία για την Αθήνα
Οι πρόσφατες επαφές και οι τηλεφωνικές διπλωματικές επαφές αποκαλύπτουν μια χαώδη απόσταση ανάμεσα στις προσδοκίες της ελληνικής κυβέρνησης και την ωμή πραγματικότητα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Ο Ντόναλντ Τραμπ, διάσημος για τις απρόβλεπτες και κυνικές του γεωπολιτικές συναλλαγές, διατηρεί προνομιακό δίαυλο επικοινωνίας με τον Τούρκο πρόεδρο, συζητώντας τα πάντα, από την περιφερειακή ασφάλεια και τις κρίσεις με το Ιράν μέχρι τα μεγάλα ενεργειακά και εμπορικά σχέδια.
Σε αυτό το σκηνικό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ελληνική κυβέρνηση μοιάζουν παντελώς ανήμποροι να επηρεάσουν τα κέντρα λήψης αποφάσεων στην Ουάσινγκτον. Η αμερικανική ηγεσία δείχνει να αγνοεί επιδεικτικά τις ελληνικές «κόκκινες γραμμές», αντιμετωπίζοντας την Ελλάδα όχι ως στρατηγικό πυλώνα σταθερότητας, αλλά ως δεδομένο «δορυφόρο» που θα λέει πάντα «yes Sir!» και δεν απαιτεί ιδιαίτερη διπλωματική προσοχή. Αυτή η απαξίωση αφήνει την Αθήνα ακάλυπτη απέναντι στην κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα.
Το «καλώδιο που ηλεκτρίζει» το Αιγαίο και τα επικίνδυνα σενάρια
Η έκδοση της ελληνικής NAVTEX για το γαλλικό ερευνητικό πλοίο Abeille Marengo, το οποίο καλείται να χαρτογραφήσει τη διαδρομή του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου μέχρι τις 6 Μαρτίου 2027, έχει μετατρέψει τη θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Κάσου σε ναρκοπέδιο. Όπως επισημαίνουν έμπειροι διεθνολόγοι, η έναρξη των ερευνών δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε εξασφαλισμένη, καθώς σκοντάφτει πάνω στις αντικρουόμενες αξιώσεις της Άγκυρας και το ανυπόστατο τουρκολυβικό μνημόνιο.
Το αδιέξοδο των θαλάσσιων ζωνών οξύνεται καθώς η Τουρκία καραδοκεί να επιβάλει τα σχέδιά της για τη «Γαλάζια Πατρίδα», αμφισβητώντας ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας σε περιοχές εκτός χωρικών υδάτων. Την ίδια ώρα, η απουσία ουσιαστικής αμερικανικής στήριξης καθιστά το τοπίο ακόμα πιο αβέβαιο, αφού με τον Ντόναλντ Τραμπ απορροφημένο στα δικά του παγκόσμια παζάρια και διατηρώντας αγαστές σχέσεις με τον Ερντογάν, η Ουάσινγκτον δύσκολα θα σηκώσει το «γάντι» για να προστατεύσει τα ελληνικά συμφέροντα σε μια ενδεχόμενη κρίση.
Μέσα σε αυτό το τεταμένο κλίμα, το οικονομικό και επιχειρησιακό ρίσκο εκτοξεύεται, καθώς αν η κατάσταση οδηγηθεί στα άκρα και η Άγκυρα επιχειρήσει τη φυσική παρεμπόδιση του ερευνητικού σκάφους, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι οι ξένες εταιρείες και οι επενδυτές θα αποσυρθούν, αφήνοντας το πολυδιαφημισμένο έργο απλώς στα χαρτιά.
Προς ποιο μέλλον οδεύουμε;
Το μέλλον προδιαγράφεται εξαιρετικά ανησυχητικό. Η στρατηγική της «αφύπνισης εκ των υστέρων» και της παθητικής προσδοκίας ότι οι σύμμαχοι θα μας προστατεύσουν καταρρέει.
Την ώρα που ο Ερντογάν αποκομίζει διπλωματικά οφέλη και συνομιλά ως ίσος προς ίσον με τις ΗΠΑ, η Αθήνα πληρώνει το βαρύ τίμημα της μακροχρόνιας αδυναμίας της να χαράξει μια πραγματικά αποτρεπτική και ενεργητική στρατηγική.
Η ελληνική κυβέρνηση καλείται πλέον να διαχειριστεί μια πολλαπλή κρίση, έχοντας απέναντί της όχι μόνο μια τουρκική πολεμική μηχανή σε πλήρη έξαρση, αλλά και έναν Λευκό Οικό που δείχνει να γυρίζει την πλάτη στα δίκαια της χώρας μας.
