Ο ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Το οικονομικό σκέλος του ζητήματος των υδριτών μεθανίου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα μέσα από τις αναλύσεις του καθηγητή Γεωλογίας Αβραάμ Ζεληλίδη, ο οποίος αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο φαινόμενο όχι απλώς ως γεωλογική ιδιαιτερότητα, αλλά ως έναν δυνητικό ενεργειακό πόρο με κρίσιμες μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προεκτάσεις.

Οι υδρίτες μεθανίου, δηλαδή στερεοί σχηματισμοί στους οποίους μόρια μεθανίου εγκλωβίζονται σε κρυσταλλική δομή νερού υπό συνθήκες υψηλής πίεσης και χαμηλής θερμοκρασίας στον πυθμένα των θαλασσών, αποτελούν μία αωπό τις μεγαλύτερες δεξαμενές φυσικού αερίου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Όπως επισημαίνει ο Ζεληλίδης, η ύπαρξη τέτοιων αποθεμάτων σε θαλάσσιες περιοχές ελληνικού ενδιαφέροντος θα μπορούσε, υπό κατάλληλες θεσμικές και τεχνολογικές προϋποθέσεις, να μεταβάλει ουσιαστικά το ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, περιορίζοντας την εξάρτηση από εισαγόμενους ενεργειακούς πόρους και μειώνοντας το διαχρονικό βάρος των εισαγωγών φυσικού αερίου στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Η δυνατότητα πρόσβασης σε εγχώρια ενέργεια χαμηλότερου κόστους θα είχε πολλαπλασιαστικές επιδράσεις στην οικονομία, επηρεάζοντας θετικά το κόστος παραγωγής, την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας και το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, ενώ θα περιόριζε και τη δημοσιονομική πίεση που προκύπτει από την ανάγκη κρατικών επιδοτήσεων για την αντιμετώπιση των διακυμάνσεων των διεθνών τιμών ενέργειας.

Παράλληλα, η ενδεχόμενη αξιοποίηση των υδριτών θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοχλός επενδύσεων μεγάλης κλίμακας, ανάπτυξης εξειδικευμένης τεχνογνωσίας και δημιουργίας θέσεων εργασίας υψηλής προστιθέμενης αξίας, ενισχύοντας τον ρόλο της χώρας στον ευρύτερο ενεργειακό και γεωοικονομικό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.

Ωστόσο, σύμφωνα με την κεντρική κριτική του Ζεληλίδη, το μεγαλύτερο οικονομικό κόστος σήμερα δεν προκύπτει από την τεχνική δυσκολία εκμετάλλευσης των υδριτών, αλλά από την απουσία θεσμικού πλαισίου, στρατηγικού σχεδιασμού και πολιτικής βούλησης, η οποία αφήνει έναν δυνητικά κρίσιμο εθνικό πόρο εκτός οικονομικού σχεδιασμού, εκτός αποτίμησης και, τελικά, εκτός αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας.

Γιώργος Καλτσίδης – Πτυχιούχος Λογιστικής & Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας