Ξαφνικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη θυμήθηκε ότι υπάρχει και μεσαία τάξη. Θυμήθηκε τους μικρομεσαίους που παλεύουν με φόρους και έξοδα, τους μισθωτούς που βλέπουν τον μισθό να εξαφανίζεται, τους συνταξιούχους που μετρούν τα ευρώ και τις οικογένειες που έχουν μετατρέψει το σούπερ μάρκετ σε άσκηση οικονομικής επιβίωσης.
Και τι σύμπτωση όλα αυτά λίγο πριν από τη ΔΕΘ.
Το Μέγαρο Μαξίμου ετοιμάζεται να ξεδιπλώσει ένα πακέτο φορολογικών παρεμβάσεων και παροχών, θέλοντας να στείλει το μήνυμα ότι η κυβέρνηση βάζει το χέρι στην τσέπη για να στηρίξει τους πολίτες. Μόνο που το χέρι που μπαίνει στην τσέπη είναι τελικά του ίδιου του φορολογούμενου.
Για χρόνια η ακρίβεια ροκανίζει το πραγματικό εισόδημα. Τα ενοίκια έχουν γίνει δυσβάσταχτα για χιλιάδες νοικοκυριά, το καθημερινό καλάθι κοστίζει ακριβά και οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα βουνό υποχρεώσεων. Και τώρα η κυβέρνηση εμφανίζεται περίπου ως… σωτήρας εκείνων που τόσο καιρό φωνάζουν ότι δεν βγαίνουν.
Τώρα κατάλαβαν στο Μαξίμου τι συμβαίνει στην αγορά; Τώρα είδαν τους λογαριασμούς; Τώρα ανακάλυψαν πόσο κοστίζει ένα σπίτι; Τώρα έμαθαν ότι μια οικογένεια χρειάζεται μικρή περιουσία για να γεμίσει το καρότσι στο σούπερ μάρκετ;
Όχι βέβαια.
Η πραγματικότητα ήταν εκεί κάθε μέρα. Απλώς τώρα υπάρχει πολιτική ανάγκη να αλλάξει η εικόνα.
Και κάπως έτσι ξεκινά η μεγάλη παρέλαση των «δώρων» της ΔΕΘ. Φοροελαφρύνσεις, παρεμβάσεις για επαγγελματίες, οικογένειες, μισθωτούς και συνταξιούχους μπαίνουν στη βιτρίνα, δημιουργώντας την εικόνα μιας κυβέρνησης που ξαφνικά αποφάσισε να ανοίξει το πορτοφόλι.
Μόνο που χρειάζεται προσοχή. Άλλο τα σενάρια που κυκλοφορούν πριν από τη ΔΕΘ και άλλο όσα τελικά θα ανακοινώσει ο πρωθυπουργός. Και ακόμη περισσότερο, άλλο μια ανακοίνωση από το βήμα της Θεσσαλονίκης και άλλο το πραγματικό ποσό που θα δει ο πολίτης στην τσέπη του.
Γιατί ο κόσμος έχει χορτάσει από «πακέτα». Έχει χορτάσει από επιδόματα, εξαγγελίες, κυβερνητικές διαρροές και παρουσιάσεις μέτρων ως ιστορικές παρεμβάσεις. Αυτό που ζητά είναι πολύ πιο απλό: να μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς από τη δουλειά και τη σύνταξή του. Και κάτι ακόμη. Η λέξη «δώρα» μάλλον προκαλεί παρά περιγράφει την πραγματικότητα.
Δώρο κάνει κάποιος από τα δικά του χρήματα. Το κράτος διαχειρίζεται τα χρήματα των φορολογουμένων. Όταν λοιπόν επιστρέφει ένα μέρος τους ή μειώνει κάποια φορολογικά βάρη, δεν κάνει προσωπική χάρη σε κανέναν.
Ούτε ο πρωθυπουργός βάζει το χέρι στην προσωπική του τσέπη.Οι πολίτες πληρώνουν. Οι πολίτες χρηματοδοτούν το κράτος. Και οι πολίτες δικαιούνται να απαιτούν από αυτό να τους αφήνει επιτέλους χώρο να αναπνεύσουν.
Η μεσαία τάξη άλλωστε δεν είναι κάποιο άγνωστο κοινωνικό στρώμα που εμφανίστηκε ξαφνικά το 2026. Είναι εκείνη που η Νέα Δημοκρατία έκανε σημαία της όταν διεκδικούσε την εξουσία. Είναι οι επαγγελματίες, οι εργαζόμενοι και οι οικογένειες που στήριξαν πολιτικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη περιμένοντας λιγότερους φόρους, περισσότερες ευκαιρίες και καλύτερη καθημερινότητα.
Σήμερα πολλοί από αυτούς κοιτούν το πορτοφόλι τους και αναρωτιούνται πού ακριβώς βρίσκεται αυτή η καλύτερη καθημερινότητα.
Γι’ αυτό το πραγματικό ερώτημα της ΔΕΘ δεν είναι πόσα «δώρα» θα χωρέσουν στην ομιλία του πρωθυπουργού. Είναι πόσα χρήματα θα μείνουν πραγματικά στην τσέπη του πολίτη αφού πληρώσει σούπερ μάρκετ, ρεύμα, καύσιμα, ενοίκιο, φόρους και όλες τις υπόλοιπες υποχρεώσεις.
Εκεί τελειώνει η επικοινωνία και αρχίζει η πραγματικότητα.
Ας δώσει λοιπόν η κυβέρνηση ουσιαστικές ελαφρύνσεις. Ας μειώσει πραγματικά τα βάρη. Ας αφήσει περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα σε εργαζόμενους, συνταξιούχους και επαγγελματίες.
Αλλά ας μη ζητά και χειροκρότημα επειδή λίγο πριν από τη ΔΕΘ ανακάλυψε ξανά αυτούς που εδώ και χρόνια φωνάζουν ότι ο λογαριασμός δεν βγαίνει.
Γιατί στο τέλος δεν ψηφίζουν τα κυβερνητικά non papers ούτε οι εντυπωσιακοί τίτλοι των εξαγγελιών.
Ψηφίζει η τσέπη. Και αυτή έχει πολύ καλή μνήμη.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
