Η επίσκεψη (αυτοπρόσκληση θα έλεγε κανείς) Ερντογάν στην Αθήνα έχει πολλές παραμέτρους.

Από την πλευρά Ερντογάν, έχουμε το ζήτημα της Θράκης αλλά και την επικοινωνιακή τακτική του ότι μιλά με μέλος του ΝΑΤΟ στην νοτιοανατολική Μεσόγειο. Δίνει σήμα στη Συμμαχία πως δεν έχει εγκαταλείψει τη Δύση για χάρη της Ρωσίας, άσχετα με τις πρόσφατες κινήσεις της Άγκυρας.

Παράλληλα συνεχίζει να παρουσιάζει τον εαυτό του, ως την περιφερειακή υπερδύναμη που όλοι πρέπει να σέβονται, αν όχι να φοβούνται.

Η Ελλάδα από την άλλη δεν έχει κανένα λόγο να τον υποδεχτεί. Έχει όμως ‘λάβει’ εντολή από τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Από τις ΗΠΑ ώστε να υπάρξει η διερεύνηση των προθέσεων του Ερντογάν για τα γεωστρατηγικά. Ο Τραμπ προφανώς θεωρεί πως δε θέλει (έχουν γίνει πολλά άλλωστε) να εμφανιστεί ως συνομιλητής του Ερντογάν διότι θα φανεί σα να τον παρακαλεί να αφήσει το Κρεμλίνο. Οπότε τι κάνει; Bάζει μπροστά την Ελλάδα για να μάθει τις προθέσεις του ‘Σουλτάνου’.

Το ίδιο κάνουν και οι Βρυξέλλες για το θέμα του μεταναστευτικού. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο πόλεμος στη Συρία, σύντομα ή αργότερα θα λήξει. Το πλήθος των παράνομων μεταναστών όμως που βρίσκεται στην Τουρκία δε θα φύγει. Ποιες είναι οι προθέσεις του Ερντογάν; Tι επιθυμεί να κάνει; 

Πάλι μπροστά βάζουν την Ελλάδα;

To θέμα είναι, θα κερδίσουμε ή θα χάσουμε;

Του αρχισυντάκτη

loading...
+       ...