Οι κινητοποιήσεις των αγροτών δεν αποτελούν ένα ακόμα «συντεχνιακό» ξέσπασμα, αλλά την κορύφωση μιας συσσωρευμένης κρίσης που αγγίζει τον πυρήνα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Παρά την ταλαιπωρία που προκαλούν στην καθημερινότητα των πολιτών, η στήριξη προς τους αγρότες παραμένει πλειοψηφική, ενώ ακόμα και οι λαϊκές αγορές ανακοίνωσαν απεργία διαρκείας, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αλληλεγγύης. Το ερώτημα είναι γιατί.
Η απάντηση δεν βρίσκεται σε έναν μόνο λόγο, αλλά σε μια αλληλουχία προβλημάτων που συνθλίβουν τον πρωτογενή τομέα. Καταρχάς, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τις παράνομες επιδοτήσεις και τους «εικονικούς» δικαιούχους, λειτούργησε εις βάρος των έντιμων αγροτών. Τα χρήματα που καταβλήθηκαν σε απατεώνες δεν έχουν σχεδόν καθόλου ανακτηθεί, ενώ οι πραγματικοί παραγωγοί καλούνται να επιβιώσουν με ψίχουλα και αυξημένους ελέγχους.
Την ίδια στιγμή, η τεράστια απόκλιση ανάμεσα στις τιμές παραγωγού και στις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ αποκαλύπτει μια συστηματική ληστεία από τα καρτέλ της αγοράς. Οι αγρότες πουλούν κάτω του κόστους και οι καταναλωτές αγοράζουν πανάκριβα, γεγονός που εξηγεί γιατί η κοινωνία ταυτίζεται με την οργή τους. Το κόστος παραγωγής – καύσιμα, λιπάσματα, ζωοτροφές, ενέργεια – έχει εκτοξευθεί, χωρίς αντίστοιχη κρατική στήριξη.
Σαν να μην έφταναν αυτά, η θανάτωση κοπαδιών λόγω της ευλογιάς ανέδειξε με δραματικό τρόπο την κρατική ανεπάρκεια. Η κυβέρνηση δεν φρόντισε να προμηθευτεί έγκαιρα εμβόλια, με αποτέλεσμα χιλιάδες κτηνοτρόφοι να χάσουν το ζωικό τους κεφάλαιο, χωρίς ουσιαστική δυνατότητα αναπλήρωσής του. Το γεγονός ότι τα προβλήματα ήταν γνωστά εκ των προτέρων, αλλά δεν αντιμετωπίστηκαν πριν ξεσπάσουν οι κινητοποιήσεις, εντείνει το αίσθημα εγκατάλειψης.
Στον ορίζοντα διαγράφονται και νέες απειλές. Η προβλεπόμενη μείωση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, που υπολογίζεται σε απώλειες περίπου 6 δισ. ευρώ για την Ελλάδα την περίοδο 2028-2034, δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες για το μέλλον. Παράλληλα, η συμφωνία Mercosur αν και «πάγωσε» προσωρινά λόγω ευρωπαϊκών αντιδράσεων θεωρείται από τους αγρότες θανατηφόρα, καθώς ανοίγει τον δρόμο σε φθηνές εισαγωγές που θα αφανίσουν την εγχώρια παραγωγή όταν τελικά υπογραφεί.
Πίσω από όλα αυτά, όμως, κρύβεται το βαθύτερο πρόβλημα: η παντελής έλλειψη εθνικού σχεδίου για τον πρωτογενή τομέα. Παρά τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που εισέρρευσαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω επιδοτήσεων, το αποτέλεσμα δεν ήταν η ανασυγκρότηση της αγροτικής παραγωγής, αλλά η σπατάλη πόρων, ο πλουτισμός απατεώνων και κομματικών μεσαζόντων και η σταδιακή αποδυνάμωση των μικρών και μεσαίων εκμεταλλεύσεων.
Το ζήτημα, ωστόσο, ξεπερνά τους αγρότες. Αγγίζει συνολικά τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, την οποία οι ίδιοι οι αγρότες ενσαρκώνουν και τη μεσαία τάξη. Η υπερφορολόγηση και οι πρακτικές που επιβάλλονται μέσω της ΑΑΔΕ, όπως η υποχρέωση ηλεκτρονικής καταγραφής της σοδειάς στο χωράφι, θεωρούνται από τον κλάδο όχι μόνο κοστοβόρες, αλλά και παράλογες. Για πολλούς, πρόκειται για μια συστηματική πολιτική εξόντωσης των μικρών επιχειρηματιών.
Γι’ αυτό και οι κινητοποιήσεις συγκινούν την κοινωνία. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και στη μεσαία τάξη στηρίζεται η ίδια η Δημοκρατία. Αν αυτές καταρρεύσουν, το πλήγμα δεν θα είναι μόνο οικονομικό, αλλά θεσμικό. Οι αγρότες μπορεί να μην εκφράζουν πάντα με σαφή λόγο αυτή τη διάσταση, όμως την διαισθάνονται μέσα από την εμπειρία τους. Και γι’ αυτό, παρά την ταλαιπωρία, δεν μένουν μόνοι.
Γιώργος Καλτσίδης – Πτυχιούχος Λογιστικής & Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
