Ο «ασκός του Αιόλου», που άνοιξε σχετικά με την πλασμαφαίρεση μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, φέρνει καθημερινά στην επιφάνεια τον απόλυτο βούρκο που λυμαίνεται τον χώρο της Υγείας. Η δημόσια τοποθέτηση του πρώην διοικητή του νοσοκομείου «ΕΛΠΙΣ», Θεόδωρου Γιάνναρου, δεν συνιστά απλώς μια συγκλονιστική ειδησεογραφική αποκάλυψη. Εγείρει μείζονα ηθικά, πολιτικά και θεσμικά ερωτήματα, ρίχνοντας άπλετο φως σε ένα βαθύ παρακράτος αδιαφάνειας και αυθαιρεσίας. Ο κ. Γιάνναρος παραδέχτηκε ότι το 2016 υποβλήθηκε σε συνεδρία πλασμαφαίρεσης εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος, κατά τη διάρκεια ενός διημέρου σε πολυτελές resort στην Ελλάδα.
Η «Επίδειξη», η Απουσία Απινιδωτή και η Ιατρική Ανευθυνότητα
Το σκηνικό που περιέγραψε θυμίζει περισσότερο ταινία μαφίας παρά ιατρική πρακτική. Οι καλεσμένοι στο resort δεν έδωσαν καν τις ταυτότητές τους στο ξενοδοχείο, καθώς «όλα ήταν κλεισμένα από τον επιχειρηματία» και επισήμως ήταν σαν να μην υπήρχαν. Εκεί, εμφανίστηκε ένας Ρώσος καθηγητής με τρεις συνεργάτες του, ο οποίος, αν και φέρεται να είχε δική του κλινική στο εξωτερικό, έφερε το ιατρικό μηχάνημα στο resort για «επίδειξη» προκειμένου να το πουλήσει σε επιχειρηματίες, μπαίνοντας μάλιστα συνεταίρος κατά 50%. Ο κ. Γιάνναρος, διοικητής ενός από τα μεγαλύτερα δημόσια νοσοκομεία, αφέθηκε σε αυτή την παράνομη ιατρική πράξη σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, δικαιολογούμενος ότι «ήρθε σε δύσκολη θέση» επειδή είχε ήδη προχωρήσει στη διαδικασία οικείο του πρόσωπο. Παραδέχτηκε ότι στον χώρο δεν υπήρχε καν ο βασικός εξοπλισμός ασφαλείας, ούτε φιάλη οξυγόνου, ούτε απινιδωτής, για την αντιμετώπιση ενός επείγοντος περιστατικού. Η απόφασή του να συναινέσει βασίστηκε, όπως υποστηρίζει, στην «εμπιστοσύνη» προς το επαγγελματικό προφίλ του ξένου γιατρού.
Η Συγκάλυψη, το «Χαντάκι» και η Απαξίωση της Δικαιοσύνης
Η υπόθεση, ωστόσο, ξεφεύγει επικίνδυνα από την απλή ιατρική αμέλεια. Η δήλωσή του on air, πως «δεν πρόκειται να πω ούτε στον εισαγγελέα αν με ρωτήσει», αποτελεί ευθεία απαξίωση του κράτους δικαίου και των θεσμών. Όταν ένας θεσμικός παράγοντας ομολογεί ότι γνωρίζει τη δράση ενός κυκλώματος διακίνησης ιατρικών μηχανημάτων, αλλά ταυτόχρονα επιλέγει τη σιωπή, μετατρέπεται από απλός παρατηρητής σε κρίκο της αλυσίδας της συγκάλυψης.
Η ανατριχιαστική επίκληση του φόβου, με τη φράση πως «το χαντάκι είναι κοντά», μπορεί να εξηγεί τον ανθρώπινο τρόμο μπροστά σε «μαφιόζικες» πρακτικές του υποκόσμου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν νομιμοποιεί την παρασιώπηση κακουργημάτων από πρόσωπα που υπηρέτησαν σε νευραλγικές δημόσιες θέσεις.
Πρόκληση «Χλιδής»
Το πρόβλημα μεταφέρεται αυτομάτως στον πυρήνα του πολιτικού συστήματος. Ο κ. Γιάνναρος υπήρξε διοικητής του «ΕΛΠΙΣ» για 7 χρόνια, δραστηριοποιήθηκε στον Τομέα Υγείας της ΝΔ και υπήρξε υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με την παράταξη του Γιώργου Πατούλη. Η γνώση τέτοιων πρακτικών από πρόσωπα με αυτό το πολιτικό και θεσμικό προφίλ γεννά αμείλικτα ερωτήματα: Ποιοι άλλοι γνώριζαν; Ποιους κάλυπταν; Ποια ήταν τελικά η ανοχή των πολιτικών τους προϊσταμένων απέναντι σε αυτό το όργιο παρανομίας; Και μέσα σε όλο αυτόν τον βούρκο, η πρόκληση προς το δημόσιο αίσθημα κορυφώνεται. Την ώρα που το δημόσιο σύστημα υγείας κατέρρεε συμπαρασύροντας τις ζωές των απλών πολιτών, οι πρωταγωνιστές αυτών των κυκλωμάτων απολάμβαναν μια εξωφρενική καθημερινότητα.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
