Ιδιωτική εκπαίδευση: φθηνοί «εφεδρικοί» εκπαιδευτικοί αντί αξιοπρέπειας και ποιότητας

Το Υπουργείο Παιδείας, αντί να αντιμετωπίσει τις πραγματικές αιτίες της μαζικής αποχώρησης ιδιωτικών εκπαιδευτικών, επιλέγει τον εύκολο και πολιτικά κυνικό δρόμο: τη δημιουργία ενός εφεδρικού στρατού συνταξιούχων και εκπαιδευτικών ειδικοτήτων, τον οποίο προσφέρει απλόχερα στους ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων για να καλύψουν τα κενά τους με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Πρόκειται για μια ξεκάθαρη πολιτική επιλογή υπέρ των σχολαρχών και εις βάρος της εκπαιδευτικής ποιότητας, της επαγγελματικής αξιοπρέπειας και των νέων εκπαιδευτικών. Αντί για αυξήσεις μισθών, σταθερές σχέσεις εργασίας και κίνητρα παραμονής, το κράτος αναλαμβάνει τον ρόλο του προμηθευτή φθηνού και αναλώσιμου προσωπικού.

Συνταξιούχοι μέχρι τα 70: «λύση» ή εργαλείο ελέγχου;

Η γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που επιτρέπει την απασχόληση συνταξιούχων εκπαιδευτικών ακόμη και μετά τα 70 έτη, δεν είναι ούτε ουδέτερη ούτε τυχαία. Ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για τη μαζική είσοδο υπερήλικων εκπαιδευτικών στην ιδιωτική εκπαίδευση, με κατώτατες αμοιβές και χωρίς καμία στρατηγική για την παιδαγωγική ανανέωση των σχολείων.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η ρύθμιση αυτή αφορά κυρίως πρώην στελέχη του δημόσιου εκπαιδευτικού μηχανισμού. Άτομα με διασυνδέσεις, εμπειρία στη διοίκηση και «γνωριμίες», τα οποία μπορούν να λειτουργήσουν ως ασπίδα προστασίας για παραβατικές πρακτικές και ως μηχανισμός πίεσης και εκφοβισμού για τους νεότερους εκπαιδευτικούς. Δεν πρόκειται απλώς για κάλυψη κενών, αλλά για αναπαραγωγή ενός κλειστού συστήματος εξουσίας.

Δεν είναι τυχαίο ότι αντίστοιχη απόφαση είχε απορριφθεί στο παρελθόν από προηγούμενη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.

Εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων στο δημοτικό χωρίς παιδαγωγική επάρκεια

Παράλληλα, το Υπουργείο προωθεί την είσοδο εκπαιδευτικών ειδικοτήτων στις μεγάλες τάξεις του δημοτικού, χωρίς ουσιαστικές παιδαγωγικές προϋποθέσεις και χωρίς διάλογο με την εκπαιδευτική κοινότητα. Φιλόλογοι και μαθηματικοί καλούνται να διδάξουν σε παιδιά δημοτικού χωρίς ειδική επιμόρφωση, χωρίς μεταβατικό πλαίσιο και χωρίς καμία μέριμνα για τις ιδιαίτερες ανάγκες της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Σε μια περίοδο που το εκπαιδευτικό επάγγελμα απαξιώνεται και οι ελλείψεις προσωπικού γενικεύονται, η επιλογή αυτή δεν αποτελεί προσωρινή λύση ανάγκης. Συνιστά επικίνδυνο προηγούμενο, το οποίο απειλεί να μεταφερθεί σύντομα και στη δημόσια εκπαίδευση.

Υποβάθμιση, όχι μεταρρύθμιση

Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής είναι προδιαγεγραμμένες:
– υποβάθμιση της ποιότητας της διδασκαλίας,
– περαιτέρω φυγή νέων εκπαιδευτικών,
– κανονικοποίηση της εργασιακής επισφάλειας,
– μετατροπή της εκπαίδευσης σε φθηνή υπηρεσία χαμηλών απαιτήσεων.

Τα προβλήματα της ιδιωτικής εκπαίδευσης δεν λύνονται με «μπαλώματα» και εφεδρείες. Λύνονται μόνο με πολιτικές που υποχρεώνουν τους ιδιοκτήτες να επενδύσουν στο ανθρώπινο δυναμικό τους και το κράτος να προστατεύσει το δημόσιο συμφέρον.

Η επιλογή είναι καθαρή:
ή σχολεία με σταθερό, αξιοπρεπώς αμειβόμενο και παιδαγωγικά επαρκές προσωπικό
ή σχολεία που λειτουργούν με προσωρινές λύσεις, φόβο και υποβάθμιση.

Οτιδήποτε άλλο είναι συνειδητή πολιτική συνενοχή.