Ο ΤΡΑΜΠ ΕΡΙΞΕ «ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ» ΣΕ ΠΟΥΤΙΝ ΚΑΙ ΖΕΛΕΝΣΚΙ… «ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ» ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ για την «ενεργειακή εκεχειρία» ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία προκάλεσε περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απάντησε. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε αρχικά ότι δεν γνώριζε για κάποια συμφωνία, ενώ στη συνέχεια κατήγγειλε νέα ρωσικά πλήγματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις. Η Μόσχα δεν επιβεβαίωσε ότι έχει συμφωνήσει σε παύση των επιθέσεων. Στο μεταξύ, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αντέδρασαν με δηλώσεις στήριξης προς το Κίεβο, χωρίς να δείχνουν ότι διαθέτουν συγκεκριμένο τρόπο να επηρεάσουν τις εξελίξεις.

Ο Τραμπ ανακοίνωσε την Κυριακή 11 Οκτωβρίου ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν να σταματήσουν τις επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές και τις κάλεσε να τηρήσουν την εκεχειρία. Δεν παρουσίασε, ωστόσο, τους όρους ή το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής της. Ο Ουκρανός πρόεδρος ανέφερε ότι η ανακοίνωση ήταν νέα και για τον ίδιο, προσθέτοντας πως το Κίεβο θα δεχόταν την πρόταση εφόσον υπήρχε αντίστοιχη δέσμευση και από τη ρωσική πλευρά.

Λίγες ώρες αργότερα, ο Ζελένσκι κατήγγειλε ότι ρωσικά πλήγματα έπληξαν ενεργειακές εγκαταστάσεις, μεταξύ άλλων στην περιοχή του Χαρκόβου, και ότι καταγράφηκαν διακοπές ρεύματος σε περιοχές του Κιέβου. Η καταγγελία του, πάντως, δεν συνοδεύτηκε από επιβεβαίωση της Μόσχας ότι είχε αποδεχθεί την εκεχειρία. Έτσι, παραμένει ασαφές αν υπήρξε πράγματι συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών ή αν επρόκειτο για ανακοίνωση της αμερικανικής πλευράς που δεν είχε ακόμη μετατραπεί σε κοινά αποδεκτή δέσμευση.

Η Ουκρανία δηλώνει έτοιμη να σταματήσει τα πλήγματα σε ρωσικά διυλιστήρια, υπό την προϋπόθεση ότι η Ρωσία θα σταματήσει τις επιθέσεις στις ουκρανικές ενεργειακές υποδομές. Η θέση αυτή παρουσιάζεται από το Κίεβο ως πρόταση αποκλιμάκωσης, αλλά η έκβασή της εξαρτάται από το αν θα υπάρξει αμοιβαία συμφωνία και σαφής μηχανισμός εφαρμογής. Μέχρι τότε, οι ανακοινώσεις δεν αρκούν για να διασφαλίσουν ότι οι επιθέσεις θα σταματήσουν.

Η αντίδραση των Ευρωπαίων ανέδειξε κυρίως την αμηχανία τους. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν εξέφρασε τη στήριξή της στον Ζελένσκι, ενώ ο Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι η Γαλλία υποστηρίζει μια πραγματική ενεργειακή εκεχειρία. Παράλληλα, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επανέλαβαν τη δέσμευσή τους για συνέχιση της βοήθειας προς την Ουκρανία και των κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Οι δηλώσεις, όμως, δεν απαντούν στο κρίσιμο ερώτημα: ποια δυνατότητα έχουν οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να επηρεάσουν μια διαδικασία στην οποία οι βασικές κινήσεις φαίνεται να γίνονται από την Ουάσινγκτον και τη Μόσχα;

Στο Βερολίνο, η προτροπή Τραμπ προς τους Ουκρανούς να εκλέξουν άλλον πρόεδρο, που θα επιδιώξει συμβιβασμό για την ειρήνη, αντιμετωπίστηκε ως πλήγμα στη ρητορική περί ενιαίου δυτικού μετώπου. Η γερμανική κυβέρνηση επανέλαβε ότι η στήριξη προς την Ουκρανία συνεχίζεται και ότι οι κυρώσεις παραμένουν, αποφεύγοντας όμως να σχολιάσει ευθέως τον Αμερικανό πρόεδρο. Η απόσταση ανάμεσα στη διακήρυξη ευρωπαϊκής ενότητας και στην πραγματική δυνατότητα παρέμβασης γίνεται έτσι όλο και πιο εμφανής.

Οι Ευρωπαίοι ανησυχούν επίσης για το ενδεχόμενο να περιοριστεί η αμερικανική υποστήριξη προς την Ουκρανία, ακόμη και για την πιθανότητα διακοπής των υπηρεσιών Starlink, οι οποίες είναι κρίσιμες για τις επικοινωνίες της χώρας. Πρόκειται για μια ανησυχία που δείχνει πόσο εξαρτημένο παραμένει το Κίεβο από αποφάσεις εκτός Ευρώπης, παρά τις επανειλημμένες διακηρύξεις περί ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας.

Στο εσωτερικό της Γερμανίας, κόμματα της αντιπολίτευσης επικρίνουν τις κυρώσεις και τη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική αυτή έχει αποτύχει και επιβαρύνει την οικονομία. Η αντιπαράθεση αυτή περιορίζει ακόμη περισσότερο τα περιθώρια του καγκελαρίου Μερτς, την ώρα που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καλούνται να διαχειριστούν και τις πολιτικές συνέπειες των επιλογών τους.