Η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Mercosur παρουσιάζεται ως μια μεγάλη εμπορική επιτυχία. Πίσω όμως από τα μεγάλα λόγια υπάρχει ένα απλό ερώτημα: προστατεύουμε την ευρωπαϊκή παραγωγή ή την παραδίδουμε στον άνισο ανταγωνισμό;
Για μένα και για την πολιτική μου ομάδα στο ευροκοινοβούλιο, το ECR (Ευρωπαίοι Συντηρητικοί Μεταρρυθμιστές), η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Δεν μπορούμε να ζητάμε συνεχώς περισσότερα από τους δικούς μας παραγωγούς και την ίδια στιγμή να ανοίγουμε περισσότερο την αγορά σε προϊόντα που παράγονται με μικρότερο κόστος και διαφορετικούς κανόνες.
Ως μέλος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και του ECR μπορώ να εξετάσω και να απορρίψω τη συμφωνία από την πολιτική της πλευρά. Κυρίως ως κτηνίατρος, ομως, εξετάζω τη συμφωνία αποκλειστικά από την πλευρά της κτηνοτροφίας, της πτηνοτροφίας, της υγείας των ζώων και της ασφάλειας των τροφίμων. Και από αυτή την πλευρά, η ψήφος μου δεν μπορεί παρά να είναι αρνητική.
Οι αριθμοί μιλούν μόνοι τους. Η συμφωνία προβλέπει προνομιακή ποσόστωση 99.000 τόνων βοείου κρέατος με δασμό μόλις 7,5%. Για τα πουλερικά προβλέπονται 180.000 τόνοι χωρίς δασμούς και για το χοιρινό άλλοι 25.000 τόνοι με ευνοϊκότερη μεταχείριση.
Η Επιτροπή λέει ότι αυτές οι ποσότητες αντιστοιχούν μόλις στο 1,5% της ευρωπαϊκής παραγωγής βοείου κρέατος και στο 1,3% της παραγωγής πουλερικών. Μόνο που η αγορά δεν ξεκινά σήμερα.
Το 2024 η Ευρώπη εισήγαγε ήδη από τη Mercosur περίπου 206.000 τόνους βοείου κρέατος και 293.000 τόνους κρέατος πουλερικών.
Επομένως, δεν μιλάμε για μια κλειστή αγορά που ανοίγει λίγο. Μιλάμε για μια αγορά που ήδη δέχεται μεγάλες ποσότητες και τώρα προσφέρει ακόμη ευκολότερη πρόσβαση. Και στην κτηνοτροφία δεν χρειάζεται να κατακλυστεί ολόκληρη η αγορά για να πέσουν οι τιμές. Αρκεί μια επιπλέον ποσότητα φθηνότερου προϊόντος για να πιεστεί η τιμή που παίρνει ο παραγωγός.
Το ίδιο το Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής χαρακτηρίζει ευάλωτους τόσο τον τομέα του βοείου κρέατος όσο και εκείνον των πουλερικών. Για μια μεγάλη εταιρεία, μια μικρή πτώση της τιμής ίσως να είναι ένας αριθμός σε έναν ισολογισμό. Για μια οικογενειακή μονάδα μπορεί να σημαίνει λουκέτο.
Εδώ βρίσκεται η μεγάλη αδικία. Ο Ευρωπαίος κτηνοτρόφος και πτηνοτρόφος πληρώνει για την ευζωία των ζώων, τη βιοασφάλεια, την ιχνηλασιμότητα, τα κτηνιατρικά φάρμακα, τις ζωοτροφές, τη διαχείριση των αποβλήτων, τις μεταφορές και τη σφαγή. Υποχρεώνεται να εφαρμόζει όλο και αυστηρότερους κανόνες. Και σωστά σε πολλές περιπτώσεις. Δεν γίνεται όμως να του επιβάλλουμε αυτό το κόστος και μετά να τον βάζουμε να ανταγωνιστεί προϊόντα που δεν παράγονται με ακριβώς τις ίδιες προϋποθέσεις.
Μελέτη για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπολόγισε ότι οι ευρωπαϊκοί κανόνες για την ευζωία, την ασφάλεια και την ποιότητα των τροφίμων και το περιβάλλον αυξάνουν περίπου κατά 6% το κόστος παραγωγής των πουλερικών σε σύγκριση με βασικούς ανταγωνιστές. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα. Άλλους κανόνες πληρώνει ο Ευρωπαίος παραγωγός και με άλλους όρους παράγει ο ανταγωνιστής του.
Η Επιτροπή απαντά ότι τα εισαγόμενα προϊόντα πρέπει να πληρούν τους κανόνες ασφάλειας της ΕΕ. Σωστά. Αλλά άλλο η ασφάλεια του τελικού προϊόντος και άλλο ολόκληρος ο τρόπος παραγωγής. Ένα πιστοποιητικό στα σύνορα δεν αποδεικνύει από μόνο του τι έγινε σε κάθε εκτροφή, ποια φάρμακα χρησιμοποιήθηκαν, ποιες συνθήκες ευζωίας επικράτησαν και πόσο αξιόπιστη ήταν η ιχνηλασιμότητα.
Και εδώ δεν μιλάμε θεωρητικά. Σε επίσημο έλεγχο που έγινε στη Βραζιλία το 2024, οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής διαπίστωσαν ότι το σύστημα δεν μπορούσε να εγγυηθεί αξιόπιστα πως βοοειδή, των οποίων το κρέας προοριζόταν για την Ευρώπη, δεν είχαν λάβει οιστραδιόλη 17β για θεραπευτικούς ή ζωοτεχνικούς σκοπούς.
Ο επανέλεγχος που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2026 ήταν ακόμη πιο ανησυχητικός. Η Επιτροπή έκρινε ότι η κρίσιμη σύστασή της δεν είχε αντιμετωπιστεί. Οι ελεγκτές εντόπισαν 174 θηλυκά βοοειδή στα οποία είχε χορηγηθεί οιστραδιόλη 17β και τα οποία είχαν καταχωριστεί εσφαλμένα ως επιλέξιμα για την ευρωπαϊκή αγορά. Προϊόντα από αυτά τα ζώα συμπεριλήφθηκαν σε φορτία που καλύπτονταν από 15 υγειονομικά πιστοποιητικά, χωρίς να ενημερωθούν εγκαίρως οι Ευρωπαίοι εισαγωγείς.
Αυτά δεν είναι κινδυνολογία. Είναι οι επίσημες εκθέσεις της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και όταν η ίδια η Επιτροπή εντοπίζει τέτοια κενά, δεν μπορεί μετά να μας ζητά να πιστέψουμε ότι όλα λύνονται με ένα πιστοποιητικό στο τελωνείο.
Στην έκθεση του 2024 καταγράφονται επίσης τέσσερις ευρωπαϊκές ειδοποιήσεις από το 2020 για κατάλοιπα ουσιών σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης από τη Βραζιλία: δύο σε βόειο κρέας και δύο σε κρέας πουλερικών.
Σοβαρά ερωτήματα υπάρχουν και για την υγεία των πτηνών. Ευρωπαϊκός έλεγχος του 2024 διαπίστωσε αδυναμίες στο σύστημα έγκαιρης ανίχνευσης της γρίπης των πτηνών στη Βραζιλία. Καταγράφηκαν προβλήματα στην καταχώριση οικόσιτων εκτροφών, στη δειγματοληψία ύποπτων περιστατικών και στην επιτήρηση άγριων πτηνών. Σε μια εποχή που η γρίπη των πτηνών καταστρέφει μονάδες και οδηγεί σε μαζικές θανατώσεις ζώων, δεν έχουμε δικαίωμα να κάνουμε εκπτώσεις.
Το ίδιο ισχύει για τη μικροβιακή αντοχή. Το αν ένα κομμάτι κρέας δεν ξεπερνά τα επιτρεπόμενα όρια καταλοίπων δεν μας λέει ολόκληρη την ιστορία για τη χρήση αντιμικροβιακών στην εκτροφή. Χρειάζεται πραγματικός έλεγχος από τη μονάδα μέχρι το φορτίο. Όχι απλές διαβεβαιώσεις.
Ούτε στην ευζωία υπάρχει πλήρης αμοιβαιότητα. Η ΕΕ ζητά αντίστοιχες εγγυήσεις κατά τη σφαγή, αλλά δεν επιβάλλει σε όλη την παραγωγική διαδικασία ακριβώς τους ίδιους κανόνες εκτροφής και μεταφοράς που επιβάλλει στους Ευρωπαίους. Η συμφωνία μιλά για διάλογο και συνεργασία. Ο διάλογος όμως δεν είναι κανόνας.
Δεν είναι έλεγχος. Δεν είναι κύρωση.
Το περιβαλλοντικό κόστος επίσης δεν εξαφανίζεται επειδή η παραγωγή γίνεται μακριά από την Ευρώπη. Η επέκταση βοσκοτόπων και καλλιεργειών σόγιας για ζωοτροφές συνδέεται με πίεση στα οικοσυστήματα της Νότιας Αμερικής. Και το κρέας πρέπει μετά να καταψυχθεί και να μεταφερθεί για χιλιάδες χιλιόμετρα. Δεν μπορούμε να επιβάλλουμε συνεχώς περιβαλλοντικό κόστος στον Ευρωπαίο παραγωγό και μετά απλώς να μεταφέρουμε την παραγωγή και τις εκπομπές εκτός Ευρώπης.
Μας λένε ότι υπάρχουν ρήτρες διασφάλισης. Οι ρήτρες όμως ενεργοποιούνται αφού εμφανιστεί ή απειληθεί η ζημία. Χρειάζονται στοιχεία, έρευνα και απόφαση. Μέχρι τότε, η τιμή μπορεί να έχει ήδη καταρρεύσει και η μονάδα να έχει κλείσει. Και μια μονάδα που έκλεισε δεν ξανανοίγει με μια καθυστερημένη αποζημίωση.
Η ίδια η Επιτροπή ανακοινώνει «δίχτυ ασφαλείας» 6,3 δισ. ευρώ για πιθανές αναταράξεις. Αν δεν υπάρχει κίνδυνος, γιατί χρειάζεται δίχτυ ασφαλείας; Εμείς δεν θέλουμε να πληρώνουμε τους παραγωγούς αφού καταστραφούν. Θέλουμε να μην καταστραφούν.
Γι’ αυτό το ECR έχει προειδοποιήσει εγκαίρως για τους κινδύνους της συμφωνίας. Η πολιτική μας ομάδα ζήτησε αυτόματους μηχανισμούς προστασίας και πραγματική αμοιβαιότητα στα πρότυπα παραγωγής και στους υγειονομικούς κανόνες.
Το ECR αναγνώρισε ότι οι υπάρχουσες δικλίδες δεν επαρκούν για να προστατεύσουν πλήρως τους Ευρωπαίους παραγωγούς. Η θέση μας είναι καθαρή: εμπόριο, ναι. Παράδοση της παραγωγής μας, όχι. Δεν είναι ελεύθερο εμπόριο όταν ο ένας πληρώνει το κόστος των αυστηρότερων κανόνων και ο άλλος αποκτά προνομιακή πρόσβαση χωρίς να σηκώνει το ίδιο βάρος. Αυτό είναι άνισος ανταγωνισμός.
Για την Ελλάδα, οι συνέπειες θα είναι άμεσες. Το κρέας που μπαίνει σε ένα ευρωπαϊκό λιμάνι κυκλοφορεί σε ολόκληρη την ενιαία αγορά. Πιέζει τις τιμές και στην Ελλάδα. Οι Έλληνες βοοτρόφοι, χοιροτρόφοι και πτηνοτρόφοι πληρώνουν ήδη ακριβές ζωοτροφές, ενέργεια, φάρμακα και επενδύσεις συμμόρφωσης. Αν χαθούν οι μικρές και μεσαίες μονάδες, μαζί τους θα χαθούν θέσεις εργασίας, τοπικά σφαγεία, κτηνιατρικές υπηρεσίες και ζωή από την ελληνική περιφέρεια.
Η κτηνοτροφία και η πτηνοτροφία δεν είναι απλοί αριθμοί σε έναν εμπορικό πίνακα. Είναι τροφή, εργασία, περιφέρεια και εθνική ασφάλεια. Όποιος διαλύει τη δική του παραγωγή γίνεται εξαρτημένος από τους άλλους. Και η εξάρτηση στα τρόφιμα δεν είναι πρόοδος. Είναι αδυναμία.
Για όλους αυτούς τους λόγους η ψήφος μου ήταν αρνητική. Η
Ευρώπη οφείλει πρώτα να προστατεύσει αυτούς που παράγουν μέσα στην Ευρώπη. Αυτή είναι η θέση που υπηρετώ εγώ ως ευρωβουλευτής της Ελληνικής Λύσης και του ECR.
Article paid by ECR group
“Political advertisement”
MEP Emmanuil Fragkos, Member of the European Parliament for the ECR Group.
This political statement relates to his work in the European Parliament.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
