Καύσιμα στο +100%: Η Aegean ετοιμάζει «σχέδιο άμυνας» για μια δοκιμασία έξι μηνών

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Aegean μπαίνει σε κατάσταση επιφυλακής. Με τις τιμές των καυσίμων να έχουν διπλασιαστεί μέσα σε λίγους μήνες και τις γεωπολιτικές εξελίξεις να διατηρούν την αβεβαιότητα σε υψηλά επίπεδα, η μεγαλύτερη ελληνική αεροπορική εταιρεία αναθεωρεί τον σχεδιασμό της σχεδόν σε εβδομαδιαία βάση, προετοιμαζόμενη για ό,τι ο ίδιος ο πρόεδρός της περιγράφει ως «ακόμη μία δοκιμασία» για τον κλάδο τις επόμενες εβδομάδες.

«Ο κύκλος των κρίσεων» και η στρατηγική αναπροσαρμογής

Μιλώντας σε ενημέρωση αναλυτών, ο πρόεδρος της Aegean, Ευτύχης Βασιλάκης, ανέφερε ότι οι τιμές καυσίμων βρίσκονται σήμερα υψηλότερα κατά 100% σε σχέση με τις αρχές του 2026, εκτιμώντας πως ο κλάδος των αερομεταφορών θα συνεχίσει να δοκιμάζεται για ακόμη 6 έως 8 μήνες. «Είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοιες καταστάσεις, καθώς στην αεροπορική βιομηχανία ανά πενταετία περίπου έχουμε να αντιμετωπίσουμε και μία κρίση», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Παρά τη δυσκολία της συγκυρίας, ο κ. Βασιλάκης εξέφρασε αισιοδοξία για την πορεία της εταιρείας, τονίζοντας ότι «θα υπάρξουν ευκαιρίες, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, να βελτιώσουμε τη θέση μας πριν τελειώσει η κρίση». Για τον λόγο αυτό, η διοίκηση έχει περάσει σε καθεστώς συνεχούς παρακολούθησης, με αναθεωρήσεις σχεδιασμού που πλέον γίνονται σε εβδομαδιαία βάση αντί για τους συνήθεις μεγαλύτερους κύκλους.

Φρένο στη χωρητικότητα: Από το +9% στο σχεδόν μηδέν

Η αλλαγή κλίματος αποτυπώνεται ήδη στους αριθμούς. Στις αρχές του 2026 η Aegean είχε θέσει στόχο αύξησης των Διαθέσιμων Χιλιομετρικών Θέσεων (ASK) κατά 7%-9% για το σύνολο της χρονιάς. Στο τρίτο τρίμηνο, ωστόσο, η αύξηση αυτή είχε ήδη περιοριστεί στο 2%-2,5%, παρότι τον Αύγουστο είχε φτάσει ακόμη στο +5%.

Η τάση αυτή αναμένεται να επιταχυνθεί το τελευταίο τρίμηνο του έτους, με τη μεταβολή της χωρητικότητας να κινείται μεταξύ -1% και +1%, ενώ για το 2027 η εταιρεία προαναγγέλλει ουσιαστικό φρένο στην αύξηση του αριθμού των διαθέσιμων θέσεων. Ο πρόεδρος της Aegean δεν απέκλεισε μάλιστα το ενδεχόμενο μείωσης της συχνότητας πτήσεων σε ορισμένες γραμμές εσωτερικού και εξωτερικού, εφόσον οι συνθήκες το καταστήσουν αναγκαίο.

Το «στοίχημα» του hedging στα καύσιμα

Κομβικό ρόλο στην αντιμετώπιση της κρίσης παίζει η πολιτική αντιστάθμισης κινδύνου (hedging) στις τιμές των καυσίμων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, η Aegean έχει καλύψει ήδη το 65% των αναγκών της για το τρέχον έτος. Η εικόνα, όμως, αλλάζει σημαντικά για το 2027, καθώς το ποσοστό hedging για τον επόμενο χρόνο βρίσκεται μόλις στο 15%, με τα τρέχοντα επίπεδα τιμών να διαμορφώνονται περίπου 20% υψηλότερα σε σχέση με φέτος — ένα στοιχείο που αυξάνει την έκθεση της εταιρείας στη μεταβλητότητα της αγοράς καυσίμων.

Εισιτήρια: Πρώτες ενδείξεις ανόδου, αλλά χωρίς σαφή εικόνα

Στο μέτωπο των τιμών εισιτηρίων, η εταιρεία εντοπίζει κάποιες πρώτες ενδείξεις ανατιμήσεων σε μελλοντικές ημερομηνίες κρατήσεων. Ωστόσο, όπως ξεκαθάρισε ο κ. Βασιλάκης, είναι ακόμη πρόωρο να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για το αν η τάση αυτή θα παγιωθεί, καθώς οι προκρατήσεις για τη χειμερινή περίοδο παραμένουν σε σχετικά χαμηλά επίπεδα.

Στόλος: Νέα αεροσκάφη μπαίνουν, τα παλιά «βγαίνουν»

Παράλληλα με τις προκλήσεις στο σκέλος των εσόδων και του κόστους, η Aegean προχωρά κανονικά στην ανανέωση του στόλου της. Μέχρι σήμερα η εταιρεία έχει παραλάβει συνολικά 43 αεροσκάφη νέας γενιάς, με πέντε νέα A321neo να έχουν ενταχθεί στον στόλο μόνο μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026.

Θετική εξέλιξη καταγράφεται και στο μακροχρόνιο ζήτημα των κινητήρων Pratt & Whitney, το οποίο είχε οδηγήσει στην καθήλωση αρκετών αεροσκαφών. Ο αριθμός των καθηλωμένων μηχανών μειώνεται σταδιακά, με στόχο να μηδενιστεί πλήρως έως το τέλος του 2027.

Η σταδιακή επιστροφή αυτών των αεροσκαφών στην ενεργό δράση οδηγεί τη διοίκηση σε μια ακόμη στρατηγική απόφαση: η Aegean δεν σχεδιάζει να ανανεώσει τις μισθώσεις παλαιότερων αεροσκαφών τύπου A320ceo που φτάνουν στη λήξη τους. Η απόφαση αυτή αφορά περίπου επτά αεροσκάφη τον επόμενο χρόνο, και ακόμη πέντε έως επτά τη χρονιά μετά, σε μια κίνηση εκσυγχρονισμού του στόλου παράλληλα με τον περιορισμό του λειτουργικού κόστους.