Μια ημέρα μετά την ταυτόχρονη έκρηξη βομβητών σε ολόκληρο τον Λίβανο και τη Συρία, ένας δεύτερος γύρος βομβών – αυτή τη φορά ενσωματωμένων σε ασύρματους και ηλιακά συστήματα – εξερράγη την Τετάρτη στη Βηρυτό και σε ολόκληρο τον Λίβανο.
Ο συνολικός αριθμός των νεκρών από τις επιθέσεις ανήλθε σε τουλάχιστον 37 άτομα, μεταξύ των οποίων ένα 9χρονο κορίτσι και ένα 11χρονο αγόρι, ενώ περισσότεροι από 3.000 τραυματίστηκαν. Γιατροί σε νοσοκομείο της Βηρυτού ανέφεραν ότι πολλοί από τους τραυματίες είχαν χάσει τα μάτια τους και χρειάστηκε να ακρωτηριαστούν άκρα. Οι εκρήξεις ραδιοτηλεφώνων προκάλεσαν περισσότερες από 70 πυρκαγιές σε σπίτια και καταστήματα σε ολόκληρο τον Λίβανο, καθώς και σε περισσότερα από δώδεκα αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες.
Ενώ η ισραηλινή κυβέρνηση δεν έχει ακόμη αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση, πολλοί Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι το Ισραήλ βρίσκεται πίσω από τις εκρήξεις των συσκευών.
Ο φαινομενικά τυφλός χαρακτήρας των επιθέσεων έχει προσελκύσει την προσοχή και την ανησυχία των εμπειρογνωμόνων του διεθνούς δικαίου, οι οποίοι προειδοποιούν ότι οι εκρήξεις μπορεί να φτάσουν στο επίπεδο εγκλημάτων πολέμου.
«Αν είναι το Ισραήλ πίσω από αυτό, έχουν να απαντήσουν σε κάποια δύσκολα ερωτήματα, μεταξύ άλλων και στην αμερικανική κυβέρνηση, επειδή η αμερικανική κυβέρνηση παρέχει μεγάλη στρατιωτική υποστήριξη», δήλωσε ο Μπράιαν Φινουκέιν, πρώην νομικός σύμβουλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επί των προέδρων Μπαράκ Ομπάμα και Ντόναλντ Τραμπ. «Θα πρέπει πραγματικά να είναι προς το συμφέρον της αμερικανικής κυβέρνησης να διασφαλίσει ότι οι στρατιωτικοί εταίροι της συμμορφώνονται με τους νόμους του πολέμου».
Όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα των εκρηκτικών βομβητών και των ασύρματων συσκευών, υπογράμμισε έναν νόμο του πολέμου που απαγορεύει τη «χρήση παγιδευμένων συσκευών ή άλλων συσκευών με τη μορφή ακίνδυνων φορητών αντικειμένων που είναι ειδικά σχεδιασμένα και κατασκευασμένα για να περιέχουν εκρηκτικό υλικό». Τόσο το Ισραήλ όσο και ο Λίβανος έχουν συμφωνήσει με την απαγόρευση, το άρθρο 7 παράγραφος 2 του Τροποποιημένου Πρωτοκόλλου ΙΙ, το οποίο προστέθηκε στους διεθνείς νόμους του πολέμου το 1996.
Ο Φινουκέιν επισήμανε ότι το Εγχειρίδιο του Υπουργείου Άμυνας για το Δίκαιο του Πολέμου, όταν αναφέρεται στον νόμο του 1996, χρησιμοποιεί το παράδειγμα των ακουστικών επικοινωνίας, τα οποία οι ιταλικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παγίδευαν με εκρηκτικά και ηλεκτρονικούς πυροκροτητές μετά την υποχώρηση ή την παράδοση, προκειμένου να σκοτώσουν τους εχθρούς τους. Ο Φινουκέιν αναρωτήθηκε αν η τροποποίηση των βομβητών ή των ασύρματων με εκρηκτικό υλικό θα πληρούσε τα κριτήρια του νόμου.
«Το Ισραήλ μπορεί να έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά υπάρχουν νομικοί περιορισμοί για το πώς το κάνει», δήλωσε ο Φινουκέιν, ο οποίος είναι τώρα ανώτερος σύμβουλος της International Crisis Group. «Και από πολιτική άποψη, θα πρέπει να είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ να μην εμπλακούν σε περαιτέρω περιττούς πολέμους στη Μέση Ανατολή και σίγουρα να μην τροφοδοτούν αυτούς τους περιττούς πολέμους».
Πηγή theintercept.com
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
