Ο υπουργός ενέργειας προσφέρει πολιτική ασπίδα στον ΑΔΜΗΕ, νομιμοποιώντας τη στασιμότητα στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο και διευκολύνοντας την τουρκική στρατηγική στην ανατολική Μεσόγειο
Η «διελκυστίνδα» μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας γύρω από το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου έχει πλέον μετατραπεί σε ανοιχτή κρίση. Το καλώδιο που υποτίθεται πως θα αποτελούσε γέφυρα ενεργειακής ασφάλειας στην ανατολική Μεσόγειο, έχει μετατραπεί σε πεδίο αντιπαράθεσης, καθυστερήσεων και διπλωματικών παρεξηγήσεων. Και πίσω από αυτή τη στασιμότητα, ο ΑΔΜΗΕ φαίνεται να κρατά τα κλειδιά – με τη σιωπηρή, πλέον, πολιτική κάλυψη του υπουργείου ενέργειας.
Η πρόσφατη στάση του υπουργού Σταύρου Παπασταύρου, που έσπευσε να καλύψει δημόσια τον επικεφαλής του ΑΔΜΗΕ μετά την επίθεση του Κύπριου προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη, δεν ήταν μια απλή πράξη «εθνικής ευγένειας». Ήταν μια ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση που δείχνει πως το υπουργείο έχει επιλέξει στρατόπεδο – κι αυτό δεν είναι εκείνο της προώθησης του έργου, αλλά της θεσμικής συγκάλυψης των εμποδίων που το κρατούν παγωμένο.
Ο Παπασταύρου, μιλώντας για «αδιάρρηκτους δεσμούς» Ελλάδας–Κύπρου και
Η διακοπή των ερευνών και των βυθομετρήσεων, η επιστολή του ΑΔΜΗΕ προς τη ΡΑΕΚ και η εμμονή του να αναγνωριστούν προκαταβολικά 250 εκατομμύρια ευρώ ως δαπάνες –παρά το ότι η κυπριακή πλευρά αποδέχεται μόλις 82– δείχνουν έναν οργανισμό που περισσότερο ενδιαφέρεται να διασφαλίσει νομικά και οικονομικά τα συμφέροντά του παρά να προχωρήσει το έργο. Η αντίδραση της Κύπρου ήταν αναμενόμενη: κατηγόρησε τον Διαχειριστή για εκβιασμό. Αντί όμως η Αθήνα να μεσολαβήσει για λύση, προτίμησε να καλύψει τον ΑΔΜΗΕ, μεταθέτοντας τη συζήτηση στις «εκκρεμότητες» που –σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη– πρέπει πρώτα να επιλυθούν προτού συνεχιστούν οι έρευνες.
Με άλλα λόγια, η ελληνική πλευρά αποδέχεται την ακινησία ως «νόμιμη κατάσταση». Και όσο αυτή η γραμμή εδραιώνεται, τόσο το έργο πλησιάζει τη μοίρα του EastMed, που «πάγωσε» οριστικά κάτω από τις ίδιες συνθήκες: έλλειψη πολιτικής βούλησης και φόβος πρόκλησης της Τουρκίας.
Ο Παπασταύρου, αντί να επιδιώξει επιτάχυνση των διαδικασιών και κάλυψη του γεωπολιτικού κενού, εμφανίζεται να λειτουργεί ως πολιτικός «θεματοφύλακας» των συμφερόντων του ΑΔΜΗΕ. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποδεχθεί να υποκατασταθεί η εξωτερική πολιτική από τις εσωτερικές ισορροπίες του ενεργειακού μηχανισμού. Και αν κάτι δείχνει η συμπεριφορά του υπουργού, είναι ότι βλέπει ήδη τον εαυτό του ως επόμενο «Γεραπετρίτη» – έναν τεχνοκράτη που θα συνεχίσει να ντύνει με θεσμική ρητορική την πολιτική της αδράνειας.
Η «κάλυψη Παπασταύρου» δεν είναι απλώς ένα επεισόδιο διοικητικής πειθαρχίας. Είναι μια στρατηγική επιλογή που εξυπηρετεί δύο στόχους: πρώτον, να αποσείσει κάθε πολιτική ευθύνη από την κυβέρνηση για την καθυστέρηση του καλωδίου, και δεύτερον, να αφήσει τον ΑΔΜΗΕ να λειτουργεί ως «τεχνικό άλλοθι» για την κατευναστική πολιτική έναντι της Τουρκίας.
Έτσι, το έργο που θα συνέδεε ενεργειακά την Ελλάδα με την Κύπρο και θα ενίσχυε την παρουσία του Ελληνισμού στην ανατολική Μεσόγειο, μετατρέπεται σε ένα ακόμη «πάγωμα» με κυβερνητική υπογραφή – και με τον υπουργό Ενέργειας να πρωταγωνιστεί στην επιχείρηση συγκάλυψης.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
