Ο ΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΚΑΚΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΗΝ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΟ ΕΔΩΛΙΟ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΩΝ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε δίκη παραπέμπεται τελικά ο γιος του υπουργού Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκου για κατοχή μικροποσότητας ναρκωτικών, μαζί με άλλα 11 άτομα, σε μια υπόθεση που θα μπορούσε να είχε λήξει διακριτικά αν δεν είχε παρέμβει η λογική της προστασίας των ισχυρών.

Η υπόθεση, που αρχικά προσπάθησαν να «θάψουν», πήρε μεγάλες διαστάσεις ακριβώς επειδή κάποιοι επιχείρησαν να την εξαφανίσουν. Όταν ο Τάκης Θεοδωρικάκος βρισκόταν στο τιμόνι του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, ασκήθηκαν απαράδεκτες πιέσεις για να μη συλληφθεί ο γιος του και οι φίλοι του, παρά το γεγονός ότι εντοπίστηκαν με ναρκωτικά. Το αποτέλεσμα ήταν μια κατάφωρη συγκάλυψη, η οποία στη συνέχεια αποκαλύφθηκε και προκάλεσε σάλο.

Μετά από αλλεπάλληλες δικαστικές περιπέτειες, «καθυστερήσεις» και ανατροπές που μυρίζουν προστασία, το βούλευμα ήρθε και πάλι να στείλει τον γιο του υπουργού στο εδώλιο. Μαζί του θα καθίσουν οι τρεις φίλοι του που συνελήφθησαν στο Μαρούσι, στους οποίους βρέθηκαν 8,9 γραμμάρια ινδικής κάνναβης – η οποία επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί ως «καπνός για στριφτά».

Οι κατηγορίες για τους αστυνομικούς είναι βαριές: οι τέσσερις της ομάδας ΔΙΑΣ κατηγορούνται για υπόθαλψη εγκληματία από κοινού και κατά συρροή, ενώ ο πρώην Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Μιχάλης Καραμαλάκης και άλλοι ανώτεροι αξιωματικοί για ηθική αυτουργία. Το βούλευμα είναι αποκαλυπτικό: ο Αρχηγός και ο Διοικητής της Άμεσης Δράσης, με συνεχείς πιέσεις, φορτικότητα και τηλεφωνικές παρεμβάσεις, ώθησαν τους αστυνομικούς να αφήσουν ελεύθερους τον γιο του υπουργού και την παρέα του.

Στο επίκεντρο της δίκης αναμένεται να βρεθεί ο πρώην Διοικητής της Άμεσης Δράσης Σπύρος Δόσχορης, ο οποίος τόλμησε να καταγγείλει τις πιέσεις που δέχτηκε, έναν ολόκληρο χρόνο και δύο μήνες μετά το περιστατικό – και μάλιστα την ημέρα που ξεκινούσαν οι κρίσεις αξιωματικών, με αποτέλεσμα να βρεθεί εκτός Σώματος. Ο Δόσχορης υποστηρίζει ότι διαθέτει στοιχεία και φωτογραφίες που τεκμηριώνουν τις παρεμβάσεις.

Η υπόθεση αποκαλύπτει με τον πιο κυνικό τρόπο το φαινόμενο της δικαιοσύνης δύο ταχυτήτων. Ενώ για τον απλό πολίτη η κατοχή έστω και μικρής ποσότητας ναρκωτικών θα είχε άμεσες συνέπειες, στην προκειμένη περίπτωση ακολούθησε ένας μακρύς χορός καθυστερήσεων, προσφυγών, «πραγματογνωμοσύνων» που μετέτρεψαν τη «φούντα» σε… εμπορικό καπνό, και πειθαρχικών ελέγχων σε εισαγγελείς που τόλμησαν να κινηθούν.

Τελικά, μετά από χρόνια, η υπόθεση φτάνει στη δίκη. Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν η ελληνική Δικαιοσύνη θα καταφέρει να επιβάλει την αρχή της ισότητας απέναντι στον νόμο, ή αν οι ισχυρές διασυνδέσεις θα συνεχίσουν να παίζουν τον δικό τους ρόλο και μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου.