Οι δηλώσεις του Κωνσταντίνου Γλούμη-Ατσαλάκη για δαπάνες, προσωπικό και κοινωνικές υπηρεσίες.
Ο Κωνσταντίνος Γλούμης‑Ατσαλάκης, Γενικός Γραμματέας Δημογραφικής και Στεγαστικής Πολιτικής στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, ανακοίνωσε στο Συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Αλεξανδρούπολη ότι από το 2027 σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών θα τεθεί σε εφαρμογή ένα νέο πλαίσιο το οποίο θα προβλέπει — όπως ανέφερε — «τις δαπάνες αλλά και τις συμβάσεις προσωπικού στη λογική ανταποδοτικών τελών».
Ο Γραμματέας επισήμανε ότι «είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό» – και πρόσθεσε ότι μόλις θα υπάρξουν περισσότερες λεπτομέρειες, θα υπάρξει διαβούλευση με την τοπική αυτοδιοίκηση ώστε «όλοι να είναι έτοιμοι για να υλοποιήσουμε το πρόγραμμα αυτό». Στο ίδιο πλαίσιο, τόνισε ότι το κράτος οφείλει «να είναι σύγχρονο και σοβαρό» — να εφαρμόζει δηλαδή πολιτικές που τις έχει αποδεχτεί, τις θεωρεί αποτελεσματικές.
Ειδικά στον τομέα της κοινωνικής φροντίδας, ο κ. Γλούμης-Ατσαλάκης είπε ότι στο νέο πλαίσιο θα περιλαμβάνονται υπηρεσίες δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά δημοτικού σχολείου αλλά και για άτομα με αναπηρία — με στόχο την ενίσχυση των υπηρεσιών αυτών και την ανταπόκριση «στις απαιτήσεις του σήμερα».
Η πρόθεση για εισαγωγή ανταποδοτικών τελών προϊδεάζει ότι μέρος της χρηματοδότησης των υπηρεσιών θα βασίζεται σε μορφές τελών, πιθανώς ανά χρήση ή υπηρεσία, κάτι που διαφέρει από το καθαρά προνοιακό ή επιδοματικό μοντέλο που επικρατεί σήμερα. Συνεπώς, το στοίχημα είναι η σύνδεση της «παροχής υπηρεσίας – πληρωμής τελών» με την κοινωνική πολιτική, χωρίς να απαξιώνεται η αρχή της καθολικότητας και της ισότιμης πρόσβασης.
Η πρόταση που παρουσίασε ο κ. Γλούμης-Ατσαλάκης έχει σίγουρα ενδιαφέρον — ωστόσο εγείρει και σοβαρά ερωτήματα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ο σχεδιασμός του «νέου πλαισίου» φαίνεται να βασίζεται σε γενικές διακηρύξεις (όπως «ανταποδοτικά τέλη», «συμβάσεις προσωπικού»), χωρίς να δημοσιοποιούνται προς το παρόν συγκεκριμένοι δείκτες, χρονοδιαγράμματα ή στοιχεία κόστους.
Επιπλέον, η έννοια των ανταποδοτικών τελών σε υπηρεσίες κοινωνικής φύσης όπως η δημιουργική απασχόληση ή η υποστήριξη ατόμων με αναπηρία εγείρει τον κίνδυνο να επιβαρυνθούν οι πλέον ευάλωτοι — δηλαδή, οι οικογένειες με παιδιά ή τα άτομα με αναπηρία — με επιπλέον κόστος, την ώρα που η πρόσβαση θα έπρεπε να διασφαλίζεται χωρίς αποκλεισμούς. Η μετάβαση από το τυπικό μοντέλο «πρόνοια–επιδόματα» σε «τέλη–συμβάσεις» μπορεί να είναι θετική εφόσον εξασφαλιστεί κοινωνική δικαιοσύνη — αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος δημιουργίας ανισοτήτων.
Τέλος, η εν λόγω δέσμευση δεν φαίνεται να συνοδεύεται, προς το παρόν, από διαφανές χρονοδιάγραμμα ή δημοσιοποίηση σχετικού οικονομικού απολογισμού. Η διαβούλευση με την τοπική αυτοδιοίκηση είναι καλή πρακτική — αλλά για να μην μείνει σε λόγια, χρειάζεται άμεσα να δημοσιοποιηθούν σχέδια, κόστος, δείκτες και υποχρεώσεις των φορέων. Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος η «υπόσχεση του 2027» να μείνει – προς χρήση σε μελλοντικές εκλογικές εκστρατείες – χωρίς ουσιαστική υλοποίηση.
Δείτε τη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Γλούμη-Ατσαλάκη
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
