Ο Μητσοτάκης, το σφουγγάρισμα στον Άγνωστο Στρατιώτη και οι διαδηλώσεις…

Αν δεν ήταν τόσο γελοίο, θα ήταν πραγματικά θλιβερό. Η κυβέρνηση που εδώ και χρόνια αδυνατεί να εφαρμόσει τους ίδιους της τους νόμους για τον περιορισμό των διαδηλώσεων στο Σύνταγμα, αποφάσισε τώρα ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η αστυνομία ή η δημόσια τάξη, αλλά… ποιος σφουγγαρίζει το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Η απόφαση να περάσει η «φύλαξη» και ουσιαστικά η καθαριότητα του Μνημείου στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με επίσημη μάλιστα ανακοίνωση από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, αποτελεί άλλη μία χαρακτηριστική επίδειξη του τρόπου με τον οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται τη διακυβέρνηση: όταν δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα, άλλαξέ του όνομα ή… υπουργείο.

Η ειρωνεία κορυφώνεται στη στιγμή που, μετά τη συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο ίδιος ο πρωθυπουργός μίλησε για το «συμβολικό βάρος» του Μνημείου, καλώντας τα κόμματα της αντιπολίτευσης να αποφύγουν την «επαναστατική γυμναστική». Λες και το ζήτημα είναι ποιος έχει το δικαίωμα να κρατά τη σφουγγαρίστρα στην πλατεία Συντάγματος. Με απλά λόγια, ο στρατός δεν αναλαμβάνει την προστασία, αλλά το… σφουγγάρισμα.

Η απόφαση θυμίζει επιτελικό σκετς. Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις τον Ρούτσι και τη συγκίνηση που προκάλεσε η διαμαρτυρία του; Κάνε μια «μπουγάδα» μετά και δείξε πως καθάρισες. Αν μη τι άλλο, καθαρή θα είναι η εικόνα, όπως και τα δελτία ειδήσεων που θα παρουσιάσουν τη «μεταφορά αρμοδιοτήτων» ως δείγμα σεβασμού στο εθνικό σύμβολο. Θυμίζει εκείνη τη σκηνή του Μητσοτάκη να προσκυνά τα ονόματα των νεκρών των Τεμπών, ψάχνοντας ξανά επικοινωνιακή σωτηρία μέσα από το πένθος.

Ο πρωθυπουργός προσπαθεί, για ακόμη μία φορά, να κατασκευάσει την ψευδαίσθηση ότι «επιλύει» ένα θέμα, επιδιώκοντας να συσπειρώσει συντηρητικά ακροατήρια που διψούν για «τάξη και σύμβολα». Αν όμως το κράτος ήθελε πράγματι να τιμήσει τους άγνωστους στρατιώτες, ας ξεκινούσε τις συλλήψεις από εκείνους που ξεπούλησαν το όνομα της Μακεδονίας, για την οποία έπεσαν τόσοι ήρωες. Και ας συνέχιζε με όσους αδιαφορούν για την υπεράσπιση των εθνικών δικαιωμάτων και συμφερόντων της χώρας. Γιατί το λιγότερο που αξίζει σε αυτό το Μνημείο δεν είναι να γίνει αφορμή για πολιτική προπαγάνδα, αλλά χώρος πραγματικού σεβασμού και ευθύνης.