Κυβέρνηση για κλάματα – Στεγαστικό πρόβλημα με δεκάδες χιλιάδες κλειστά ακίνητα

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Τεράστια ακίνητη περιουσία παραμένει εδώ και δεκαετίες ανενεργή και αναξιοποίητη, προερχόμενη από σχολάζουσες κληρονομιές, αποποιήσεις και εγκαταλελειμμένα κοινωφελή ιδρύματα. Μόνο στο κέντρο της Αθήνας, σύμφωνα με τον Σύλλογο Μεσιτών Αθηνών – Αττικής, υπολογίζονται περίπου 5.000 κλειστά διαμερίσματα από κληροδοτήματα, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για κοινωφελείς σκοπούς ή ακόμη και για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Αν και ο νόμος του 2013 προέβλεπε τη δημιουργία Μητρώου, η πλήρης καταγραφή και η αξιοποίηση της περιουσίας παραμένουν ουσιαστικά ανεκπλήρωτες.

Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί χιλιάδες αδρανή ιδρύματα και σχολάζουσες κληρονομιές, με την πραγματική έκταση του προβλήματος να εκτιμάται πολύ μεγαλύτερη. Σημαντική παράμετρο αποτελούν και οι εκατοντάδες χιλιάδες αποποιήσεις κληρονομιών την τελευταία δεκαετία, που άφησαν πίσω τους ανεκμετάλλευτα ακίνητα. Ενδεικτική της κακοδιαχείρισης είναι η περίπτωση του Ασύλου Ανιάτων, το οποίο διαθέτει περίπου 1.000 ακίνητα αλλά το 2021 τα έσοδα από ενοίκια δεν ξεπέρασαν το 1 εκατ. ευρώ, όταν το 2012 είχαν αγγίξει τα 3,5 εκατ., παρά την άνοδο των τιμών στην αγορά.

Πώς είναι δυνατόν η κυβέρνηση Μητσοτάκη να αφήνει ανεκμετάλλευτο έναν εθνικό πλούτο την ώρα που οι πολίτες στενάζουν από τη στεγαστική κρίση; Η καταγραφή και διαχείριση των σχολαζουσών κληρονομιών αφορά την εθνική ισχύ, τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και την προστασία της μεσαίας τάξης που σήμερα χτυπιέται από την ακρίβεια και την εκτόξευση των ενοικίων. Κι όμως, η κυβερνητική αποτυχία είναι διπλή: δεν προχωρά σε πλήρη καταγραφή και ψηφιοποίηση της περιουσίας, δεν θεσμοθετεί ενιαίο φορέα αξιοποίησης, δεν συνεργάζεται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση για να μετατραπούν τα κλειστά ακίνητα σε κοινωνικές κατοικίες, δεν προστατεύει τη μεσαία τάξη από την κερδοσκοπία των funds και δεν αξιοποιεί τον δημόσιο πλούτο με όρους εθνικού συμφέροντος. Έτσι, τα ακίνητα παραμένουν κλειδωμένα, η περιουσία ρημάζει και η εξουσία αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά αποκομμένη από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Ετσι μας κλέβουν στην ενέργεια – Γιατί πληρώνουμε … στο Θεό, ελέω Χατζηδάκη

Μια αναλυτική… εξήγηση του γιατί πληρώνουμε στο Θεό το ρεύμα, έδωσε ο ενεργειακός επιθεωρητής Μιχάλης Χριστοδουλίδης, με αναρτησή του σε Μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης, κατονομάζοντας τον Κωστή Χατζηδάκη. Ακόηστε τι γίνεται:

Η απάτη στην τιμολόγηση του ρεύματος έχει όνομα και λέγεται  Οριακή Τιμή του Συστήματος,  made by Chatzidakis

Προσέξτε!!!!

Τον Σεπτέμβριο έκλεισε η χονδρική με αύξηση 24% σε σχέση με τον Αύγουστο, ενώ η ζήτηση μειώθηκε κατά 12%( λογικό αφού δεν δούλεψαν τα κλιματιστικά) και ενώ η συμμετοχή των ΑΠΕ στο μείγμα ήταν το ίδιο ισχυρή όπως και τον Αύγουστο , δηλ πάνω απο 50%, ενώ η τιμή του φυσικού αερίου εδώ και 3 μήνες παραμένει στα ίδια επίπεδα από 31 έως 33 ευρώ η μεγαβατώρα! Τι στο δαίμονα συμβαίνει

1. όλες τις ημέρες του Σεπτεμβρίου το βράδυ έμπαιναν σε λειτουργία έστω και μια από τις υφιστάμενες  θερμικές μονάδες για να καλύψουν την ζήτηση ακόμα και για μια ώρα, και οι προσφέροντες αυτή την  ενέργεια από αέριο την έδιναν αδικαιολόγητα σε  υψηλές τιμές , όπου οι παραγωγοί ΑΠΕ και οι υπόλοιποι που καίνε αλλά καύσιμα ( πχ υδροηλεκτρικά, λιγνίτη κλπ)  αποζημιώνονταν με τον τελευταίο προσφεροντα που πρόσφερε στο συστημα , αυτή την  υψηλή τιμή με το αέριο, μάλιστα έφταναν τιμές και στα  250 ευρώ, ενώ το μεταβλητό κόστος μιας μονάδας αερίου συν το κέρδος του παραγωγού δεν έπρεπε να ξεπερνάει τα 110 ευρώ.

2. Οι παραγωγοί ΑΠΕ την περίσσεια της πράσινης ενέργειας το μεσημέρι δεν την αποθήκευαν  όχι με ευθύνη τους, αλλά την πουλούσαν στα Βαλκάνια και κέρδιζαν και καλά έκαναν, όμως  αυτή την ποσότητα την αφαιρούσαν από την εγχώρια προσφορά, ώστε να φαίνεται πλασματικά μειωμένη η προσφορά στο εσωτερικό της χώρας, δηλ δημιουργούσαν  εικονικά ισοζύγια προσφορας και ζήτησης που  να δικαιολογούν δήθεν μειωμένη προσφορά, άρα δικαιολογημένη αύξηση της τιμής, παρότι ο τσάμπα ήλιος και ο τσάμπα άνεμος μπορούσε να καλύψει το 50% της μηνιαίας ζήτησης (colpo grosso)

Δεν ξέρω αν μπόρεσα απλά να περιγράψω τη ληστεία