ΚΕΝΗ ΘΕΣΗ, ΓΕΜΑΤΟΙ ΦΟΒΟΙ: ΓΙΑΤΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΛΑΖΑΡΙΔΗ;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, υπό το βάρος της ανεπανόρθωτης έκθεσης από την υπόθεση Λαζαρίδη, ετοιμάζεται για την επόμενη κίνηση στη «σκακιέρα» της αποσύνθεσης. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η απόφαση για τον ορισμό αντικαταστάτη του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης έχει ληφθεί, όμως το Μαξίμου επιλέγει τη στρατηγική του «εν ευθέτω χρόνω». Πίσω από την καθυστέρηση αυτή, ωστόσο, δεν κρύβεται η προσεκτική επιλογή, αλλά ο ωμός τρόμος για μια νέα, ακόμα μεγαλύτερη επικοινωνιακή και πολιτική «σφαλιάρα».

Ο φόβος του Πρωθυπουργού και των επιτελών του είναι συγκεκριμένος: ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Με τη δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να «καίει» το Υπουργείο και τις αποκαλύψεις για το πλιάτσικο των επιδοτήσεων να διαδέχονται η μία την άλλη, το Μαξίμου τρέμει στην ιδέα ότι ο επόμενος «εκλεκτός» μπορεί να βρεθεί ξανά στο στόχαστρο της Λάουρα Κοβέσι ή να συνδεθεί με το αμαρτωλό καθεστώς των επιδοτήσεων.

Η απροθυμία του Μητσοτάκη να καλύψει άμεσα τη θέση του Υφυπουργού είναι η απόλυτη ομολογία ότι το «φυτώριο» των αρίστων έχει στερέψει. Το Μαξίμου πλέον δεν ψάχνει για ικανούς, αλλά για «αλεξικέραυνα». Αναζητούν πρόσωπα που να μην έχουν καμία σκιά από το παρελθόν του ΟΠΕΚΕΠΕ, την ώρα που το σύστημα της γαλάζιας παράταξης στην περιφέρεια δείχνει να είναι βουτηγμένο μέχρι τον λαιμό στις παράνομες ενισχύσεις.
Η ανικανότητα της κυβέρνησης να βρει ένα στέλεχος που να μπορεί να σταθεί όρθιο απέναντι στην κοινωνία και τους αγρότες, δείχνει ότι το «επιτελικό κράτος» έχει παραλύσει από τον φόβο των επερχόμενων ποινικών διώξεων. Αντί για ανασυγκρότηση, βλέπουμε μια κυβέρνηση σε μόνιμη άμυνα, που φοβάται ακόμα και τη σκιά της. Ο Μητσοτάκης γνωρίζει ότι οποιοδήποτε νέο λάθος στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης θα είναι το τελειωτικό χτύπημα στη σχέση του με την επαρχία. Όσο η θέση παραμένει κενή, τόσο επιβεβαιώνεται ότι το Μαξίμου δεν κυβερνά, αλλά απλώς προσπαθεί να κρυφτεί από τις ευθύνες του, περιμένοντας να κοπάσει η θύελλα που το ίδιο δημιούργησε.