ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΟΒΙΚΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ DANIEL, ΗΡΘΕ ΚΑΙ Η «ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΔΕΝΔΙΑ» – Η ΑΤΖΕΝΤΑ 2030 ΛΥΓΙΣΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΒΡΟΧΗ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Δεν επρόκειτο για αιφνιδιαστική εχθρική ενέργεια, ούτε για κάποιο σύνθετο σενάριο κρίσης που θα δοκίμαζε την επιχειρησιακή ετοιμότητα της χώρας. Επρόκειτο απλώς για μια συνηθισμένη βροχόπτωση, η οποία, με σχεδόν ειρωνικό τρόπο, αποδείχθηκε αρκετή για να εκθέσει ανεπανόρθωτα το ίδιο το κτίριο όπου, υποτίθεται, σχεδιάζεται η άμυνα της Ελλάδας.

Ο έβδομος όροφος του ΓΕΕΘΑ, χώρος όπου στεγάζονται επιτελικά γραφεία και λαμβάνονται αποφάσεις στρατηγικής σημασίας, μετατράπηκε σε υγρό πεδίο μάχης. Νερά εισέβαλαν από την οροφή, διάδρομοι πλημμύρισαν και αξιωματικοί έγιναν μάρτυρες ενός θεάματος που θα ταίριαζε περισσότερο σε εγκαταλελειμμένο δημόσιο κτίριο παρά στο «απόρθητο» κέντρο διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων.

Το πιο εξοργιστικό στοιχείο της υπόθεσης και αυτό που καθιστά το περιστατικό όχι απλώς ντροπιαστικό αλλά πολιτικά και διοικητικά αποκαλυπτικό, είναι ότι η ταράτσα του κτιρίου είχε, σύμφωνα με πληροφορίες, υποστεί πρόσφατα εργασίες μόνωσης.

Μονώσεις έγιναν.
Εξαγγελίες έγιναν.
Ενεργειακή αναβάθμιση έγινε.

Μόνο που, όπως αποδείχθηκε στην πράξη, η περίφημη «αναβάθμιση» άντεξε λιγότερο από μια κακοκαιρία, αφήνοντας πίσω της νερά, ζημιές και αμείλικτα ερωτήματα.

Διότι όταν το ίδιο το κράτος αδυνατεί να διασφαλίσει στοιχειώδεις συνθήκες λειτουργίας στο ανώτατο στρατηγείο του, τότε δεν μιλάμε για μια απλή τεχνική αστοχία. Μιλάμε για ένα σύστημα που λειτουργεί με προχειρότητα, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, χωρίς λογοδοσία και, κυρίως, χωρίς αίσθηση ευθύνης.

Σε μια χώρα όπου οι λέξεις «θωράκιση», «ετοιμότητα» και «εθνική ασφάλεια» χρησιμοποιούνται αφειδώς σε δηλώσεις, παρουσιάσεις και δελτία Τύπου, η εικόνα ενός στρατηγείου που μπάζει νερά λειτουργεί ως αμείλικτη υπενθύμιση ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν βρίσκεται εκτός συνόρων, αλλά εντός των τειχών της διοίκησης.

Από έξω κούκλα.
Από μέσα πανούκλα.

Γιατί, τελικά, η μεγαλύτερη απειλή δεν ήταν η βροχή που έπεσε, αλλά η γύμνια ενός κρατικού μηχανισμού που, ακόμη και στα πιο κρίσιμα σημεία του, αποδεικνύεται ανίκανος να σταθεί όρθιος μπροστά στο πιο απλό τεστ της πραγματικότητας.

Όσο για το φωτογραφικό υλικό, παρότι βρίσκεται στην κατοχή μας, κρίνουμε σκόπιμο να μην το δημοσιοποιήσουμε, για ευνόητους λόγους.

Ντροπή και δυσωδία αναδεύονται από το ΥΠΕΘΑ.