Αν το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής ήταν ταινία, θα ήταν σίγουρα «Ο Νονός».
Ένα ισχυρό πολιτικό σύστημα με οικογενειακή ιστορία, γεμάτο στρατηγικές, εσωτερικές συμμαχίες, διαφωνίες και προσωπικές φιλοδοξίες, που παλεύει να κρατήσει την ισχύ και την ενότητα του ενώ γύρω του το περιβάλλον αλλάζει ριζικά και ραγδαία.
Η εσωκομματική διαμάχη του ΠΑΣΟΚ αποκαλύπτει μια ηγεσία αποκομμένη από την κοινωνία, που κινείται με άνεση αριστοκρατών ενώ η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Οι κορυφαίοι τσακώνονται για ποσοστά συνέδρων και διαδικαστικά ζητήματα, ενώ οι πολίτες βιώνουν δεκαετίες πολιτικών επιλογών με επιπτώσεις σε εργασία, κοινωνικές υπηρεσίες και οικονομική καθημερινότητα.
Η πρόσφατη υπόθεση της ΓΣΕΕ, όπου ο πρόεδρος της είχε στενές σχέσεις με πολιτικούς κύκλους του ΠΑΣΟΚ, δείχνει πώς η κομματική διαχείριση συνδέεται με θεσμικά ζητήματα και προκαλεί ερωτήματα για τη διαφάνεια. Αντί να επικεντρωθούν στα ουσιαστικά προβλήματα της κοινωνίας, οι ηγετικοί κύκλοι επιμένουν στις εσωκομματικές ισορροπίες και στα νούμερα. Κάθε ψήφος για το ΠΑΣΟΚ σήμερα συνιστά όχι μόνο πολιτική επιλογή αλλά και υπενθύμιση της ανάγκης για υπεύθυνη διαχείριση απέναντι στην κοινωνία.
Η εικόνα αυτή μοιάζει με την πορεία του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής από την κορυφή της εξουσίας στα χρόνια πριν και μετά την οικονομική κρίση: από το 43% των εκλογών του 2009, στη σχεδόν καταστροφική πτώση του 2012 και στην προσπάθεια ανασυγκρότησης μέσω του Κινήματος Αλλαγής και της επαναφοράς του ιστορικού ονόματος.
Το κόμμα έχει βιώσει μια δεκαετία βαθιάς πολιτικής αποδόμησης: από την εφαρμογή του πρώτου Μνημονίου και την παραίτηση του Γιώργος Παπανδρέου, έως την εκλογική κατάρρευση και την απορρόφηση της βάσης του από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μέσα σε αυτό το φορτισμένο πλαίσιο, η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας της ΚΟΕΣ έγινε πεδίο έντονης αντιπαράθεσης για το Συνέδριο και την εκλογή συνέδρων. Ο Νίκος Ανδρουλάκης υιοθέτησε υψηλούς τόνους, ζήτησε σεβασμό στα όργανα και ανακοίνωσε 4.000 εκλεγμένους συνέδρους, απορρίπτοντας αιτιάσεις περί «κλειστής» διαδικασίας.
Απέναντί του, ο Χάρης Δούκας κατηγόρησε την ηγεσία για «ποινικοποίηση του διαλόγου» και απαίτησε αμοιβαίο σεβασμό, υποστηρίζοντας ότι οι σύνεδροι πρέπει να εκλέγονται με βάση το ενεργό μητρώο μελών. Ο Παύλος Γερουλάνος επανέλαβε τη στήριξή του στον πρόεδρο, αναγνωρίζοντας όμως περιορισμένο «παράθυρο ευκαιρίας» για πολιτική επιτάχυνση και επισημαίνοντας ως κύριο αντίπαλο τη Νέα Δημοκρατία.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
