Νταβός χωρίς Μητσοτάκη, αλλά με… ρεσιτάλ στο πρωτοσέλιδο – Η δημοσιογραφία της φαντασίας

 

Στο φετινό Νταβός έγινε κάτι πραγματικά πρωτοποριακό.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε να δώσει «ρεσιτάλ διπλωματίας» χωρίς να πάει στο Νταβός.

Τουλάχιστον αυτό κατάλαβε όποιος διάβασε το πρωτοσέλιδο της «Απογευματινής», που παρουσίασε τον πρωθυπουργό σαν να ήταν ο πρωταγωνιστής της συνόδου του World Economic Forum Annual Meeting, την ώρα που στην πραγματικότητα… δεν εμφανίστηκε καν.

Αν αυτό δεν είναι νέο επίπεδο επικοινωνίας, τότε τι είναι;
Τηλεπαρουσία;
Μεταφυσική διπλωματία;
Ή απλώς πρωτοσέλιδα που γράφονται πριν συμβούν τα γεγονότα;

Στο Νταβός πήγαν ηγέτες, υπουργοί, τραπεζίτες, CEOs, μέχρι και χώρες που δεν έχουν ούτε τη μισή σημασία της Ελλάδας στο αφήγημα της κυβέρνησης.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν πήγε.

Κι όμως, διαβάζοντας το πρωτοσέλιδο, θα νόμιζε κανείς ότι όχι μόνο πήγε, αλλά έσωσε και την παγκόσμια ισορροπία ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ευρώπη, έκανε παρεμβάσεις στον ΟΗΕ και έδωσε και μάθημα γεωπολιτικής στους υπόλοιπους.

Μικρή λεπτομέρεια:
τίποτα από αυτά δεν έγινε.

Το πρόβλημα με την επικοινωνιακή πολιτική είναι ότι κάποια στιγμή συναντά την πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα έχει μια κακή συνήθεια: δεν υπακούει στα πρωτοσέλιδα.

Γιατί όταν λες ότι η Ελλάδα είναι παντού, αλλά λείπει από το Νταβός, κάτι δεν κολλάει.
Όταν λες ότι ο πρωθυπουργός παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά δεν εμφανίζεται στο σημαντικότερο οικονομικό φόρουμ του κόσμου, κάτι δεν βγαίνει.
Και όταν εφημερίδα γράφει για «ρεσιτάλ διπλωματίας» που δεν έγινε, τότε δεν έχουμε ενημέρωση.

Έχουμε σενάριο.

Η νέα σχολή δημοσιογραφίας: πρώτα ο τίτλος, μετά τα γεγονότα

Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι γράφτηκε ένα υπερβολικό πρωτοσέλιδο.
Το εντυπωσιακό είναι ότι γράφτηκε σαν να μην έχει καμία σημασία αν συνέβη κάτι ή όχι.

Σαν να αρκεί να τυπωθεί.
Σαν να αρκεί να το δουν οι «δικοί μας».
Σαν να μην υπάρχει πραγματικός κόσμος έξω από το χαρτί.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε έναν πρωθυπουργό που δεν πήγε στο Νταβός,
να θριαμβεύει στο Νταβός,
σε μια εφημερίδα που δεν μπήκε καν στον κόπο να ελέγξει αν το Νταβός τον είδε.

Τελικά, το μόνο ρεσιτάλ ήταν άλλο

Δεν ήταν ρεσιτάλ διπλωματίας.
Δεν ήταν ρεσιτάλ παρουσίας.
Δεν ήταν καν ρεσιτάλ πολιτικής.

Ήταν ρεσιτάλ προπαγάνδας.

Και αυτή τη φορά, το χειροκρότημα δεν ακούστηκε στο Νταβός.
Ακούστηκε μόνο στο τυπογραφείο.