Ένα περιστατικό που προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τα όρια της διοικητικής εξουσίας φέρεται να σημειώθηκε κατά την ορκωμοσία νεοδιόριστων εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, δύο εκπαιδευτικοί δέχθηκαν παρατήρηση για την εμφάνισή τους και τους ζητήθηκε να αλλάξουν ρούχα προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Το περιστατικό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη διάσταση καθώς συνέβη σε περίοδο καύσωνα, με θερμοκρασία που άγγιζε τους 39°C. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν είναι εάν κάποιος θεωρεί τη βερμούδα ή το ανοιχτό παπούτσι κατάλληλα για μια ορκωμοσία. Είναι αν υπάρχει συγκεκριμένος θεσμοθετημένος κανόνας που επιτρέπει στη διοίκηση να απαιτεί αλλαγή ενδυμασίας ως προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της ορκωμοσίας.

Αν τέτοια διάταξη υπάρχει, πρέπει να είναι γνωστή και να εφαρμόζεται ισότιμα. Αν δεν υπάρχει, τότε προσωπικές αντιλήψεις περί «ευπρέπειας» κινδυνεύουν να μετατραπούν σε άτυπους διοικητικούς κανόνες.

Την ίδια ώρα, ο νεοδιόριστος ψάχνει σπίτι με 820 ευρώ

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη αντίφαση. Ο νεοδιόριστος μπορεί να καλείται να μετακομίσει εκατοντάδες χιλιόμετρα, να πληρώσει ενοίκιο, εγγύηση, μεταφορικά και λογαριασμούς, ενώ οι καθαρές αποδοχές στην πρώτη μισθολογική βαθμίδα, σύμφωνα με το κείμενο, κινούνται περίπου στα 820 ευρώ.

Κι όμως, αντί το βάρος να πέφτει στο αν θα υπάρχουν εκπαιδευτικοί στις τάξεις, αν θα καλυφθούν τα κενά και αν οι νεοδιόριστοι θα μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς εκεί όπου στέλνονται, η συζήτηση καταλήγει στο… μήκος του παντελονιού και στο αν το παπούτσι είναι αρκετά κλειστό.

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι τι παπούτσι φορά ένας εκπαιδευτικός στην ορκωμοσία. Είναι αν μπορεί με τον μισθό του να βρει σπίτι, να ζήσει αξιοπρεπώς και να βρίσκεται στην τάξη όταν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

«Δωρεάν» στέγη για εκπαιδευτικούς στην Κρήτη: Δήμος αναλαμβάνει το ενοίκιο – Ποιοι θα το δικαιούνται