ΚΟΥΣΤΩΔΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΟΤΑΝ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΕΑΜΑ

 

Η εικόνα της συνοδείας του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη δεν περνά απαρατήρητη. Μπορεί επισήμως να πρόκειται για συνοδεία ασφαλείας, όμως η δημόσια εικόνα που εκπέμπεται είναι πολύ βαρύτερη από μια απλή μετακίνηση πρωθυπουργού.

Σε μια πόλη που ζει καθημερινά με την πίεση της ακρίβειας, της κυκλοφοριακής ασφυξίας, των καθυστερήσεων και της ανασφάλειας των πολιτών, η εικόνα μιας επιβλητικής αυτοκινητοπομπής μοιάζει περισσότερο με σκηνικό εξουσίας παρά με αναγκαία διαδικασία προστασίας. Δεν είναι μόνο τα οχήματα. Είναι ο συμβολισμός. Είναι η απόσταση που παράγεται ανάμεσα στον πολίτη και σε εκείνον που υποτίθεται ότι τον εκπροσωπεί.

Η ασφάλεια ενός πρωθυπουργού είναι δεδομένη ανάγκη. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η ασφάλεια μετατρέπεται σε πολιτικό θέαμα. Όταν η μετακίνηση αποκτά χαρακτήρα επίδειξης, όταν το πρωτόκολλο μοιάζει να υπηρετεί περισσότερο την εικόνα του μεγάλου ηγέτη παρά την ουσία της δημόσιας παρουσίας.

Η συγκεκριμένη εικόνα εκπέμπει μια κούφια αίσθηση μεγαλείου. Ένα μήνυμα ισχύος χωρίς πραγματικό βάθος. Μια εξουσία που περνά μέσα από την πόλη όχι για να τη συναντήσει, αλλά για να τη διασχίσει προστατευμένη, απομονωμένη και απρόσιτη. Και αυτό, πολιτικά, έχει σημασία.

Γιατί σε περιόδους κοινωνικής κόπωσης, τέτοιες εικόνες δεν λειτουργούν ουδέτερα. Προκαλούν. Θυμίζουν ότι υπάρχει μια Ελλάδα που στριμώχνεται στα πεζοδρόμια και μια άλλη που κινείται με συνοδείες, φάρους και αποστάσεις ασφαλείας.

Η Θεσσαλονίκη δεν χρειάζεται σκηνοθετημένα περάσματα ισχύος. Χρειάζεται απαντήσεις, έργα, σεβασμό και καθημερινή παρουσία χωρίς περιττή μεγαλοπρέπεια. Όταν η πολιτική καταφεύγει στην εικόνα της αυτοκινητοπομπής για να επιβληθεί, τότε δείχνει περισσότερο αδυναμία παρά δύναμη.

Και τελικά, αυτό που μένει δεν είναι η ασφάλεια. Είναι η αίσθηση μιας εξουσίας που επιμένει να εμφανίζεται μεγάλη, ενώ η κοινωνία γύρω της ζητά κάτι πολύ πιο απλό: να μη νιώθει αόρατη.