Κράτημα ούρων: Πότε μπορεί να γίνει επικίνδυνο για την ουροδόχο κύστη

Η περιστασιακή καθυστέρηση συνήθως δεν προκαλεί πρόβλημα, όμως η συστηματική κατακράτηση μπορεί να επηρεάσει την κύστη και το ουροποιητικό

Το να αναβάλλει κάποιος περιστασιακά την επίσκεψη στην τουαλέτα για λίγο διάστημα συνήθως δεν προκαλεί πρόβλημα. Ωστόσο, η συστηματική αγνόηση της έντονης ανάγκης για ούρηση και η παρατεταμένη κατακράτηση μπορεί να επιβαρύνουν την ουροδόχο κύστη και, σε σοβαρές περιπτώσεις, να επηρεάσουν ακόμη και τη λειτουργία των νεφρών.

Η ουροδόχος κύστη είναι σχεδιασμένη ώστε να διατείνεται καθώς γεμίζει και στη συνέχεια να συστέλλεται για την αποβολή των ούρων. Όταν όμως γεμίζει επανειλημμένα σε υπερβολικό βαθμό, οι μύες της μπορεί να υπερδιαταθούν. Η συστηματική συγκράτηση των ούρων μπορεί να αποδυναμώσει τους μυς της κύστης και να δυσκολέψει την πλήρη κένωσή της.

Αυξάνεται ο κίνδυνος ουρολοίμωξης

Όταν η ουροδόχος κύστη δεν αδειάζει πλήρως, ποσότητα ούρων παραμένει σε αυτήν, δημιουργώντας συνθήκες που ευνοούν τον πολλαπλασιασμό βακτηρίων.

Για τον λόγο αυτό, η συχνή συγκράτηση της ούρησης συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ουρολοίμωξης, ιδιαίτερα σε ανθρώπους που έχουν ήδη προδιάθεση για τέτοιες λοιμώξεις.

Μπορεί να επηρεαστούν και τα νεφρά;

Σε σοβαρές περιπτώσεις, η παρατεταμένη κατακράτηση ούρων μπορεί να δημιουργήσει αυξημένη πίεση στο ουροποιητικό σύστημα. Εάν η κύστη δεν μπορεί να αδειάσει σωστά, τα ούρα μπορεί να επιστρέψουν προς τα νεφρά.

Σε περιπτώσεις σημαντικής και παρατεταμένης κατακράτησης, αυτό μπορεί να προκαλέσει διάταση των νεφρών και, εάν δεν αντιμετωπιστεί, να οδηγήσει σε σοβαρές νεφρικές επιπλοκές.

Η δυσκολία στην ούρηση, πάντως, δεν οφείλεται πάντα στο γεγονός ότι κάποιος «κρατάει» τα ούρα του. Μπορεί να συνδέεται και με άλλους παράγοντες, όπως η διόγκωση του προστάτη, η στένωση της ουρήθρας, η πρόπτωση πυελικών οργάνων, η δυσκοιλιότητα, ορισμένα φάρμακα ή νευρολογικές διαταραχές.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος που να ισχύει για όλους

Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός ωρών που να θεωρείται ασφαλής για κάθε άνθρωπο. Η χωρητικότητα της ουροδόχου κύστης, η ποσότητα των υγρών που καταναλώνονται, η ηλικία, η φαρμακευτική αγωγή και τυχόν ουρολογικά προβλήματα επηρεάζουν το πόσο συχνά χρειάζεται κάποιος να ουρήσει.

Μια σύντομη καθυστέρηση είναι γενικά ακίνδυνη. Η ανησυχία αφορά κυρίως την επανειλημμένη αγνόηση της ανάγκης για ούρηση και την παρατεταμένη κατακράτηση.

Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν κάποιος αισθάνεται έντονη ανάγκη για ούρηση, έχει επώδυνα γεμάτη κάτω κοιλιακή χώρα και ξαφνικά δεν μπορεί να ουρήσει. Η οξεία κατακράτηση ούρων αποτελεί κατάσταση που χρειάζεται άμεση ιατρική αντιμετώπιση.

Ιατρική αξιολόγηση χρειάζεται επίσης όταν υπάρχει επανειλημμένη δυσκολία στην έναρξη της ούρησης, αδύναμη ροή, αίσθηση ότι η κύστη δεν αδειάζει πλήρως, επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις ή νέα επεισόδια διαρροής ούρων.

Συμπερασματικά, το περιστασιακό κράτημα των ούρων είναι απίθανο να βλάψει μια υγιή ουροδόχο κύστη. Αντίθετα, η συστηματική κατακράτηση για μεγάλα χρονικά διαστήματα ή η αδυναμία πλήρους κένωσης μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην κύστη, να αυξήσει τον κίνδυνο ουρολοιμώξεων και, σε σοβαρές περιπτώσεις, να οδηγήσει σε επιπλοκές από το ουροποιητικό και τους νεφρούς.