Ο Οικονομικός Ταχυδρόμος καταρρίπτει το αφήγημα της ανάπτυξης

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Παρά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, η Eurostat καταρρίπτει το αφήγημά του περί ευμάρειας, δείχνοντας πως ο πληθυσμός μειώθηκε, οι μισθοί έπεσαν, οι πληρωμές καθυστερούν και οι Έλληνες είναι μακράν οι πιο απογοητευμένοι στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με την Eurostat, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας την περίοδο 2019–2024 αυξήθηκε σωρευτικά 11,2%, έναντι μόλις 4,1% στην Ε.Ε. Ωστόσο, η αύξηση αυτή επηρεάστηκε από τη μείωση του πληθυσμού κατά 3%, γεγονός που εξηγεί περίπου το 20% της ανόδου. Αντίθετα, ο πληθυσμός της Ε.Ε. αυξήθηκε ελαφρά (+0,7%).

Παρά τη σχετική βελτίωση έναντι του ευρωπαϊκού μέσου όρου (από 66% το 2019 στο 70% το 2024), η θέση της Ελλάδας επιδεινώθηκε σε σύγκριση με άλλες χώρες:

  • Το 2015 βρισκόταν στο 69% του ευρωπαϊκού μέσου όρου και ξεπερνούσε 4 χώρες.

  • Το 2019 υποχώρησε στο 66%, ξεπερνώντας μόνο τη Βουλγαρία.

  • Το 2024, παρότι έφτασε στο 70%, ξεπέρασε μόνο τη Βουλγαρία, ενώ χώρες όπως η Λετονία (71%) και η Τουρκία (71%) την ξεπέρασαν.

Η εικόνα αυτή δείχνει ότι η αύξηση του ΑΕΠ δεν μεταφράστηκε σε βελτίωση της ευημερίας:

  • Το μερίδιο της εργασίας στο ΑΕΠ μειώθηκε από 36,8% (2019) σε 35% (2024), όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 47,9%.

  • Ο δείκτης καθυστέρησης πληρωμών (δάνεια, ενοίκια, λογαριασμοί) αυξήθηκε από 36,4% (2021) σε 42,8% (2024).

  • Οι μέσοι μισθοί μειώθηκαν από το 75% του ευρωπαϊκού μέσου όρου (2019) στο 72,7% (2024).

  • Ο δείκτης υποκειμενικής φτώχειας έφτασε στο 67%, τον υψηλότερο στην Ευρώπη (επόμενη η Βουλγαρία με 37%).

  • Ο δείκτης ικανοποίησης από τη ζωή στην Ελλάδα το 2024 είναι 6,9, προτελευταίος στην Ε.Ε. (μέσος όρος 7,3).

Τα στοιχεία δείχνουν ότι, ενώ η Ελλάδα κατέγραψε σημαντική στατιστική αύξηση στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, αυτή προήλθε εν μέρει από τη μείωση πληθυσμού και δεν συνοδεύτηκε από πραγματική βελτίωση στο βιοτικό επίπεδο. Το ΑΕΠ αποτελεί δείκτη οικονομικής δραστηριότητας, όχι όμως αξιόπιστο μέτρο κοινωνικής ευημερίας, καθώς αγνοεί κρίσιμες παραμέτρους όπως μισθούς, ανισότητες και συνθήκες διαβίωσης.