Ιράν: Ικανοποίηση των σκληροπυρηνικών μετά το τέλος της εκεχειρίας από τον Τραμπ – Οι εσωτερικές ισορροπίες και το παρασκήνιο

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ για τον τερματισμό της εκεχειρίας προκάλεσε κύματα ικανοποίησης στους κόλπους των «σκληροπυρηνικών» του ιρανικού καθεστώτος. Πρόκειται για μια ισχυρή πολιτική και θρησκευτική ελίτ που αντιτίθεται συστηματικά σε οποιαδήποτε δυτική προσέγγιση, υπερασπίζοντας τις θεμελιώδεις αρχές της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979 και απορρίπτοντας την κοινωνική και διπλωματική απελευθέρωση.

Παρά την κοινή ιδεολογική τους βάση, οι σκληροπυρηνικοί δεν αποτελούν ενιαίο μπλοκ αλλά μια χαλαρή συμμαχία διαφορετικών δυνάμεων με ξεχωριστά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Στο προσκήνιο βρίσκονται στελέχη όπως ο Μαχμούντ Ναμπαβιάν, ο οποίος προειδοποιούσε ότι τυχόν συμφωνία θα μετέτρεπε τη χώρα σε «αποικία» των ΗΠΑ, και ο βουλευτής Καμράν Γκαζανφαρί, ο οποίος κατηγόρησε την κυβέρνηση για ψεύδη σχετικά με την έκβαση των συγκρούσεων, στρεφόμενος παράλληλα κατά του επικεφαλής διαπραγματευτή Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Στο ίδιο δίκτυο εντάσσονται το Μέτωπο Παϊντάρι, ισχυρά τμήματα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) με σημαντικά οικονομικά οφέλη από τα ανεπίσημα εμπορικά δίκτυα, το κρατικό δίκτυο κληρικών, καθώς και η δικαστική εξουσία γύρω από τον ισχυρό πολιτικό Σαΐντ Τζαλίλι.

Αν και οι παρατάξεις αυτές συμπλέουν απόλυτα στο πυρηνικό πρόγραμμα –υποστηρίζοντας την ανάπτυξη πυρηνικού όπλου– εμφανίζουν αξιοσημείωτη ευελιξία σε άλλα διπλωματικά ζητήματα, όπως η αποκατάσταση των σχέσεων με τη Σαουδική Αραβία, η οποία κρίθηκε ότι εξυπηρετεί τα περιφερειακά τους συμφέροντα. Αντίθετα, βαθύς διχασμός καταγράφεται στα κοινωνικά ζητήματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις αντιφατικές οδηγίες και την ασυνεπή εφαρμογή του σχεδίου «Noor» για την υποχρεωτική χρήση της μαντίλας μετά τις έντονες κοινωνικές διαμαρτυρίες.

Ιστορικά, οι σκληροπυρηνικοί κατάφερναν να μπλοκάρουν τη διπλωματία, όπως συνέβη με τη μη συμμόρφωση στις διεθνείς συμβάσεις για το ξέπλυμα χρήματος μετά τη συμφωνία του 2015, γεγονός που στέρησε από τη χώρα την οικονομική ανακούφιση. Ωστόσο, το σκηνικό φαίνεται να αλλάζει. Η πρόσφατη έγκριση της ειρηνευτικής πρότασης από το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας με ευρεία πλειοψηφία προτού φτάσει στον νέο Ανώτατο Ηγέτη, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, σε συνδυασμό με τη συντριπτική επικράτηση του Γκαλιμπάφ στο κοινοβούλιο έναντι του υποψηφίου των σκληροπυρηνικών, δείχνει ότι οι ισορροπίες μετατοπίζονται, με βασικό ερώτημα πλέον το ποιες παρατάξεις αντιλαμβάνονται ότι το κόστος της απομόνωσης υπερβαίνει το όποιο όφελος.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Σε κατάσταση πολιορκίας η Γαλλία: Ο υδράργυρος ξεπέρασε τους 40 βαθμούς – Πάνω από 78.000 στρέμματα καμένα