Τρίτη , 29 Σεπτεμβρίου 2020
Τελευταία Νέα

Ο ρόλος των Κομμάτων και Τοπική Αυτοδιοίκηση…

Ο ρόλος των Κομμάτων και Τοπική Αυτοδιοίκηση...

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος,
Αρχικός σκοπός του παρόντος είναι να σχολιάσω τη συγκρότηση και λειτουργία των πολιτικών κομμάτων από τεχνοκρατικής άποψης, με επικέντρωση στη Νέα Δημοκρατία, η δομή και λειτουργία της οποίας….

δεν έχει σχέση με ένα σύγχρονο φιλελεύθερο κόμμα, όπως θα στοιχειοθετήσω πιο κάτω. Είναι όμως δύσκολο να αποφύγω τον πειρασμό για μια, επιγραμματική έστω, κρίση των αποτελεσμάτων των πρόσφατων Ευρωεκλογών. Στις Ευρωεκλογές αυτές, η Νέα Δημοκρατία κατήγαγε μια μεγαλειώδη νίκη με 9,5 μονάδες μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μεγάλη ήταν η νίκη επίσης στις Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές.

Η μεγάλη αυτή νίκη της Νέας Δημοκρατίας, την επιφορτίζει με αυξημένες ευθύνες, τόσο στην περιγραφή και εκτέλεση του προγράμματός της, όσο και κυρίως στην εσωτερική αναμόρφωση, για να μην πω επανίδρυση του κόμματος, κάτι που κατά την ταπεινή μου άποψη, προέχει κάθε άλλης σκέψης, σύμφωνα με τον σκοπό του παρόντος σημειώματος, έτσι ώστε το κόμμα να προχωρήσει με αυξημένη επιτυχία, κυρίως στην προσέγγιση και απήχηση των πολιτών.

Σε κάθε περίπτωση, η αναμόρφωση εκ βάθρων του κόμματος, είναι πλέον αδήριτη ανάγκη. Άλλωστε η οργάνωση της Νέας Δημοκρατίας ουδέποτε υπήρξε ουσιαστική και αποτελεσματική. Δημιουργήθηκε κυρίως για αμυντικούς λόγους, έναντι των άλλων οργανωμένων κομμάτων και κυρίως του ΠΑΣΟΚ τότε από τον αείμνηστο Ευάγγελο Αβέρωφ. Αντιγράψαμε την οργανωτική δομή των αριστερών κομμάτων, που στηρίζονται στα Μαρξιστικά/Λενινιστικά πρότυπα και αντιλήψεις που εμπεριέχουν την “κολλεκτιβιστική” αντίληψη, τον “συγκεντρωτισμό” της εξουσίας, του “κομφορμισμού” με βάση την “υπέρτατη σοφία” που συνεπάγεται την υποβάθμιση ή την εξαφάνιση του “ατόμου”, που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του φιλελευθερισμού.

Οι πολιτικοί και τα κόμματα, είναι γεγονός ότι διέρχονται κρίση αξιοπιστίας. Ο λαός δεν εμπιστεύεται πλέον τους πολιτικούς και θεωρούν τα κόμματα στρεβλωτές αν όχι καταστροφείς της εικόνας της κοινωνίας. Ποιά πολιτική διαδικασία δύναται να συνεφέρει αυτήν την κοινωνία και να κερδίσει την εμπιστοσύνη της; Είναι δυνατόν να υπάρξει σύγχρονη κοινωνία, με κυρίαρχο τον λαό – όπως επιτάσσει και το σύνταγμα – χωρίς πολιτικούς και χωρίς πολιτικά κόμματα; Η απάντηση είναι ασφαλώς όχι! Τότε τι απομένει; Η απάντηση είναι η μετεξέλιξη των κομμάτων.

Μετεξέλιξη και από την ετοιμολογία της λέξεως, σημαίνει αλλαγή δομής και λειτουργίας των κομμάτων στο εσωτερικό τους και αλλαγή αρχών και θέσεων προς τα έξω. Η δομή και λειτουργία των κομμάτων πρέπει επιγραμματικά να στηρίζεται πρώτο στη ουσιαστική συμμετοχή των μελλών του κόμματος και δεύτερο στην δημιουργία στελεχών ποιότητος, μέσα από διαφανείς, αξιοκρατικές και αντικειμενικές διαδικασίες, καταστατικά κατοχυρωμένες. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται πρώτον η μεγίστη συμμετοχή των πολιτών, ξέροντας ότι συντελούν στη διαμόρφωση του πολιτικού γίγνεσθαι, δεύτερον ο εμπλουτισμός των Κομμάτων με άτομα ποιότητας και αξίας, γνωρίζοντας ότι η αξία και η γνώση τους αξιοποιείται και τρίτον επιτυγχάνεται η στελέχωση του κόμματος από άριστους, αφού οι διαδικασίες δεν θα επιτρέπουν την παρεμπόδιση της εξέλιξης των ικανών.

Οι αρχές και οι θέσεις των κομμάτων προς την κοινωνία θα επανακτήσουν την αξιοπιστία τους αφού θα είναι γνωστό ότι πρώτο τα στελέχη έχουν ανελιχθεί απόλυτα αξιοκρατικά και δεύτερο οι αποφάσεις θα αποτελούν μια ουσιαστική σύνθεση των αρίστων και των απλών πολιτών. Η συμμετοχή των πολιτών στα πολιτικά δρώμενα, αποτελεί το μικρό ή το μεγάλο μυστικό για την αποδοχή των πολιτικών κομμάτων από το ευρύ κοινό και η επιδοκιμασία των ενεργειών τους. Η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας πρέπει να στηριχθεί στο τρίπτυχο, Τοπική Οργάνωση, Τοπική Αυτοδιοίκηση και Τοπική Κοινωνία. Δηλαδή στην οργάνωση του κόμματος, στο ρόλο των τοπικών αρχόντων και σε ειδικό φορέα εκπροσωπήσεως της τοπικής κοινωνίας. Δεν είναι σκόπιμο, ούτε χρήσιμο για πλήρη ανάπτυξη των πιο πάνω. Θα περιοριστώ στο σημείωμα τούτο να αναπτύξω τη σχέση του κόμματος με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, λόγω των «περίεργων» συμβάντων σε αρκετούς Δήμους, λόγω έλλειψης της αναγκαίας βούλησης για ουσιαστική και αποτελεσματική παρέμβαση του κόμματος.

Η Τοπική αυτοδιοίκηση, μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο και αναντικατάστατο, κυρίως στην τοπική κοινωνία, με άμεση αντανάκλαση στο κόμμα, αν οι διαδικασίες γίνουν πειστικές και αποδεκτές από τους δημότες, χωρίς ποτέ να κατηγορηθεί για κομματικοποίηση, όπως θα αναλύσω πιο κάτω. Η τοπική αυτοδιοίκηση αναμφισβήτητα ασκεί εξουσία, η οποία όλο και διευρύνεται και ενδυναμώνεται με τον εμπλουτισμό αρμοδιοτήτων, άρα παράγει πολιτική. Η πολιτική αυτή κατά συνέπεια πρέπει να βασίζεται σε συγκεκριμένες ιδεολογικές και προγραμματικές αρχές, και να μην είναι περιστασιακή και εν πολλοίς αλλοπρόσαλλη όπως ασκείται σήμερα, με το «πρόσχημα», για να μην το αποκαλέσω ανόητο (χωρίς νόημα), της ανεξάρτητης τοπικής αυτοδιοίκησης.

Είναι άρα φυσικό αλλά και επιβεβλημένο το κάθε κόμμα να θέλει, ως μέρος των στρατηγικών του κατευθύνσεων, να υπάρχουν δικά του στελέχη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, για να καταστεί έτσι δυνατό να εφαρμοστούν οι δικές του ιδεολογικές και προγραμματικές αρχές. Πιστεύοντας ότι οι δικές μας ιδεολογικές και προγραμματικές αρχές είναι οι ορθότερες και οι αποτελεσματικότερες για την ανύψωση του επιπέδου των πολιτών και την βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους, έχουμε κάθε λόγο οι τοπικοί άρχοντες να έχουν την ικανότητα και τις απαραίτητες γνώσεις, τόσο τεχνοκρατικές όσο και πολιτικές, για να μπορέσουν να εφαρμόσουν επιτυχώς την πολιτική αυτή της Νέας Δημοκρατίας. Ο Δήμαρχος έχει την μοναδικότητα, έναντι άλλων μορφών εξουσίας, της αμεσότητας με τον πολίτη που του παρέχει την δυνατότητα άμεσης πειθούς στην πράξη.

Κάτι τέτοιο μπορεί και πρέπει να γίνει μόνο με ορισμό υποψηφίων Δημάρχων από το κόμμα, όπως γίνεται σε όλα τα πολιτισμένα κράτη, με κριτήρια την ικανότητα και δυνατότητά τους να ικανοποιήσουν τους δημότες με τα έργα και τις ενέργειές τους, στα πλαίσια του φιλελευθερισμού. Τούτο βέβαια δεν σημαίνει ότι ο Δήμαρχος θα ξεχωρίζει τους δημότες και δεν θα ενεργεί για όλους εξίσου, ούτε ότι θα ποδηγετείται από το κόμμα. Η ανεξαρτησία του ατόμου είναι άλλωστε βασικό συστατικό στοιχείο του φιλελευθερισμού, και προσφέρει έτσι την εφαρμογή όλη την αναγκαία ανεξαρτησία των δημοτικών αρχόντων, αλλά και την μεγίστη αξιοποίησή τους στα πλαίσια των αρχών του φιλελευθερισμού. Το κλειδί εντοπίζεται σε μελετημένες και πειστικές αξιοκρατικές διαδικασίες επιλογής των υποψηφίων Δημάρχων, έτσι ώστε κανείς να μην διανοείται να τις αμφισβητήσει. Αντί αυτού παρατηρήσαμε στην Κηφισιά π.χ., επτά (7) υποψήφιοι Δήμαρχοι να προερχόμενοι από την Νέα Δημοκρατία, καθώς και σε άλλους Δήμους της χώρας μας, ακόμη και στη Θεσσαλονίκη και η Νέα Δημοκρατία να σφυρίζει αδιάφορα ή έτι χειρότερο, να προσπαθεί να βοηθήσει κάποιον υπογείως και δη χωρίς κριτήρια. Τούτο αποτελεί πολιτικό έλλειμμα και αδυναμία χειρισμού των Δημοτικών εκλογών και οφείλει, ως κόμμα εξουσίας να το αποκαταστήσει γρήγορα, με μια αδιάβλητη και αδιαμφισβήτητη διαδικασία επιλογής υποψηφίων Δημάρχων. Ας ευχηθούμε η ΝΔ να το αντιληφθεί γρήγορα, αφού ηρεμήσει από την ολβιότητα της επιτυχίας των εκλογών και την βάσιμη προσδοκία επανάληψη της επιτυχίας στις εθνικές εκλογές.

Νίκος Αναγνωστάτος
e-mail:[email protected]
thiakos.blogspot.com.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares