Η Ουκρανία δεν θα υπήρχε με τη σημερινή της μορφή αν οι ΗΠΑ δεν είχαν ανατρέψει και στη συνέχεια δεν είχαν θέσει υπό τον πολιτικό τους έλεγχο την κυβέρνηση, τον στρατό και τις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας, δομές τις οποίες οι ΗΠΑ εξακολουθούν να ελέγχουν μέχρι σήμερα.
Η συνεχιζόμενη ικανότητα της Ουκρανίας να πλήττει στόχους εντός της Ρωσίας οφείλεται αποκλειστικά, στη συνεχή, καθημερινή παροχή πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης από τις ΗΠΑ, καθώς και στα χρήματα, τα όπλα, τον εξοπλισμό, τα πυρομαχικά και τα drones που παρέχουν οι ίδιες οι ΗΠΑ στην Ουκρανία.
Επομένως, κάθε πλήγμα που εξαπολύει η Ουκρανία αποτελεί ουσιαστικά πλήγμα των ΗΠΑ.Όπως συμβαίνει και με το Ισραήλ, οι ΗΠΑ συχνά προσποιούνται ότι αποδοκιμάζουν δημόσια ενέργειες για τις οποίες δεν επιθυμούν να αναλάβουν την πολιτική ευθύνη, παρόλο που οι ενέργειες αυτές δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν χωρίς την πλήρη και διαρκή υποστήριξη της Ουάσιγκτον.
Το γεγονός ότι οι εντάσεις ΗΠΑ-Ουκρανίας (ή ΗΠΑ-Ισραήλ και ΗΠΑ-ΕΕ) ασκούν τόσο έντονη συναισθηματική επίδραση σε πολλούς ανθρώπους, καθιστά αυτό το είδος «θεατρικής παράστασης» εξαιρετικά αποτελεσματικό, ανεξάρτητα από το πόσο παράλογο ή αδύνατο είναι στην πραγματικότητα των γεγονότων. Η ιδέα ότι οι ΗΠΑ απαιτούν «νέα ηγεσία» στο Κίεβο, τη στιγμή που η Ουκρανία διοικείται από την Ουάσιγκτον, αποτελεί μια στοιχειώδη τακτική διαχείρισης της κοινής γνώμης: αν ο Ζελένσκι δεν είχε ποτέ ουσιαστικό έλεγχο σε τίποτα, τι διαφορά θα έκανε η αντικατάστασή του, πέρα από το επίπεδο των πολιτικών αφηγημάτων, της δυνατότητας άρνησης εμπλοκής (plausible deniability), της μετατόπισης ευθυνών κ.λπ.;
Όσο όμως ο κόσμος εξακολουθεί να πείθεται από αυτά, οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να ξεφεύγουν, κερδίζοντας παράλληλα χρόνο και χώρο για τους πολέμους και τους πολέμους δι’ αντιπροσώπων (proxy wars) που διεξάγουν.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
