Πέμπτη , 17 Ιανουάριος 2019

Κ. ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Βρήκαμε τρόπο να ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ τη ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ! Όλοι οι Έλληνες ENΩΝΟΜΑΣΤΕ…

Η Ελληνική Λύση έχει αποδείξει πως είναι κόμμα με θέσεις, αρχές και το βασικό, όχι κόμμα διαμαρτυρίας, αλλά πρότασης και πράξης. Στο πλαίσιο αυτό κινηθήκαμε για την ακύρωση της, παραβιασμένης, Συμφωνίας των Πρεσπών.

Κατετέθη αίτηση ακύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών, καθώς έχει ήδη παραβιαστεί από τους Σκοπιανούς, είναι αντισυνταγματική και (φυσικά) κατάπτυστη.

Εν αναμονή της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέλουμε να επισημάνουμε πως τη δεκαετία του ’20 υπήρξαν δύο περιπτώσεις, όπου η εθνική αντιπροσωπεία απέρριψε διακρατική συμφωνία εκ των υστέρων. Αξίζει να τονιστεί πως η απόρριψη και των δύο μεθοδεύτηκε όχι από την κυβέρνηση που τις συνομολόγησε, αλλά από διάδοχα κυβερνητικά σχήματα.

Ας θυμηθούμε τι είχε γίνει.

Στις 29 Σεπτεμβρίου 1924, ο Νικόλαος Πολίτης, αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην 5η Σύνοδο της Συνέλευσης της Κοινωνίας των Εθνών, και ο Χρίστο Καλφώφ, υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας, κατέθεσαν δύο σχεδόν πανομοιότυπες δηλώσεις στο Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών. Με βάση αυτές, οι δύο κυβερνήσεις δεσμεύονταν να προστατεύουν τους εκατέρωθεν μειονοτικούς πληθυσμούς. Με τα Πρωτόκολλα Πολίτη-Καλφώφ, όπως έμειναν έκτοτε ευρύτερα γνωστά, η Ελλάδα αναγνώριζε ως βουλγαρική μειονότητα τους σλαβόφωνους κατοίκους της ελληνικής Μακεδονίας.

Φυσικά αυτό προκάλεσε την αντίδραση της Γιουγκοσλαβίας και στις 14 Νοεμβρίου 1924 υπήρξε καταγγελία της ελληνοσερβικής Συνθήκης Συμμαχίας του 1913. Στην Ελλάδα, η νέα κυβέρνηση του Ανδρέα Μιχαλόπουλου (αντικατέστησε αυτήν του Θεμιστοκλή Σοφούλη) έψαχνε τρόπο να απεμπλακεί από τα Πρωτόκολλα.

Η μεθόδευση που τελικά υιοθετήθηκε ήταν η εισαγωγή της ελληνικής εκδοχής του Πρωτοκόλλου προς κύρωση στη Βουλή των Ελλήνων, με πραγματικό σκοπό, όμως, όχι να υπερψηφιστεί, αλλά να απορριφθεί, όπως και έγινε. Την υπαναχώρηση της Αθήνας αποδέχθηκε τον Ιούνιο του 1925 και το Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών.

Με αφορμή τα απορριφθέντα Πρωτόκολλα, η Γιουγκοσλαβία άρχισε να πιέζει την ελληνική πλευρά για δικές της αξιώσεις. Επιδιώκοντας να εξασφαλίσει την υποστήριξη του Βελιγραδίου στα σχέδιά του για την ανάληψη επιθετικής πολεμικής ενέργειας εναντίον της Τουρκίας, ο Θεόδωρος Πάγκαλος (που είχε πια καταλάβει την εξουσία) υποχώρησε στο σύνολο των γιουγκοσλαβικών αξιώσεων, μάλιστα προχώρησε και στην αναγνώριση των σλαβόφωνων κατοίκων της ελληνικής Μακεδονίας ως σερβικής μειονότητας.

Η κατακραυγή που προκάλεσε στην ελληνική κοινή γνώμη η συνομολόγηση των λεγόμενων «παγκαλικών συμφωνιών» οδήγησε στην άμεση ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος. Η κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη, η οποία σχηματίστηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους μετά τη μεσολάβηση εκλογών, με υπουργό Εξωτερικών τον Ανδρέα Μιχαλακόπουλο αποφάσισε να εφαρμόσει το ίδιο σχέδιο, όπως και με τα Πρωτόκολλα Πολίτη-Καλφώφ. Τον Αύγουστο του 1927, οι συμφωνίες κατατέθηκαν από τον Μιχαλακόπουλο προς κύρωση στη Βουλή των Ελλήνων, η οποία, όμως, τις απέρριψε, και μάλιστα ομόφωνα.

Όπως βλέπουμε, τα κράτη, όταν το θέλουν, βρίσκουν τρόπους κι απεμπλέκονται από τα αδιέξοδα. Το μόνο που απαιτείται είναι ενότητα και σχέδιο.

του Κυριάκου Βελόπουλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Γράψτε τα σχόλια σας...
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares
loading...