Ο Θ.Σοφός «άδειασε» το πολιτικό σύστημα – Oύτε προνόμια, ούτε ασυλίες αν υπάρξει οργάνωση!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σημαντικές παρεμβάσεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και τον χειρισμό του από την ελληνική Πολιτεία έκανε ο γνωστός δικηγόρος και Διδάκτωρ Ποινικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Βόννης, Θέμης Σοφός, μιλώντας στο Kontra Channel. Ο πρώην αντιπρόεδρος του ΔΣΑ έθιξε σειρά ζητημάτων που αφορούν τις ποινικές ρυθμίσεις περί απάτης κατά των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ασκώντας έντονη κριτική στη νομοθετική πολιτική των τελευταίων ετών.

Όπως επισήμανε, ο νόμος που αφορά τις απάτες σε βάρος κοινοτικών κονδυλίων υπέστη το 2020 κρίσιμη τροποποίηση: «Ο Ν.28030/2000, ενώ περιλάμβανε κακουργηματικές διατάξεις, μετετράπη σε πλημμεληματικό αδίκημα με επικουρική εφαρμογή των κοινών διατάξεων περί απάτης», τόνισε ο ίδιος. Η εξέλιξη αυτή, κατά τον ίδιο, συνιστά σημαντική θεσμική υποχώρηση ως προς την προστασία των ευρωπαϊκών οικονομικών συμφερόντων.

Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο να στοιχειοθετηθεί κατηγορία για εγκληματική οργάνωση, ο Θέμης Σοφός εξήγησε ότι κάτι τέτοιο προϋποθέτει την απόφαση της Ευρωπαίας Εισαγγελέως και την πλήρωση των προϋποθέσεων τόσο της αντικειμενικής όσο και της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος. Αν αποδοθεί τέτοια κατηγορία, τότε η υπόθεση δεν θα παραμείνει στην ειδική διαδικασία του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών, αλλά θα προχωρήσει σε κοινή ποινική δίωξη, όπως για κάθε άλλον πολίτη.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον μηχανισμό αλλοίωσης των στοιχείων επιλεξιμότητας γεωργικών εκτάσεων, περιγράφοντας πρακτικές που έχουν οδηγήσει σε παραπλανητικές αιτήσεις επιδοτήσεων. Όπως είπε, «υπάρχουν γραφεία μελετητών που συλλέγουν και τροποποιούν τα στοιχεία που υποβάλλουν αγρότες, καθιστώντας τις μη επιλέξιμες γαίες επιλέξιμες», ενώ με «κατάλληλες παρεμβάσεις» οι φάκελοι εγκρίνονται, οδηγώντας σε παράνομες πληρωμές επιδοτήσεων.

Σε ό,τι αφορά την ανάγκη επιστροφής των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, ο Σοφός πρότεινε τη θεσμοθέτηση μηχανισμού ευνοϊκής μεταχείρισης για όσους συμβάλλουν στην αποκάλυψη της αλήθειας:
«Θα μπορούσαν να κληθούν όλοι όσοι έλαβαν ποσά γνωρίζοντας ότι τα στοιχεία τους ήταν ψευδή, να τα δηλώσουν εντός συγκεκριμένης προθεσμίας – π.χ. 60 ή 90 ημερών – και να καταθέσουν πλήρη στοιχεία για το τι ακριβώς συνέβη, ποιος χειρίστηκε τον φάκελο και αν εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα», πρότεινε.

Μάλιστα, τόνισε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, θα μπορούσε να προβλεφθεί μείωση των προβλεπόμενων προστίμων ή ποινών για τους συνεργάσιμους, με ταυτόχρονη αυστηροποίηση των συνεπειών για εκείνους που θα αποκαλυφθεί πως συνέργησαν ή προώθησαν την τέλεση τέτοιων παραβάσεων, είτε διοικητικά είτε πολιτικά.

Η παρέμβαση του Θέμη Σοφού ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση γύρω από τη θεσμική αντιμετώπιση της απάτης με ευρωπαϊκά κονδύλια και φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη ενίσχυσης της διαφάνειας και της λογοδοσίας τόσο σε διοικητικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.