Κύριε Μιχάλη Χρυσοχοΐδη,
υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό, και ταυτόχρονα επικίνδυνα αποκαλυπτικό, στο να καταρρέει ένα «δόγμα ασφάλειας» όχι από μια οργανωμένη απειλή, όχι από κάποιο σύνθετο επιχειρησιακό σχέδιο, αλλά από έναν 89χρονο με μια καραμπίνα και μια καμπαρντίνα.
Όχι, δεν είναι απλώς ένα περιστατικό. Είναι μια διάγνωση της ίδιας της ασφάλειας.
Ένας άνθρωπος, προχωρημένης ηλικίας, με γνωστό ψυχιατρικό ιστορικό, κατάφερε μέσα σε λίγη ώρα να διασχίσει ανενόχλητος την καρδιά της Αθήνας, να εισβάλει σε δύο κομβικά δημόσια κτίρια, τον ΕΦΚΑ Κεραμεικού και το Εφετείο Αθηνών, και να πραγματοποιήσει μια ένοπλη επίθεση, τραυματίζοντας πέντε ανθρώπους. Και το έκανε με έναν τρόπο σχεδόν… απλό.
Αυτό είναι το πιο ανησυχητικό.
Δεν χρειάστηκε να παρακάμψει υψηλής τεχνολογίας ελέγχους. Δεν αντιμετώπισε ένα συνεκτικό πλέγμα ασφάλειας. Δεν βρέθηκε απέναντι σε ένα σύστημα που «λειτουργεί». Αντιθέτως, κινήθηκε μέσα σε κενά ασφαλείας. Μέσα σε ρωγμές.
Μέσα σε ένα αφήγημα που φαίνεται να υπάρχει περισσότερο ως επικοινωνιακή διαχείριση παρά ως πραγματική λειτουργία συστήματος.
Στον ΕΦΚΑ μπήκε, ανέβηκε, πυροβόλησε και έφυγε, εκμεταλλευόμενος την πλήρη έλλειψη επιτήρησης.
Στο Εφετείο επανέλαβε την ίδια διαδρομή, σαν να δοκίμαζε ένα σύστημα που ήδη είχε αποτύχει. Πέρασε ελέγχους, ανέβηκε ορόφους, πυροβόλησε ξανά, αυτή τη φορά τέσσερις γυναίκες, επιβεβαιώνοντας την κατάρρευση συστήματος, και αποχώρησε με την ίδια σχεδόν ηρεμία.
Και όλα αυτά ενώ ήδη αναζητούνταν.
Και εδώ αναδεικνύεται η πλήρης αποτυχία συντονισμού και ο ανύπαρκτος επιχειρησιακός έλεγχος. Ο δράστης δεν εντοπίστηκε άμεσα. Αντιθέτως, καταγράφηκε καθυστερημένος εντοπισμός, καθώς βρέθηκε στην Πάτρα περίπου 6 ώρες μετά, γεγονός που καταδεικνύει αποτυχία στην ιχνηλάτηση δράστη και πλήρη αποτυχία αποκλεισμού της διαφυγής του.
Εδώ δεν μιλάμε για αστοχία. Μιλάμε για κατάρρευση συγχρονισμού, επιτήρησης και αντίδρασης. Μιλάμε για ένα σύστημα που δεν επικοινωνεί με τον εαυτό του — έναν κρατικό μηχανισμό που αδυνατεί να λειτουργήσει σε πραγματικό χρόνο.
Γιατί όταν ένας δράστης προλαβαίνει να επαναλάβει το ίδιο μοτίβο επίθεσης σε δεύτερο στόχο, ενώ θεωρητικά έχει σημάνει συναγερμός, και στη συνέχεια διαφεύγει για ώρες, τότε δεν υπάρχει «τρύπα» στην ασφάλεια. Υπάρχει συνολική κρίση ασφάλειας.
Και το ερώτημα δεν είναι αν έγιναν λάθη.
Το ερώτημα είναι: τι ακριβώς λειτουργεί;
Διότι το αφήγημα περί «θωρακισμένου κέντρου» δεν δοκιμάστηκε σε κάποιο ακραίο σενάριο. Κατέρρευσε από το πιο απλό stress test: έναν άνθρωπο που απλώς πέρασε μέσα από αυτό.
Και αυτό μετατρέπει το περιστατικό από μεμονωμένο γεγονός σε πολιτικό σύμπτωμα με σαφή πολιτική ευθύνη.
Δεν είναι μόνο θέμα αστυνομίας. Είναι θέμα αντίληψης ασφάλειας. Όταν η ασφάλεια αντιμετωπίζεται ως επικοινωνιακή κατασκευή αντί για επιχειρησιακή πραγματικότητα, τότε αργά ή γρήγορα κάποιος θα αποδείξει πόσο εύθραυστη είναι.
Σήμερα αυτός ο «κάποιος» ήταν ένας 89χρονος.
Αύριο;
Αυτό είναι το ερώτημα που μένει.
Και δεν απαντιέται με δηλώσεις.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
