Η πρόσφατη ανάληψη της λειτουργίας της Μονάδας Επεξεργασίας Λυμάτων Κορωπίου-Παιανίας από τη γαλλική Veolia, για λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ, αποτελεί την πιο ηχηρή διάψευση της κυβερνητικής ρητορικής. Παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι το νερό θα παραμείνει «δημόσιο αγαθό», η πραγματικότητα που διαμορφώνεται στον κλάδο των υδάτων και των αποβλήτων αποκαλύπτει μια διαφορετική στρατηγική: την πλήρη παράδοση κρίσιμων υποδομών σε ισχυρά διεθνή επιχειρηματικά συμφέροντα.
Η «απόβαση» των πολυεθνικών και ο ρόλος της κυβέρνησης
Η είσοδος της Veolia στην ελληνική αγορά δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός, αλλά μέρος μιας οργανωμένης «αλυσίδας» κινήσεων που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Από τη συνεργασία της AKTOR με τη Suez, μέχρι την είσοδο της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στο μετοχικό κεφάλαιο της ΕΥΔΑΠ, είναι σαφές ότι η κυβερνητική πολιτική ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Η κυβέρνηση, αντί να επενδύσει στη δημόσια διαχείριση και την ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα των οργανισμών ύδρευσης, επιλέγει να μετατρέψει το νερό σε πεδίο κερδοφορίας, υποβαθμίζοντας την κοινωνική σημασία του αγαθού.
Το γεγονός ότι στον διαγωνισμό της ΕΥΔΑΠ κατατέθηκαν τεράστιες οικονομικές εκπτώσεις, όπως το 62% της Veolia, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον της ποιότητας των υπηρεσιών και την ασφάλεια των υποδομών. Όταν το κριτήριο της «οικονομικής έκπτωσης» υπερκεράζει τις ανάγκες του δημοσίου συμφέροντος, οι πολίτες έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν για το αν το αγαθό του νερού θα συνεχίσει να είναι προσιτό και ασφαλές.
Προαναγγελθείσες εξελίξεις και «κρυφές» διαπραγματεύσεις
Η πληροφορία ότι η Veolia βρίσκεται σε διαδικασία due diligence για την εξαγορά της ελληνικής εταιρείας «Μεσόγειος» έρχεται να επιβεβαιώσει πως ο σχεδιασμός είναι βαθύτερος. Η κυβέρνηση, παρακολουθώντας απαθής την κατάληψη της αγοράς από γαλλικούς και εγχώριους ομίλους, αποδεικνύει ότι προτεραιότητά της είναι η εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών κύκλων και όχι η θωράκιση των δημόσιων υποδομών απέναντι στην κλιματική αλλαγή και τη λειψυδρία.
Το «δημόσιο αγαθό» στα λόγια, γίνεται «επιχειρηματικό λάφυρο» στην πράξη. Οι στρατηγικές αυτές κινήσεις, που συνοδεύονται από τη διεύρυνση του ρόλου της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ σε νέους δήμους, δείχνουν ότι η κυβέρνηση «στρώνει το χαλί» για τη σταδιακή ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
Το ψέμα περί «δημόσιου νερού» καταρρέει μπροστά στα μάτια της κοινωνίας, καθώς η μια υποδομή μετά την άλλη περνά σε χέρια πολυεθνικών ομίλων, με την κυβέρνηση να λειτουργεί περισσότερο ως «τροχονόμος» των συμφερόντων παρά ως προστάτης του κοινωνικού συνόλου. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν οι πολίτες θα παρακολουθούν παθητικά την εκποίηση ενός αγαθού που είναι απαραίτητο για την ίδια την επιβίωσή τους.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
