Μισθοί 90% πάνω για Μητροπολίτες: Μια απόφαση που προκαλεί το κοινό αίσθημα – Του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Άργησε πολύ η Κυβέρνηση , πάντως το τόλμησε τελικά. Σχεδόν διπλασίασε, κοντά στο 90% τους μισθούς των Δεσποτάδων, ώστε να μπορούν να ζουν άνετα και ανεκτά. Ψυχανεμίζομαι πως οι τύψεις της, για την χρονική καθυστέρηση, την παρώθησαν σε …κάπως υπερβολικά γενναιόδωρη παροχή πραγματικά . Θα πει κάποιος: Ίσως να συνυπολόγισε (η Κυβέρνηση) το δυσβάσταχτο κόστος ζωής όπου ο καθένας … ασφυκτιά. Όμως αυτό , το τελευταίο , δεν αφορά μόνο σε ορισμένους (κάπου 90 ανθρώπους) κατέχοντες και οικογένεια μη έχοντες Ιερωμένους , αλλά σε 10.000 κληρικούς /απλούς οικογενειάρχες παπάδες , οι οποίοι υποφέρουν οικονομικά.

(Από κοντά) μερικά εκατομμύρια (περίπου 6 στους 10 συμπολίτες μαζί) ζουν κάπως … «διαφορερικά». Προσπαθούν να επιβιώσουν , για να μιλήσουμε κυριολεκτικά. Διανοήθηκαν άραγε κάτι απλό (αυτονόητο): πως αισθάνονται όλοι αυτοί οι άνθρωποι πραγματικά; Είναι απορίας άξιον πως σκέπτονται (αν βέβαια τύχει να τους συμβεί και αυτό το … ασύνηθες «κακό») οι Εξουσιαστές μας πάνω σε κάθε φαινόμενο κοινωνικό που είναι βέβαιο ότι θα επιδράσει , στο σύνολο , εξόχως προκλητικά.

Προσωπικά θεωρώ ότι η παρούσα Κυβέρνηση … αυτοπυροβολείται , βάζει αυτογκόλ, χωρίς συναίσθηση , αυτοχειριαστικά. Δρα, σε αρκετά , γνωστά , μέχρι τώρα ζητήματα , άσκεφτα, επιπόλαια, άδικα., βιαστικά. Την ευνοεί ασφαλώς η ανυπαρξία σοβαρής Αντιπολίτευσης , καθώς και ο κατακερματισμός της σε μικρότερα , αλληλοαντιπαρατιθέμενα κόμματα /κομματίδια, που δρούν … ανταγωνιστικά. Το ιλαροτραγικό είναι πως τρώγονται (πάντως δεν «τρώγονται» με τίποτα) αναμεταξύ τους, ενώ έχουν ένα κοινό στόχο /στόχευση: Να πέσει η Κυβέρνηση.

Μόνο που το κάθε κόμμα επιθυμεί –εκείνο – να την ρίξει από το βάθρο, ώστε να πιστωθεί το … «μέγα επίτευγμα» που θα του δώσει πόντους για να κυβερνήσει μετακλογικά. Φαίνεται πως «έστιν Δίκης οφθαλμός ος τα πάνθ ‘ορά» ή το «εδώ πληρώνονται όλα» αυτά: Η οίηση , η ανυπαρξία των απέναντι, οι προχειρότητες, οι αδικίες ,τα λάθη μας (λαχαίνουν;) απανωτά. Να θυμήσω πως υπάρχουν και όρια σε όλα αυτά;. Μάλλον περιττό , όχι μόνον γιατί είναι αμετανόητοι οι εξουσιάζοντες, αλλά επειδή, οσονούπω, έρχονται τα μαντάτα τα εκλογικά.

Ιατρού

Κώστα Δημ. Χρονόπουλου