Ο Χαμενεΐ ζήτησε από τον Πούτιν συστήματα S-400.
Σε διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα για την απόκτηση ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 βρίσκεται η Τεχεράνη, σύμφωνα με την Telegraph, η οποία επικαλείται ανώτερο Ιρανό αξιωματούχο και εμπιστευτικά έγγραφα.
Η ιρανική πλευρά εμφανίζεται «αισιόδοξη» ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν θα εγκρίνει την προμήθεια των συστημάτων, τα οποία το Ιράν επιδιώκει να αποκτήσει εδώ και χρόνια.
Την Πέμπτη, ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ απέστειλε στη Μόσχα τον επικεφαλής ασφαλείας Μοχσέν Ρεζαΐ, ο οποίος παρέδωσε προσωπική επιστολή στον Ρώσο πρόεδρο. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, κεντρικό αίτημα ήταν η παράδοση των S-400.
Μετά τη συνάντηση, ο Ρεζαΐ δήλωσε: «Συζητήθηκαν σημαντικά περιφερειακά ζητήματα με τον κ. Πούτιν και πραγματοποιήθηκαν ουσιαστικές συνομιλίες σχετικά με τη μεταπολεμική περίοδο και τις ρυθμίσεις περιφερειακής ασφάλειας».
Οι δύο πλευρές εξέτασαν επίσης σχέδιο κατασκευής αγωγού φυσικού αερίου μεταξύ Ρωσίας και Ιράν.
Τα απόρρητα έγγραφα και οι εξοπλισμοί
Σύμφωνα με την Telegraph, εμπιστευτικό υπόμνημα που συντάχθηκε πριν από τον πόλεμο του Φεβρουαρίου εισηγούνταν στενότερη στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία και την Κίνα, ενίσχυση της αεράμυνας, των πυραύλων και των drones, καθώς και περιορισμό της οικονομικής εξάρτησης από το πετρέλαιο.
Η ανάγκη απόκτησης S-400 συνδέεται με τις σοβαρές απώλειες που υπέστη η ιρανική αεράμυνα από αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα.
Ωστόσο, η Μόσχα εμφανίζεται επιφυλακτική, τόσο λόγω των σχέσεών της με το Ισραήλ όσο και εξαιτίας των αυξημένων στρατιωτικών αναγκών της στον πόλεμο με την Ουκρανία.
Παράλληλα, διαρρεύσαντα ρωσικά έγγραφα περιγράφουν παραγωγή εξοπλισμού εκτόξευσης πυραύλων LMUR για το Ιράν, στο πλαίσιο σύμβασης με κωδικό «K-10». Χρονοδιάγραμμα του 2024 προέβλεπε μονάδες ισχύος για 90 διπλούς εκτοξευτές, με παράδοση έως τον Δεκέμβριο του 2025.
Η στρατηγική της Τεχεράνης
Το ιρανικό υπόμνημα προτείνει ενίσχυση της «οικονομίας της αντίστασης», διεύρυνση περιφερειακών συμμαχιών και αξιοποίηση οργανισμών όπως ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στα Στενά του Ορμούζ, στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ και στη Διώρυγα του Σουέζ, λόγω του καθοριστικού ρόλου τους στις ενεργειακές και εμπορικές μεταφορές.
Σύμφωνα με την Telegraph, η συγκεκριμένη στρατηγική συνδέεται με το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ στα τέλη Φεβρουαρίου.
Το έγγραφο αναγνωρίζει επίσης ότι οι κυρώσεις περιόρισαν την πρόσβαση του Ιράν σε μαχητικά αεροσκάφη και ανταλλακτικά, αλλά ενίσχυσαν την εγχώρια παραγωγή συστημάτων όπως τα Bavar-373, Shahed-136 και Ababil.
