Κενά ασφαλείας στο Δουβλίνο: Το παρασκήνιο της νέας αμυντικής συμφωνίας με το Παρίσι

Η έντονη γεωπολιτική αστάθεια φέρνει στην επιφάνεια τις σοβαρές ελλείψεις που αντιμετωπίζουν οι ένοπλες δυνάμεις της Ιρλανδίας. Διαθέτοντας ένα εξαιρετικά περιορισμένο στρατιωτικό δυναμικό, που αποτελείται από περίπου 6.000 ένστολους, μόλις 6 σκάφη ακτοφυλακής και καθόλου μαχητικά αεροσκάφη, η χώρα δυσκολεύεται να επιτηρήσει αποτελεσματικά τον εναέριο χώρο της και τις κρίσιμες τηλεπικοινωνιακές υποδομές που βρίσκονται στον βυθό της θάλασσάς της.

Καθώς πλησιάζει η περίοδος που το Δουβλίνο θα αναλάβει την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η ανάγκη για άμεση θωράκιση έγινε επιτακτική. Για τον λόγο αυτό, η ιρλανδική κυβέρνηση αποφάσισε να στηριχθεί στη γαλλική στρατιωτική συνδρομή για την προστασία των υψηλών προσκεκλημένων της.

Απευθείας αναθέσεις και το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα

Η προσέγγιση των δύο πλευρών ξεκίνησε με την υπογραφή ενός πλαισίου συνεργασίας που εκτείνεται μέχρι το 2030, το οποίο περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις και ανταλλαγή πληροφοριών. Ωστόσο, η πιο ουσιαστική αλλαγή αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Ιρλανδία θα προμηθεύεται πλέον τον αμυντικό της εξοπλισμό.

Αντί για τις κλασικές διαγωνιστικές διαδικασίες, υιοθετείται ένα μοντέλο διακρατικών συμβάσεων, όπου η αρμόδια γαλλική υπηρεσία εξοπλισμών (DGA) αναλαμβάνει να διαπραγματεύεται και να επιλέγει τα συστήματα για λογαριασμό της Ιρλανδίας.

Μέσα από αυτό το κανάλι έχουν ήδη δρομολογηθεί σημαντικές αγορές:

• Ανίχνευση υποβρυχίων: Σύμβαση με τη Thales για την προμήθεια εξελιγμένων συστημάτων σόναρ.

• Επιτήρηση εναέριου χώρου: Συνομιλίες για την εγκατάσταση νέου δικτύου ραντάρ, μια επένδυση που αγγίζει τα 500 εκατομμύρια ευρώ.

• Χερσαίες δυνάμεις: Ένα εκτενές πρόγραμμα αγοράς σύγχρονων τεθωρακισμένων οχημάτων, με το συνολικό κόστους να φτάνει τα 800 εκατομμύρια ευρώ.

Οι προβληματισμοί για το κόστος και την αυτονομία

Αυτή η νέα στρατηγική τροχιά έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις από αναλυτές του κλάδου, οι οποίοι επισημαίνουν δύο βασικά ζητήματα. Το πρώτο αφορά τον κίνδυνο οικονομικών υπερβάσεων. Η απουσία ανοιχτών μειοδοτικών διαγωνισμών στερεί από το Δουβλίνο τη δυνατότητα να συγκρίνει τιμές στην παγκόσμια αγορά. Αντίστοιχες συμφωνίες που είχε υπογράψει στο παρελθόν το Βέλγιο με τη γαλλική πλευρά για την αγορά οχημάτων, κατέγραψαν τελικά τεράστιες αποκλίσεις από τον αρχικό προϋπολογισμό, προκαλώντας εσωτερικές πολιτικές τριβές.

Το δεύτερο ζήτημα αφορά τη μακροχρόνια υποστήριξη. Καθώς η συντήρηση, τα ανταλλακτικά και η εκπαίδευση των στρατιωτών περνούν σε γαλλικά χέρια, η Ιρλανδία συνδέει άμεσα τη λειτουργία των συστημάτων της με τις αποφάσεις του Παρισιού. Αυτό, σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, δημιουργεί μια σχέση ισχυρής εξάρτησης που ενδέχεται να επηρεάσει τη μελλοντική διαπραγματευτική ισχύ της χώρας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε περιπτώσεις όπου τα συμφέροντα των δύο πρωτευουσών δεν θα συμπίπτουν.