Στις 7 Αυγούστου το Δημοτικό Συμβούλιο Νάξου δεν συζήτησε απλώς ένα θέμα. Έβαλε στο τραπέζι αυτό που η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί συστηματικά να κρύψει: το νησί και οι Μικρές Κυκλάδες σχεδιάζονται ως βιομηχανική ζώνη ενέργειας. Τελεία και παύλα.
Δύο αιολικά πάρκα ήδη λειτουργούν (Γαλήνη, Κόρωνος) και άλλα δύο έχουν αδειοδοτηθεί. Οι αιρετοί ζητούν τώρα αναστολή των υπαρχόντων και πλήρες πάγωμα κάθε νέας εγκατάστασης. Γιατί βλέπουν καθαρά τι συμβαίνει: η Νάξος αντιμετωπίζεται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη ως άδειο οικόπεδο προς εκμετάλλευση.
Δεν είναι «χώρος για επενδύσεις». Είναι τόπος με Natura, βιοποικιλότητα που δεν ξαναφτιάχνεται, αρχαιολογικούς χώρους, παραδοσιακούς οικισμούς και αγροτικό τοπίο που αποτελεί την ίδια την ταυτότητα του νησιού. Όλα αυτά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη φαίνεται πως είναι απλώς εμπόδια στην «πράσινη ανάπτυξη».
Και εδώ φαίνεται η κυβερνητική υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο.
Από τη μία ο κ. Μητσοτάκης στήνει μέσα στην Προεδρία της Κυβέρνησης ειδική Γραμματεία «Ορεινών Περιοχών» με τμήματα συντονισμού, δικτύωσης και διεθνών σχέσεων. Ωραία γραφεία, ωραίοι τίτλοι, με ωραία δελτία Τύπου για να δείχνει ότι «νοιάζεται» για τα βουνά και τα νησιά.
Από την άλλη, στα πραγματικά βουνά και στα πραγματικά νησιά οι κάτοικοι βλέπουν ανεμογεννήτριες να υψώνονται, δρόμους να ανοίγονται, τσιμέντο να απλώνεται και τους λένε ότι αυτό λέγεται «πράσινη ανάπτυξη». Η ίδια κυβέρνηση που μιλάει για προστασία ορεινών περιοχών, τις μετατρέπει σε βιομηχανικές ζώνες.
Ποιο είναι το σχέδιο του κ. Μητσοτάκη; Να κρατήσει ανθρώπους στα χωριά ή να τους εξηγήσει ότι η γη τους, το τοπίο τους και η ζωή τους είναι απλώς «διαθέσιμος χώρος» για να γεμίσουν κάποιοι τα ταμεία τους;
Δεν γίνεται η Αθήνα να σχεδιάζει από απόσταση και οι κάτοικοι να πληρώνουν με κατεστραμμένο τοπίο, χαμένη ταυτότητα και υποβαθμισμένη καθημερινότητα. Δεν γίνεται κάθε νέα βιομηχανική παρέμβαση να βαφτίζεται αυτόματα «πράσινη» και να κλείνει η κουβέντα σαν να μιλάμε για κάτι ιερό. Αυτή είναι η μέθοδος Μητσοτάκη: ρητορεία για το περιβάλλον από τη μία, βιομηχανική επέλαση από την άλλη.
Η Νάξος έχει τουρισμό, γεωργία, κτηνοτροφία, πολιτισμό και ένα τοπίο που δεν αντικαθίσταται με φωτορεαλιστικές μακέτες και PowerPoint. Δεν είναι αυτονόητο ότι «πράσινη μετάβαση» σημαίνει ανεμογεννήτριες σε κάθε κορυφογραμμή. Και το ερώτημα παραμένει εκκωφαντικά αναπάντητο: ποιος αποφασίζει πού σταματά η «ανάπτυξη» και πού αρχίζει η καταστροφή; Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη φαίνεται πως δεν υπάρχει όριο. Μετράει μόνο η επένδυση.
Οι κάτοικοι της Νάξου δεν ζητούν να μείνει το νησί πίσω. Ζητούν να μη γίνει αγνώριστο και να μην ξεπουληθεί η φυσιογνωμία του στο όνομα μιας «πράσινης» βιομηχανίας που δεν λογαριάζει τίποτα τοπικό και κανέναν κάτοικο.
Και κάτι τελευταίο προς τον κ. Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του: η Νάξος δεν είναι μακέτα, για να βάλετε ανεμογεννήτριες και να τις ονομάσετε πρόοδο. Είναι ζωντανός τόπος. Έχει ανθρώπους, παραγωγή, ιστορία και μνήμη που δεν σβήνονται με υπουργικές αποφάσεις.
Αν πραγματικά ενδιαφέρεστε για τις ορεινές και νησιωτικές περιοχές, αποδείξτε το στην πράξη. Όχι με γραμματείες στην Αθήνα και ανεμογεννήτριες στα βουνά.
Γιατί «ορεινές περιοχές» με τμήματα και τίτλους στην πρωτεύουσα, αλλά μπετόν και βιομηχανικές εγκαταστάσεις στα νησιά, δεν είναι πολιτική προστασίας.
Είναι η πιο χοντροκομμένη, η πιο προκλητική υποκρισία της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
