Αν κάποιος διάβασε τον απολογισμό της τελευταίας συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ και δεν ένιωσε θυμό και αηδία, τότε δεν κατάλαβε τίποτα.
Για άλλη μια φορά η μόνη «συνεισφορά» της χώρας μας ήταν να σηκώσει ντροπαλά το χέρι σαν ο μαθητής της γαλαρίας που θέλει να τραβήξει την προσοχή της δασκάλας, «Υπάρχει και το casus belli της Τουρκίας». Τίποτα παραπάνω. Καμία διεκδίκηση. Καμία στρατηγική. Καμία πίεση. Μόνο μια ακόμα υπόμνηση ότι ένα μέλος της ίδιας συμμαχίας έχει ψηφισμένη θέση πως αν η Ελλάδα ασκήσει νόμιμα δικαιώματά της, αυτό θα είναι αιτία πολέμου.
Η κυβέρνηση θέλει να μας πείσει ότι η Ελλάδα είναι πλέον «σταθερή», «αναβαθμισμένη» και «στη σωστή πλευρά της ιστορίας».
Η αλήθεια που προσπαθούν να κρύψουν είναι πολύ πιο σκληρή και επικίνδυνη. Η χώρα μας δεν είναι πρωταγωνιστής πουθενά. Είναι θεατής. Και όχι απλώς θεατής, αλλά θεατής που πληρώνει ακριβά ενώ οι άλλοι μοιράζονται το παιχνίδι.
Στα Βαλκάνια, την «πίσω αυλή» μας, η Συμφωνία των Πρεσπών έμεινε μισή και ανεκμετάλλευτη για ψηφοθηρικούς λόγους. Στον πόλεμο της Ουκρανίας δεν έχουμε καμία παρουσία πέρα από το κόστος των κυρώσεων, ενώ η Τουρκία κάθεται στο τραπέζι και παζαρεύει.
Στην Αίγυπτο διατηρούμε καλές σχέσεις, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την Τουρκία να αναβαθμίσει δραματικά τις δικές της. Στη Λιβύη παρακολουθούμε σαν θεατές. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η φωνή μας ακούγεται κυρίως μέσα από τις επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για υποθέσεις που αφορούν κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους.
Η περίφημη «εξοπλιστική διπλωματία» αποδεικνύεται ακριβή χωρίς στρατηγικό βάθος. Δεν υπάρχει σχέδιο για τον ρόλο του ΝΑΤΟ σε έναν κόσμο που αλλάζει ριζικά. Ο πρωθυπουργός κυρίως φωτογραφίζεται και προσπαθεί να διορθώσει τα αρνητικά σχόλια που είχε κάνει στο παρελθόν για τον Τραμπ, αντί να διαπραγματεύεται σκληρά με έναν Αμερικανό πρόεδρο που σκέφτεται αποκλειστικά με όρους συμφωνιών και συμφερόντων.
Στην οικονομία η εικόνα είναι ακόμα πιο αποκαλυπτική. Υπάρχουν ονομαστικοί ρυθμοί ανάπτυξης, αλλά όταν μετράμε σε ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης η χώρα κατρακυλάει στις ευρωπαϊκές κατατάξεις και γίνεται ουραγός. Το Ταμείο Ανάκαμψης, η μεγαλύτερη αναπτυξιακή ευκαιρία των τελευταίων δεκαετιών, πήγε χαμένο. Μεγάλες επενδύσεις σε στρατηγικούς τομείς, πέρασαν από δίπλα μας.
Η προσέλκυση κεφαλαίων περιορίζεται σε Golden Visas και σε ευκαιριακές κινήσεις, ενώ η χώρα παραμένει εκτός των μεγάλων επενδυτικών ρευμάτων της Ευρώπης.
Η δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση και η έρευνα παραμελούνται συστηματικά. Σχέδια που η ίδια η κυβέρνηση είχε εξαγγείλει μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης για προσέλκυση επιστημονικού ταλέντου έμειναν στα χαρτιά.
Το αποτέλεσμα είναι οι νέοι επιστήμονες φεύγουν, η χώρα χάνει το πιο πολύτιμο κεφάλαιό της και μετατρέπεται σταδιακά σε οικόπεδο για ξένους επενδυτές και όχι σε παίκτη που σέβονται.
Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση επιμένει σε αυτή την πορεία. Δεν είναι απλή ανικανότητα. Είναι πολιτική επιλογή που αφήνει την Ελλάδα αδύναμη, εξαρτημένη και χωρίς διαπραγματευτική ισχύ. Μια χώρα που δεν παράγει, δεν ερευνά, δεν διεκδικεί και δεν κρατάει τα παιδιά της, δεν μπορεί να υπερασπιστεί τίποτα μακροπρόθεσμα. Οι σύμμαχοι βλέπουν αυτή την αδυναμία και την εκμεταλλεύονται.
Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι μόνο η εξωτερική πολιτική. Είναι η εσωτερική κατάρρευση που την τροφοδοτεί. Είναι η διασπάθιση ευρωπαϊκών πόρων που ερευνά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Είναι η έλλειψη οποιουδήποτε εθνικού σχεδίου πέρα από την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Είναι η μετατροπή του κράτους σε μηχανισμό που δεν παράγει ελπίδα αλλά αποκαρδίωση και παραίτηση.Η Ελλάδα δεν πρόκειται να αναβαθμιστεί ποτέ διεθνώς όσο παραμένει χώρα-χώρος.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
