Η Νέα Δημοκρατία, επιχειρώντας να οικοδομήσει το νέο της προεκλογικό αφήγημα πάνω σε ένα σύνθημα που υποτίθεται ότι αποπνέει συνέπεια, σοβαρότητα και αδιατάρακτη αξιοπιστία, επαναλαμβάνει με έμφαση ότι «Το είπαμε, το κάνουμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε», σαν να πρόκειται για μια αδιαμφισβήτητη πολιτική διακήρυξη που μπορεί να σβήσει κάθε ίχνος αμφιβολίας στα μάτια του εκλογικού σώματος.
Ωστόσο, στα στρατόπεδα, στις επιχειρησιακές μονάδες, στα γραφεία των επιτελείων και στα σπίτια χιλιάδων εν ενεργεία και αποστράτων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, αυτό το ίδιο σύνθημα δεν ηχεί καθόλου ως διαβεβαίωση υπευθυνότητας, αλλά ως μια προκλητική επικοινωνιακή φούσκα που σκάει με πάταγο πάνω στην πικρή, καθημερινή και βιωμένη πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά όσοι φέρουν τη στολή του ελληνικού στρατιώτη, του ναυτικού και του αεροπόρου.
Και η κύρια αιτία αυτής της βαθιάς και ολοένα αυξανόμενης δυσαρέσκειας φέρει ένα πολύ συγκεκριμένο όνομα: τον περιβόητο Νόμο Δένδια, ο οποίος, αντί να λειτουργήσει ως η μεγάλη μεταρρύθμιση που θα έβαζε τάξη σε χρόνιες στρεβλώσεις του συστήματος, κατέληξε να ανοίξει νέα μέτωπα σύγκρουσης, να γεννήσει πρωτοφανή κύματα αγανάκτησης και να δημιουργήσει ένα κλίμα γενικευμένης καχυποψίας απέναντι στις πραγματικές προθέσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Πότε ακριβώς το είπατε; Αυτή είναι η ερώτηση που ακούγεται ολοένα και πιο ηχηρά από τα στελέχη, τις ενώσεις τους, τους αποστράτους και τις οικογένειές τους, και στην οποία η κυβέρνηση δείχνει να αποφεύγει συστηματικά να δώσει μια ξεκάθαρη, τεκμηριωμένη και χρονικά συγκεκριμένη απάντηση.
Πότε, λοιπόν, μπήκατε μπροστά στους άνδρες και τις γυναίκες που υπηρετούν επί δεκαετίες τη σημαία και τους εξηγήσατε με ειλικρίνεια ότι ετοιμάζετε σαρωτικές αλλαγές που θα ανατρέψουν βαθμούς, προοπτικές υπηρεσιακής εξέλιξης, οικονομικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, συνθήκες καθημερινής υπηρεσίας, ακόμα και τη λειτουργία των στρατιωτικών νοσοκομείων;
Πότε τους προειδοποιήσατε ότι οι αποφάσεις αυτές θα επηρέαζαν άμεσα την επαγγελματική τους πορεία, την οικογενειακή τους σταθερότητα και την ίδια την αξιοπρέπειά τους μετά την αποστρατεία;
Η σιωπή που ακολουθεί είναι αποκαλυπτική. Διότι στην πραγματικότητα, οι αλλαγές παρουσιάστηκαν μετά τις εκλογές ως τετελεσμένα γεγονότα μιας «αναγκαίας μεταρρύθμισης», χωρίς προηγούμενη ουσιαστική διαβούλευση, χωρίς διαφάνεια και χωρίς ειλικρινή ενημέρωση του ελληνικού λαού και πολύ περισσότερο των ίδιων των στρατιωτικών που καλούνται να τις υπηρετήσουν. Το αποτέλεσμα είναι πλέον ορατό σε όλους: αντί για ενίσχυση του ηθικού και της μαχητικής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων, έχουμε μια βαθιά ρωγμή στην εμπιστοσύνη, μια συσσώρευση αντιδράσεων που δεν κοπάζουν, αλλά αντίθετα διογκώνονται μέρα με τη μέρα, καθώς οι συνέπειες περνούν από τη θεωρία στην σκληρή πράξη.
Η ΠΟΕΣ, το Συντονιστικό ΑΣΣΥ ΕΔ, οι Σύλλογοι Αποφοίτων και οι οικογένειες που βιώνουν καθημερινά τις επιπτώσεις στα οικονομικά, στα οικογενειακά τους προγράμματα και στην ψυχολογία τους, δεν περιορίζονται πια σε ψιθύρους δυσαρέσκειας. Φωνάζουν ανοιχτά, καταθέτουν υπομνήματα, οργανώνουν κινητοποιήσεις και περιγράφουν με μελανά χρώματα ένα αίσθημα εξαπάτησης που έχει πλέον ριζώσει βαθιά μέσα στον θεσμό. Ο Νόμος Δένδια, που παρουσιάστηκε ως πανάκεια, κατέληξε να λειτουργεί ως τορπίλη που πλήττει όχι μόνο μεμονωμένα στελέχη, αλλά ολόκληρη την ιεραρχία και την εσωτερική συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων.
Μέσα σε αυτό το βαρύ κλίμα, η κυβέρνηση συνεχίζει να ζητά από τους πολίτες να την εμπιστευτούν τυφλά όταν επαναλαμβάνει το σύνθημά της, αγνοώντας επιδεικτικά ότι η πολιτική αξιοπιστία δεν κρίνεται από τα επικοινωνιακά τσιτάτα και τα προσεκτικά φτιαγμένα σλόγκαν, αλλά από το κατά πόσο οι πολίτες και ιδιαίτερα αυτοί που υπηρετούν στα σύνορα και τα στρατόπεδα–γνώριζαν εκ των προτέρων με απόλυτη διαφάνεια τι ακριβώς επρόκειτο να ψηφιστεί και ποιες θα ήταν οι πραγματικές συνέπειες για τη ζωή και την καριέρα τους.
Ο Μητσοτάκης και το επιτελείο του οφείλουν πλέον να βγουν μπροστά και να δώσουν όχι γενικόλογες τοποθετήσεις περί «εκσυγχρονισμού» και «αναδιοργάνωσης», αλλά συγκεκριμένες, χρονολογημένες και τεκμηριωμένες απαντήσεις:
Πότε και πού παρουσιάστηκε δημόσια το πλήρες περιεχόμενο και οι λεπτομέρειες του νόμου Δένδια πριν τις εκλογές;
Πώς εξηγείται η τεράστια απόσταση ανάμεσα στις προεκλογικές υποσχέσεις για στήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων και στην πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι στρατιωτικοί;
Γιατί η κυβέρνηση επέλεξε να προχωρήσει σε τόσο κρίσιμες αλλαγές χωρίς να έχει εξασφαλίσει την ελάχιστη κοινωνική και θεσμική συναίνεση από τον χώρο που πλήττεται περισσότερο;
Διότι οι στρατιωτικοί, αυτοί οι άνθρωποι που έχουν δώσει όρκο πίστης στη σημαία, που θυσιάζουν τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους, την οικογενειακή γαλήνη και συχνά την ίδια τους την υγεία για την ασφάλεια της πατρίδας, διαθέτουν μια ατσάλινη μνήμη. Θυμούνται επακριβώς τι άκουσαν πριν τις κάλπες. Θυμούνται τις υποσχέσεις για σεβασμό, ενίσχυση και αξιοκρατία. Και κυρίως συγκρίνουν με ωμή ειλικρίνεια αυτά που τελικά υλοποιήθηκαν.
Το «Το είπαμε, το κάνουμε» μπορεί να λειτουργεί ακόμα σε ορισμένους κλειστούς επικοινωνιακούς κύκλους του Μαξίμου, όμως στα στρατόπεδα και στις ενώσεις των στρατιωτικών κινδυνεύει να καταγραφεί ως το μεγαλύτερο πολιτικό αυτογκολ και το πιο επικίνδυνο μπούμερανγκ της παρούσας κυβερνητικής θητείας. Γιατί όταν χάνεις την εμπιστοσύνη αυτών που κρατούν τα σύνορα της χώρας, δεν χάνεις απλώς μια κατηγορία ψηφοφόρων, χάνεις την ίδια την εμπιστοσύνη σε έναν θεμελιώδη εθνικό θεσμό.
Και αυτό, κύριοι της κυβέρνησης, δεν διορθώνεται με νέα, πιο ηχηρά συνθήματα. Διορθώνεται μόνο με ειλικρινή ανάληψη πολιτικής ευθύνης, άμεσες διορθωτικές παρεμβάσεις και μια ριζική επαναπροσέγγιση προς τους ανθρώπους της στολής, πριν η απόσταση που έχει δημιουργηθεί γίνει αγεφύρωτη.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
