ΙΔΟΥ ΤΟ «ΕΓΚΛΗΜΑ» ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ!!!! Οι Ανεμογεννήτριες κατέστρεψαν την Εύβοια!

Επιστημονική Έρευνα Αποκαλύπτει Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Προειδοποιεί για Καταστροφικές Συνέπειες από τις Ανεμογεννήτριες στην Κεντρική Εύβοια.

Το επιστημονικό περιοδικό LAND φιλοξένησε πρόσφατα σημαντική έρευνα με τίτλο «Θυσιάζοντας την άγρια φύση για τις ΑΠΕ;», η οποία εξετάζει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από το προτεινόμενο αιολικό έργο στα βουνά της Κεντρικής Εύβοιας. Η μελέτη, που διεξήχθη από το Εργαστήριο Διατήρησης της Βιοποικιλότητας του Τμήματος Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αναλύει τις συνέπειες της εγκατάστασης 98 ανεμογεννητριών στην περιοχή.

Το προτεινόμενο έργο περιλαμβάνει τη δημιουργία 21 γηπέδων για την τοποθέτηση 98 ανεμογεννητριών με συνολική ισχύ 279,6 MW. Η εγκατάσταση σχεδιάζεται σε περιοχή υψηλής φυσικότητας και οικολογικής αξίας, εντός των ορίων του Δήμου Διρφύων Μεσσαπίων, στο όρος Πυξαριάς.

Σύμφωνα με τα ερευνητικά ευρήματα, το έργο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα προβληματικού χωροταξικού σχεδιασμού σε εθνικό επίπεδο. Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το έργο δεν θα πρέπει να λάβει περιβαλλοντική άδεια, καθώς θα επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις στο έδαφος, στις δασικές εκτάσεις, στη λειτουργία των οικοσυστημάτων και στη βιοποικιλότητα.

Επικάλυψη σε Προστατευόμενες Περιοχές

Ένα από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία της έρευνας είναι ότι το 97% της έκτασης όλων των γηπέδων εγκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων των συνοδών οδικών έργων, βρίσκεται εντός του δικτύου Natura 2000. Συγκεκριμένα, η περιοχή εμπίπτει στη Ζώνη Ειδικής Προστασίας «Όρη Κεντρικής Εύβοιας, παράκτια ζώνη και νησίδες».

Η συγκεκριμένη περιοχή Natura 2000 έχει χαρακτηριστεί με βάση την Οδηγία για τα Πουλιά και προστατεύει 31 είδη πτηνών ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος για τη διατήρηση. Παρά ταύτα, η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) που υπέβαλαν οι επενδυτές αναγνωρίζει ότι 16 είδη αρπακτικών πτηνών κινδυνεύουν άμεσα από τις ανεμογεννήτριες. Από αυτά, 4 είδη θα αντιμετωπίσουν εξαιρετικά σοβαρά προβλήματα, 2 είδη μεγάλα προβλήματα, ενώ 10 είδη θα επηρεαστούν σε μικρότερο βαθμό.

Παρότι η ΜΠΕ αναγνωρίζει τους κινδύνους για την ορνιθοπανίδα, η τελική της πρόταση είναι ότι το έργο δεν θα βλάψει τη φύση και μπορεί να προχωρήσει στην κατασκευή. Αυτή η αντίφαση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, με τη δημόσια διαβούλευση να λαμβάνει αποκλειστικά αρνητικά σχόλια.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη από το γεγονός ότι σχεδόν ολόκληρη η περιοχή του έργου εμπίπτει στη «Ζώνη Προστασίας της Φύσης», όπου απαγορεύεται η εγκατάσταση αιολικών σταθμών και η διάνοιξη δρόμων, σύμφωνα με την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΠΜ) που ολοκληρώθηκε το 2022.

Ωστόσο, η έγκριση της ΕΠΜ από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας καθυστερεί εδώ και τρία έτη, γεγονός που επιτρέπει στους επενδυτές να υποβάλουν τον φάκελο του έργου. Εάν η ΕΠΜ είχε θεσμοθετηθεί έγκαιρα με προεδρικό διάταγμα, όπως προβλέπεται, το έργο δεν θα μπορούσε καν να υποβληθεί προς αδειοδότηση.

Καταστροφικές οι Επιπτώσεις στην Άγρια Φύση

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, η κατασκευή του έργου θα μειώσει δραματικά τον χαρακτήρα της άγριας φύσης από 49% σε μόλις 4%, μετατρέποντας ένα άγριο φυσικό τοπίο σε βιομηχανική έκταση. Το έργο θα επηρεάσει δύο Περιοχές Άνευ Δρόμων (ΠΑΔ), συμπεριλαμβανομένης της 20ής μεγαλύτερης ΠΑΔ της Ελλάδας (51,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα) στο όρος Πυξαριάς.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί έναντι του ΟΗΕ να προστατεύσει 55 μεγάλες ΠΑΔ ως “Απάτητα Βουνά”, όπως αναφέρεται στην εθνική αναφορά για τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Παρά ταύτα, η περιοχή χωρίς δρόμους του Πυξαριά αναμένεται να συρρικνωθεί κατά 77%, ενώ μια μικρότερη περιοχή (16,1 τ.χλμ.) θα εξαφανιστεί εντελώς.

Απώλεια Δασών και Φυσικών Εκτάσεων

Η έρευνα αποκαλύπτει ότι η κατάληψη και στεγανοποίηση του εδάφους θα είναι εκτεταμένη, με σχεδόν 15 τετραγωνικά χιλιόμετρα φυσικών εκτάσεων να χάνονται. Η απώλεια φυσικής γης ανά εγκατεστημένη μονάδα ισχύος θα είναι τετραπλάσια του παγκόσμιου μέσου όρου, γεγονός που υπογραμμίζει τον προβληματικό χωροταξικό σχεδιασμό.

Οι δασικές απώλειες θα είναι επίσης σημαντικές, με 6,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα δάσους κωνοφόρων και 2,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα φυσικών λιβαδιών να καταστρέφονται, σε μια περίοδο όπου η αλλαγή χρήσης γης αποτελεί την κύρια απειλή για τη βιοποικιλότητα παγκοσμίως.

Οικολογική Σημασία της Περιοχής

Η περιοχή παρουσιάζει εξαιρετική οικολογική αξία από πολλές πλευρές. Εκτός από την επικάλυψη με το δίκτυο Natura 2000, η περιοχή επικαλύπτεται κατά 84% με Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά και κατά 27% με πιθανή Παγκόσμια Καίρια Περιοχή Βιοποικιλότητας.

Βάσει του Κόκκινου Καταλόγου Απειλούμενων Ειδών της IUCN, στην περιοχή καταγράφονται 533 είδη (ζώα, φυτά και μύκητες), από τα οποία 23 είδη κατατάσσονται ως απειλούμενα με εξαφάνιση και 44 είναι ενδημικά της Ελλάδας. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι η περιοχή φιλοξενεί τρία εξαιρετικά σπάνια ενδημικά και παγκοσμίως απειλούμενα είδη ασπονδύλων.

Η καθηγήτρια Βασιλική Κατή, επικεφαλής της έρευνας, τονίζει τη σπουδαιότητα αυτών των περιοχών: “Αυτές οι περιοχές είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχει απομείνει στην Ελλάδα. Τα δάση και τα λιβάδια τους λειτουργούν ως αποθήκες άνθρακα, απορροφώντας αέρια του θερμοκηπίου. Για παράδειγμα, η ελάτη απορροφά περίπου 100 κιλά διοξείδιο του άνθρακα ανά στρέμμα.”

Η κ. Κατή επισημαίνει επίσης την παραδοξότητα της κατάστασης: “Ο πρόσφατος ευρωπαϊκός κανονισμός αποκατάστασης της φύσης απαιτεί από τις χώρες να αποκαταστήσουν τέτοια οικοσυστήματα για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, ενώ εμείς στην Ελλάδα τα καταστρέφουμε στο όνομα της κλιματικής κρίσης. Δεν είναι παράλογο;”

Πρόβλημα Προστασίας Ενδημικών Ειδών

Η έρευνα αναδεικνύει ένα σοβαρό κενό στην εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Παρότι η εθνική νομοθεσία προστατεύει τα απειλούμενα και ενδημικά είδη, αυτό σπανίως λαμβάνεται υπόψη κατά την αδειοδότηση μεγάλων αναπτυξιακών έργων. Πολλά ενδημικά φυτά ή άπτερα έντομα με περιορισμένη ικανότητα μετακίνησης ενδέχεται να χαθούν οριστικά από τον πλανήτη εάν κατασκευαστούν τέτοιες υποδομές στα ενδιαιτήματά τους.

Σωρευτικές Επιπτώσεις

Η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι στην ίδια περιοχή της Ζώνης Ειδικής Προστασίας σχεδιάζονται και άλλα έργα. Ένα περιλαμβάνει 35 ανεμογεννήτριες ισχύος 147 MW, ενώ ένα άλλο με 51 ανεμογεννήτριες έχει ήδη εγκριθεί. Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι σωρευτικές επιπτώσεις και η αθροιστική βλάβη στα οικοσυστήματα θα πρέπει πάντα να συνεκτιμώνται στις αποφάσεις αδειοδότησης.

Ευρύτερες Ανησυχίες για την Εύβοια

Η καθηγήτρια Κατή εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία για τη συνολική επιβάρυνση της Εύβοιας: “Η εγκατάσταση αιολικών σταθμών σε αυτήν την περιοχή θα ήταν καταστροφική δεδομένης της επιβάρυνσης του νησιού τόσο από τις μεγαπυρκαγιές στο βόρειο τμήμα όσο και από την εκβιομηχάνισή του λόγω ΑΠΕ στο νότιο τμήμα.”

Η ερευνήτρια εκφράζει την ελπίδα ότι οι υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος δεν θα αδειοδοτήσουν νέα έργα εντός των εναπομεινασών φυσικών περιοχών του νησιού.