Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΝΟΜΙΖΕ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΝ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ Κ’ ΤΩΡΑ ΨΑΧΝΕΙ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΜΕ ΕΚΛΟΓΕΣ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η έντονη κινητικότητα που αναπτύσσει το τελευταίο διάστημα ο Κυριάκος Μητσοτάκης με καθαρά επικοινωνιακούς όρους που παραπέμπουν σε προεκλογικό σκηνικό δεν είναι άσχετη με τα άσχημα νέα που έφτασαν προσωπικά για τον ίδιο από το εξωτερικό. Πληροφορίες που κυκλοφορούν εδώ και καιρό σε ευρωπαϊκούς κύκλους και επιβεβαιώνονται από εγχώριες πηγές δείχνουν ότι ο πρωθυπουργός βλέπει το πολιτικό του μέλλον να καταρρέει μπροστά στα μάτια του και προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατηθεί από ό,τι του έχει απομείνει.

Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους ήθελε να εξαντλήσει τον πολιτικό του χρόνο μέχρι την άνοιξη του 2027 ήταν το σχέδιο διαφυγής του στις Βρυξέλλες. Το σενάριο προέβλεπε ότι αν η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν μετακινούνταν στην Προεδρία της Γερμανίας μετά τη λήξη της θητείας του Σταϊνμάιερ, ο Μητσοτάκης θα διεκδικούσε τη θέση της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό το όνειρο ήταν καταγεγραμμένο εδώ και καιρό στα ευρωπαϊκά παρασκήνια και ο ίδιος πίεζε συστηματικά για να το υλοποιήσει. Όμως το σχέδιο ναυάγησε οριστικά και η απόρριψη ήρθε από εκεί που ο Μητσοτάκης περίμενε στήριξη.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες από ευρωπαϊκούς και εγχώριους κύκλους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει εγκαταλειφθεί ακόμα και από τους παραδοσιακούς του συμμάχους στο Βερολίνο και στο ΕΛΚ. Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και ο επικεφαλής του ΕΛΚ Μάνφρεντ Βέμπερ φέρονται να απάντησαν αρνητικά σε οποιοδήποτε σενάριο μετακίνησής του σε υψηλή ευρωπαϊκή θέση, συμπεριλαμβανομένης της διαδοχής της φον ντερ Λάιεν. Η απόρριψη αυτή αποτελεί χαριστική βολή για τον Έλληνα πρωθυπουργό. Οι υποκλοπές και τα υπόλοιπα σκάνδαλα έχουν πλέον βαθύνει το ρήγμα με τα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων και τον έχουν καταστήσει βαρίδι και ανεπιθύμητο. Το ευρωπαϊκό προφίλ που τόσο προσεκτικά έχτιζε ο Μητσοτάκης αποδείχθηκε κενό περιεχομένου όταν ήρθε η ώρα της ουσιαστικής στήριξης από τους Γερμανούς.

Στα γραφεία των Βρυξελλών ήδη διεξάγονται συζητήσεις για την επόμενη ημέρα της ελληνικής πολιτικής σκηνής, με εναλλακτικές εν όψει και της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το δεύτερο εξάμηνο του 2027. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι η εποχή Μητσοτάκη έχει φτάσει στο τέλος της. Το άγχος του πρωθυπουργού μεγαλώνει ραγδαία μετά και την παραίτηση του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ, που δείχνει πώς ένας ηγέτης μπορεί να οδηγηθεί σε αντικατάσταση από το ίδιο του το κόμμα όταν η δημοτικότητά του καταρρεύσει και θεωρηθεί «κουτσό άλογο».

Η απόφαση του Μητσοτάκη να αλλάξει άρον άρον την εκλογική στρατηγική αποδίδεται ακριβώς σε αυτό το παρασκήνιο και στην πλήρη απομόνωσή του. Έχοντας χάσει σχεδόν όλα τα ερείσματά του τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, προσπαθεί τώρα γαντζωμένος να εκβιάσει το εκλογικό σώμα για να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν υψηλότερο ποσοστό στις πρώτες εκλογές. Αυτή είναι η μόνη του επιλογή απόγνωσης, γιατί με τους σημερινούς συσχετισμούς οι δεύτερες εκλογές μπορεί να αποδειχθούν παγίδα για τη Νέα Δημοκρατία. Η μόνιμη καθίζηση των γαλάζιων ποσοστών στην πρόθεση ψήφου και το ενδεχόμενο το αντιμητσοτακικό ρεύμα να μετατραπεί σε τσουνάμι την ώρα της κάλπης κάνουν το ρίσκο επαναληπτικής αναμέτρησης απαγορευτικό.

Το άγχος έχει γίνει πανικός μπροστά στο ενδεχόμενο συγκρότησης κυβέρνησης ειδικού σκοπού ή ενός αντεστραμμένου 1989, όπου τα σκάνδαλα θα οδηγούσαν σε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις. Προς αυτή την κατεύθυνση αναμένονται εντυπωσιακές εξελίξεις και στα δύο άκρα της αντιπολίτευσης το αμέσως επόμενο διάστημα, πιθανότατα μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.

Από την άλλη πλευρά, η διαρκής υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ εντείνει τις διεργασίες στο εσωτερικό του με έντονες συζητήσεις για αλλαγή ηγεσίας. Απλώνεται πλέον η πεποίθηση ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν τραβάει πλέον.

Ο Μητσοτάκης βρίσκεται πλέον μόνος, με το ευρωπαϊκό του προφίλ κατεστραμμένο, τους Γερμανούς συμμάχους του να έχουν γυρίσει την πλάτη και το εσωτερικό μέτωπο να φλέγεται.