ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΑΤΑ… ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ: ΠΑΝΕ ΚΟΥΒΑ ΟΙ «ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ» ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΛΕΥΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Με άρθρο του στους Financial Times με τίτλο «πέντε χρυσοί κανόνες για την πράσινη μετάβαση της Ευρώπης», ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει να αναιρεί τον εαυτό του και να ξαναγράφει την ιστορία σχετικά με την εμμονή του με την «πράσινη» ενέργεια. 

Στο άρθρο του ο πρωθυπουργός αναφέρει συγκεκριμένα πως η πράσινη μετάβαση είναι σημαντική, αλλά δεν πρέπει να αποτελεί τον μοναδικό στόχο της Ευρώπης. Η υπερβολική έμφαση στην απανθρακοποίηση έχει οδηγήσει σε παραμέληση άλλων κρίσιμων τομέων, όπως η απασχόληση, η βιομηχανία και η στρατηγική αυτονομία. Αν χρειαστεί να διατηρηθούν προσωρινά κάποιες εκπομπές για να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας και η κοινωνική συνοχή, αυτό πρέπει να γίνει. Η κλιματική ουδετερότητα δεν μπορεί να επιτευχθεί εις βάρος της οικονομίας και της κοινωνίας. 

Οι θέσεις του αυτές αντικατοπτρίζουν και τις δηλώσεις του στη MED9 όπου συγκεκριμένα δήλωσε πως: «Επιπροσθέτως, είχαμε ενδιαφέρουσες συζητήσεις σε σχέση με την απανθρακοποίηση, προετοιμαζόμενοι για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί σε λίγες ημέρες. Και διαισθάνομαι ότι υπάρχει μια γενική κατανόηση μεταξύ των 9 ότι πρέπει να εξισορροπήσουμε μεταξύ των στόχων απανθρακοποίησης που έχουμε ήδη θέσει και μιας ισότιμης έμφασης στην κοινωνική συνοχή και την ανταγωνιστικότητα» 

Μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο που πριν από ενάμιση μήνα εξήγγειλε από τη ΔΕΘ περαιτέρω ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών. Τον ίδιο άνθρωπο που σε συνέντευξη στο πρώτο θέμα τον Αύγουστο δήλωσε πως «Θα χρειαστούµε ανεµογεννήτριες, θα χρειαστούµε φωτοβολταϊκά, … Θα χρειαστούµε αποθήκευση, µπαταρίες δηλαδή, µεγάλες.», που δήλωσε πως «Έχουμε 2.000MW ανεμογεννήτριες και θα πρέπει να φτάσουμε στα 7.000MW, σύμφωνα με το σχέδιο μας», τον άνθρωπο που φυτεύει εμμονικά ανεμογεννήτριες, που απολιγνητοποίησε  τη χώρα (τον πιο φιλόδοξο στόχο του όπως δήλωσε) και εκτόξευσε τις τιμές ρεύματος, που καυχιόταν στον ΟΗΕ για τους ταχείς ρυθμούς απανθρακοποίησης της Ελλάδας.  

Ο άνθρωπος αυτός έρχεται τώρα να μας πει πως προέχει της πράσινης μετάβασης η ευημερία του ανθρώπου και η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας. Ή ο ίδιος έπαθε κρίσης αμνησίας και ξέχασε τα όσα δήλωνε τόσα χρόνια ή θεωρεί πως εμείς έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. 

Μέσα στο άρθρο αναφέρει επίσης: «Για πολύ καιρό συμπεριφερόμασταν σαν να είναι η ενεργειακή μετάβαση ένα παιχνίδι ηθικής. Ηρθε η ώρα να αποχωρήσουμε από τον κήπο της καλής και κακής ηθικής. Η Ευρώπη υπογράφει συμφωνίες για την αγορά φυσικού αερίου από την Αμερική, αλλά δεν στηρίζει την παραγωγή αερίου εντός Ε.Ε. Υπάρχει αρκετό χρήμα για να χρηματοδοτηθεί το υδρογόνο ως πηγή ενέργειας, αλλά πολύ λίγα για την πυρηνική ενέργεια» 

Μιλά για φυσικό αέριο και παραγωγή φυσικού αερίου ο άνθρωπος που δεν έχει κάνει τίποτα αναφορικά με τις εξορύξεις. Ο άνθρωπος που το 2024 στη Νάξο είχε πει πως «όλη αυτή η φιλολογία κατά των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι επικίνδυνη και δεν είναι πατριωτική γιατί δεν είναι πατριωτικό να εισάγουμε φυσικό αέριο και πετρέλαιο όταν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις εγχώριες πηγές ενέργειες τις οποίες ο Θεός μας έδωσε απλόχερα». 

Κατά τ’ άλλα ο άνθρωπος αυτός μας ζητά να αποσυνδέσουμε την ηθική από το ζήτημα των ΑΠΕ τη στιγμή που προσπαθούσε να στιγματίσει ως συνωμοσιολόγους και επικίνδυνους όποιους πήγαιναν κόντρα στο αφήγημά του. 

Μιας και πιάσαμε το ζήτημα της ενέργειας ο πρωθυπουργός έγραψε: «Τέταρτον, χρειαζόμαστε ισχυρότερη διακυβέρνηση της αγοράς…Πρέπει να ξεκινήσουμε ξανά τη συζήτηση για τη διακυβέρνηση της αγοράς — πώς καθορίζονται οι τιμές, σε ποιες αγορές και ποιος είναι πραγματικά σε θέση να παρακολουθεί αυτές τις τιμές και να αποτρέπει τη χειραγώγηση της αγοράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο» 

Ο Μητσοτάκης με αυτή τη δήλωση πετά κλασικά τη μπάλα για το υψηλό κόστος της ενέργειας σε επίπεδο ευρωπαϊκής αγοράς προσπαθώντας να κουκουλώσει το γεγονός πως το πρόβλημα είναι συνέπεια της ιδιωτικοποίησης της Ενέργειας, του Χρηματιστηρίου Ενέργειας και του ολιγοπωλίου στην αγορά. 

Θέλει να μας κάνει να ξεχάσουμε ότι η ολιγοπωλιακή δομή της ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας επιτρέπει σε λίγους ισχυρούς παίκτες να ρυθμίζουν τεχνητά την προσφορά, κρατώντας τεχνητά ψηλές τιμές και ότι το 100% της ενέργειας τιμολογείται μέσα στο χρηματιστήριο ενέργειας, χωρίς κανέναν σταθερό μηχανισμό προστασίας για τους καταναλωτές.