ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΜΑΖΕΥΕ ΤΟΝ: ΤΟ «ΤΖΑΜΠΑ ΜΠΑΝΙΟ» ΤΟΥ ΑΔΩΝΙ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΟΝΤΟΧΩΡΙΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 

Αυτό που εκστόμισε ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι απλώς ένα ακόμα δείγμα της γνωστής του πολιτικής ελαφρότητας, αλλά είναι ένας καθαρός, απροκάλυπτος και χυδαίος κυβερνητικός κυνισμός. Συγκεκριμένα, μιλώντας σε διαδικτυακό podcast, ο υπουργός Υγείας συνέκρινε τις συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα με εκείνες άλλων χωρών στην Ευρώπη, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι

«στη Σουηδία, μια πανέμορφη χώρα, έχει καταχνιά, βροχή, κρύο.Τι να τα κάνουν τα λεφτά; Ας τα έχουν. Να τα βράσουν. Και είσαι στην Ελλάδα εδώ και βρίσκεις ήλιο. Πάμφτωχος να είσαι, ανοίγεις το παράθυρο στην Ελλάδα και είναι χαρά Θεού».

Το να βγαίνει κορυφαίος υπουργός και να δηλώνει με ύφος χιλίων καρδιναλίων ότι στην Ελλάδα «και πάμφτωχος να είσαι, έχεις δίπλα το Φάληρο να κάνεις τζάμπα μπάνιο», ξεπερνάει κάθε κόκκινη γραμμή. Δεν είναι πολιτικό ατόπημα, αλλά είναι φτύσιμο στα μούτρα της κοινωνίας.

Με τη «ρηχότερη από τη λεκάνη του Φαλήρου» οικονομική θεωρία, ο κ. Γεωργιάδης αποφάνθηκε ότι η ακρίβεια, οι χαμηλοί μισθοί, το υψηλό κόστος ζωής και η στεγαστική κρίση παραγράφονται επειδή ο Έλληνας έχει καλό καιρό. Κατά τον υπουργό, ο πάμφτωχος Ευρωπαίος υποφέρει, ενώ ο πάμφτωχος Έλληνας μπορεί να πάρει το τραμ, να κάνει μια βουτιά και να ξεχάσει ότι δυσκολεύεται να πληρώσει λογαριασμούς, ενοίκιο ή τα βασικά αγαθά του νοικοκυριού.

Η ξεδιαντροπιά του «ήλιου αντί για ψωμί»

Η αλαζονεία της εξουσίας έχει τυφλώσει το κυβερνητικό στρατόπεδο σε τέτοιο βαθμό, που θεωρεί την αξιοπρέπεια του πολίτη εξαγοράσιμη με λίγο ήλιο και μια δωρεάν βόλτα στη θάλασσα.

Τι μας λέει ουσιαστικά ο Άδωνις Γεωργιάδης; Ότι η κυβέρνηση δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσει τα καρτέλ, να περιορίσει την κερδοσκοπία, να αυξήσει τους μισθούς ή να στηρίξει ουσιαστικά τα νοικοκυριά. Αρκεί που ο ήλιος είναι δωρεάν.

Τι κι αν η ελληνική οικογένεια αδυνατεί να προγραμματίσει λίγες ημέρες διακοπών; Υπάρχει το Φάληρο.

Τι κι αν χιλιάδες πολίτες ζουν με τον φόβο των πλειστηριασμών, των χρεών και της οικονομικής ανασφάλειας; Μπορούν, σύμφωνα με αυτή τη λογική, να βρουν παρηγοριά στη θάλασσα.

Αυτός ο αρχοντοχωριατισμός της εξουσίας αποκαλύπτει πολιτικούς που έχουν απομακρυνθεί από την καθημερινότητα των πολιτών και αδυνατούν να αντιληφθούν το πραγματικό βάρος που σηκώνουν τα νοικοκυριά.

Κάπου ώπα, κ. Μητσοτάκη

Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο ο Άδωνις Γεωργιάδης. Το πρόβλημα είναι η πολιτική ανοχή που απολαμβάνει. Ο υπουργός παραμένει σταθερά στο προσκήνιο παρά τις επανειλημμένες δηλώσεις που προκαλούν αντιδράσεις και κοινωνική δυσφορία.

Μέχρι πότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα καλύπτει έναν υπουργό που κατηγορείται από πολλούς πολίτες ότι υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της φτώχειας και της οικονομικής πίεσης που βιώνουν χιλιάδες οικογένειες;

Αν το Μέγαρο Μαξίμου δεν αποστασιοποιηθεί από τέτοιες τοποθετήσεις, πολλοί θα θεωρήσουν ότι αυτές εκφράζουν την ευρύτερη κυβερνητική αντίληψη για τα προβλήματα της κοινωνίας.

Η κοινωνία μπορεί να αντέξει δυσκολίες. Δυσκολεύεται όμως να ανεχθεί την κοροϊδία και την αίσθηση ότι οι αγωνίες της αντιμετωπίζονται με κυνισμό. Και όταν η απόσταση ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και την κοινωνική πραγματικότητα μεγαλώνει, το πολιτικό κόστος συχνά αποδεικνύεται πολύ μεγαλύτερο από όσο υπολογίζουν οι κυβερνήσεις.