ΗΠΑ – Ιράν: Το «αγκάθι» των 24 δισ. δολαρίων και η φόρμουλα αποδέσμευσης μέσω Κατάρ

Το τελευταίο μεγάλο εμπόδιο για την επίτευξη μιας οριστικής συμφωνίας ανάμεσα στην Τεχεράνη και την Ουάσιγκτον εντοπίζεται στο οικονομικό πεδίο. Σύμφωνα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης, το βασικό σημείο τριβής είναι η αποδέσμευση «παγωμένων» ιρανικών κεφαλαίων ύψους 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ένα ζήτημα που επιχειρείται να επιλυθεί με την καταλυτική μεσολάβηση του Κατάρ.

Η επίσκεψη του προέδρου του ιρανικού κοινοβουλίου και επικεφαλής διαπραγματευτή, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, στο εμιράτο του Κόλπου αποτιμάται ως συνολικά θετική, φέρνοντας απτά αποτελέσματα στο τραπέζι των συνομιλιών. Η ιρανική πλευρά έχει προτείνει μια συγκεκριμένη φόρμουλα για τη ροή των χρημάτων:

• Το πρώτο 50% του ποσού (12 δισ. δολάρια): Πρέπει να καταστεί άμεσα διαθέσιμο στο Ιράν μέχρι την επίσημη ανακοίνωση του μνημονίου συνεργασίας.

• Το υπόλοιπο 50%: Θα αποδεσμευτεί μετά την πάροδο 60 ημερών, κατά τη διάρκεια των οποίων οι δύο πλευρές θα διαπραγματεύονται τους τελικούς όρους για τον πρόωρο τερματισμό του πολέμου.

Παρά το γεγονός ότι οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν πρόσφατα πλήγματα στο λιμάνι Μπαντάρ Αμπάς, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έσπευσε να διευκρινίσει ότι οι διπλωματικές επαφές δεν έχουν επηρεαστεί από τις στρατιωτικές εξελίξεις.

Πεζεσκιάν: Αποτυχία του αμερικανικού μοντέλου ασφάλειας στον Κόλπο

Στο εσωτερικό μέτωπο, ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα προς την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, τονίζοντας ότι η γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή αλλάζει. Ο Πεζεσκιάν υποστήριξε ότι τα κράτη του Κόλπου συνειδητοποιούν πλέον ότι η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ απέτυχε παταγωδώς να εγγυηθεί τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα, χαρακτηρίζοντας την εξάρτηση από την Ουάσιγκτον ως μια «μη ρεαλιστική και αναποτελεσματική αυταπάτη».

Στροφή στην τεχνολογία και την αμυντική αναβάθμιση

Ο Ιρανός πρόεδρος προειδοποίησε ότι ο εχθρός χρησιμοποιεί πλέον εξελιγμένα τεχνολογικά εργαλεία, γεγονός που καθιστά επιτακτική την αναδιοργάνωση της αμυντικής δομής του Ιράν. Ζήτησε από τους στρατιωτικούς διοικητές να επιδιώξουν το τεχνολογικό πλεονέκτημα μέσω της στενής συνεργασίας με πανεπιστήμια, επιστημονικά κέντρα και καινοτόμες εταιρείες που βασίζονται στη γνώση.

Παράλληλα, εξέφρασε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι ο στρατός παραμένει προσηλωμένος στα επαγγελματικά του καθήκοντα, μακριά από πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες, γεγονός που χαρακτήρισε ως πολύτιμο εθνικό πλεονέκτημα.