Ο Διονύσης Σαββόπουλος αποκαλύπτει την μάχη του με τον καρκίνο

MEDIA 16 Ιανουαρίου, 2025 11:06 ΠΜ

«Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα» είναι ο τίτλος του βιβλίου που έγραψε ο Διονύσης Σαββόπουλος και μιλά για τον «Νιόνιο», τον τραγουδοποιό με τα στρογγυλά γυαλιά, τις τιράντες και το μουσάκι. Τον «Νιόνιο» των νεανικών μας χρόνων.Σε αυτό το βιβλίο, την αυτοβιογραφία του που κυκλοφόρησε αρχές Ιανουαρίου, ο Διονύσης Σαββόπουλος, όπως γράφει στο σημείωμά του, μιλά για τον δικό του «Νιόνιο». Αποκαλύπτει τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο. Μια μάχη που ξεκίνησε εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού.Τότε, ο Διονύσης Σαββόπουλος εμφανιζόταν στο «Άλσος» με τον Μανώλη Μητσιά. Όταν οι παραστάσεις τελείωσαν, ο «Νιόνιος» έμαθε τη διάγνωση: καρκίνος στον πνεύμονα.

«Μια και είχα χρόνο στη διάθεσή μου, πήγα να δω τους γιατρούς, γιατί είχα κάτι ενοχλήσεις. Στις εξετάσεις διαπιστώθηκε καρκίνος στον πνεύμονα. Έτσι ξαφνικά; Όχι και τόσο ξαφνικά.

Όλο γκούχου – γκούχου ήμουν το τελευταίο διάστημα, πάνω από 50 χρόνια καπνίζω, και σας το λέω αυτό για προσέχετε, να ‘χετε το νου σας, κι αν – ο μη γένοιτο – σας συμβεί, μη φοβηθείτε, αντιμετωπίστε το, κι έχει ο Θεός.

Μου αφαίρεσαν μισό πνευμόνι κι ύστερα μπήκα σε κάποιες θεραπείες, που όσο να ’ναι έχουν τις παρενέργειές τους. Κόπωση βασικά. Μια αίσθηση μεγάλη αδυναμία», γράφει ο Διονύσης Σαββόπουλος.

Ο κορονοϊός

Και ενώ έκανε θεραπείες για να αντιμετωπίσει τον καρκίνο του πνεύμονα, κόλλησε κορονοϊό. Ήταν άνοιξη 2022.

«Ενώ έκανα τις ανοσοθεραπείες μου κανονικά στο νοσοκομείο, μου ζήτησαν απ’ την Κύπρο να δώσω μερικές συναυλίες για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Δεν μου ήταν δυνατό ν’ αρνηθώ… Πήραμε όλες τις προφυλάξεις και κατεβήκαμε με τον Γιώτη Κιουρτσόγλου στο νησί. Εγώ πάντα μάσκα φορούσα…

Και μόλις γύρισα, έπεσα στο κρεβάτι με υψηλό πυρετό. Φωνάξαμε γιατρό. “Γρήγορα στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο!” διέταξε. Είχα φορτωθεί με κορονοϊό. Ήμουν που ήμουν αδύναμος απ’ τις θεραπείες, άρπαξα και τον ιό στο αεροπλάνο, διότι τα αεροπλάνα είναι θάλαμοι αερίων, και να το αποτέλεσμα», γράφει.

Σε άλλο σημείο του βιβλίου, ο «Νιόνιος» περιγράφει τις στιγμές στο νοσοκομείο. «Κάναν σύσκεψη από πάνω μου οι γιατροί, μήπως πρέπει να μπω στην εντατική λόγω δύσπνοιας, Μεγάλη Εβδομάδα ήταν. Αποφάσισαν να περιμένουν λίγο.

Μου βάλαν ορό στη φλέβα, μάσκα οξυγόνου, και με πλάκωσαν στα φάρμακα, με μεγάλες δόσεις Lasix. Ξυπνώ ένα βράδυ μούσκεμα. Είχα βρέξει εσώρουχα πιτζάμες, σεντόνια, χάλια τα ‘χα κάνει. Τώρα; Πρέπει να φωνάξω τις νοσοκόμες; Πρέπει να με δουν έτσι; Είμαι ο… Σαββόπουλος. Δεν γίνεται.

Γίνεται! Τι άλλο να έκανα, χτύπησα το κουδούνι. Κατέφθασε πρώτα η μία, είδε τί έγινε και φώναξε και τις άλλες. Ανέκφραστες και άψογες όλες τους:”Σηκωθείτε, κύριε Σαββόπουλε”.Να γδυθώ; Έβγαλα αμήχανος τις πυτζάμες. Με ελέγξανε.

“Βγάλτε και τα εσώρουχά σας”. Τα ‘βγαλα και στάθηκα στη γωνιά ντροπιασμένος, κρύβοντας με τις παλάμες μου ό,τι μπορούσα. Ένας γυμνοσάλιαγκας ήμουν, ένα τίποτα.

Κι όπως ήμουν έτσι ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί, ένιωσα ξάφνου σαν να μην έχει σημασία πια, σα ‘να φυγε ένα βάρος από πάνω μου, ανάσανα, κι αφέθηκα στα χέρια των γυναικών. Με πλύνανε, μου βγάλαν να φορέσω καινούργιες πιτζάμες, με ξάπλωσαν στα καθαρά σεντόνια και με σκέπασαν.

“Χρόνια πολλά, μου είπαν φεύγοντας οι αδελφές. Είχε έρθει το Πάσχα”».

[372158] ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ / ΜΟΤΙΟΝ ΤΕΑΜ) — ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ / ΜΟΤΙΟΝ ΤΕΑΜ / EUROKINISSI

Ο Διονύσης Σαββόπουλος για τον «Νιόνιο»

«Αυτό που λέμε «Σαββόπουλος» δεν υπάρχει. Ο Σαββόπουλος είναι ένας ρόλος που τον έπλασα σιγά σιγά με τα χρόνια: Ο τύπος με τα στρόγγυλα γυαλιά, τις τιράντες, αργότερα το γενάκι, που βγαίνει στη σκηνή, φτιάχνει αυτά τα τραγούδια, κάνει σχόλια και λέει ιστορίες.

Είναι ο «Σάββο», όπως τον έλεγε ο συγχωρεμένος ο Τάσος Φαληρέας. Είναι ένας άλλος. Εγώ είμαι εγώ. Χώνομαι πολλές φορές μέσα σ’ εκείνον τον άλλο. Δικός μου είναι. Χωρίς εμένα θα ήταν αέρας κοπανιστός.

Τώρα όμως τον χρειάζομαι, γιατί μεγάλωσα και θα ’θελα να δω πώς ήμουν πιτσιρίκος, πώς φέρθηκα στον επαγγελματικό μου βίο, πώς ήμουν σαν σύζυγος, πατέρας και παππούς, κι ακόμα πώς ήμουν σαν πολίτης, σαν φίλος και σαν γιος. Σ’ αυτά είναι καλός ο Σάββο. Το ’χει. Σαν ρόλος, και σουξέ είχε και πείρα διαθέτει.

Τώρα ο ρόλος θα μιλήσει για τον δημιουργό του. Ένα παιχνίδι είναι. Ένα κόλπο. Ελπίζω να το βρείτε διασκεδαστικό.

Σε αυτό το βιβλίο ο Σαββόπουλος μιλάει για τον Νιόνιο. Αυτόν ντύνεται.

Καλή ακρόαση, αγαπητοί μου, καλή ανάγνωση».

πηγή: newsit.gr