Το διαρκές κλείσιμο τραπεζικών υποκαταστημάτων και η απομάκρυνση των ΑΤΜ έχουν αφήσει χιλιάδες κατοίκους της ελληνικής υπαίθρου χωρίς την αυτονόητη πρόσβαση στα μετρητά τους. Απέναντι σε αυτό το εντεινόμενο πρόβλημα, μια νέα πραγματικότητα έρχεται να θεσμοθετηθεί, μετατρέποντας τον φούρναρη, τον καφετζή ή τον μπακάλη του χωριού σε άτυπο τραπεζικό ταμία. Σύμφωνα με την επίσημη απάντηση της Γενικής Γραμματείας Χρηματοπιστωτικού Τομέα στη Βουλή, η λύση που προωθείται βασίζεται στην αναθεώρηση του ευρωπαϊκού κανονιστικού πλαισίου (Κανονισμός PSR και Οδηγία PSD3), η οποία επιτρέπει στα καταστήματα λιανικής να χορηγούν μετρητά στους πολίτες.
Ο μηχανισμός είναι απλός αλλά ενδεικτικός των προθέσεων… Οι κάτοικοι περιοχών που στερούνται τραπεζικών υποδομών θα μπορούν να χρησιμοποιούν την κάρτα τους στο POS του τοπικού καταστήματος για να κάνουν ανάληψη έως και 50 ευρώ από το ταμείο του εμπόρου. Το μέτρο αυτό, αν και προαιρετικό για τους επαγγελματίες, επιτρέπει τη χορήγηση ρευστού ακόμη και αν δεν έχει προηγηθεί απολύτως καμία αγορά προϊόντος από τον πελάτη. Η κίνηση αυτή παρουσιάζεται επισήμως ως μια συμπληρωματική υπηρεσία διευκόλυνσης, ωστόσο η πρακτική της εφαρμογή εγείρει σοβαρά ζητήματα.
Στην πραγματικότητα, επιχειρείται μια πρωτοφανής μετακύλιση ευθύνης. Ένα μικρό παντοπωλείο δεν είναι, και δεν μπορεί να λειτουργήσει ως, τράπεζα. Ο μικροεπαγγελματίας δεν διαθέτει ανεξάντλητη ρευστότητα για να καλύψει τις ανάγκες ενός ολόκληρου χωριού, ούτε μπορεί να επωμιστεί τον κίνδυνο και το κόστος διαχείρισης μετρητών που η ίδια η πολιτεία και το τραπεζικό σύστημα αρνούνται πλέον να αναλάβουν. Σε μια εποχή μάλιστα που οι ηλεκτρονικές συναλλαγές αυξάνονται, το φυσικό χρήμα στα ταμεία των μικρών επιχειρήσεων λιγοστεύει, καθιστώντας την «εξυπηρέτηση» αυτή πρακτικά αβέβαιη.
Η μετάβαση από το ασφαλές τραπεζικό γκισέ στο συρτάρι του τοπικού μπακάλη δεν αποτελεί καινοτομία, αλλά ξεκάθαρη ομολογία της εγκατάλειψης της περιφέρειας. Όταν ένα χωριό χάνει σταδιακά το σχολείο, το ταχυδρομείο και τελικά την τράπεζά του, οι κάτοικοί του αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Η ψηφιοποίηση και οι εναλλακτικές λύσεις μπορεί να λειτουργούν ως πρόσκαιρα επιθέματα, αλλά δεν μπορούν να αποτελούν μόνιμο άλλοθι. Η ελληνική επαρχία για να παραμείνει ζωντανή έχει ανάγκη από ουσιαστικές υποδομές και σεβασμό, όχι από πρόχειρες ευρωπαϊκές ρυθμίσεις που μετατρέπουν τον αγώνα επιβίωσης του ντόπιου επαγγελματία σε τραπεζικό υποκατάστημα ανάγκης.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΤΑ ΑΤΜ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ Κ’ ΒΑΦΤΙΖΕΙ ΤΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ… ΤΡΑΠΕΖΕΣ!
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
