Η Τουρκία και οι σπάνιες γαίες: Μεγάλα αποθέματα, μικρή τεχνολογική ικανότητα

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Τουρκία φιλοδοξεί και επιδιώκει να καθιερωθεί ως σημαντικός παίκτης στην παγκόσμια αγορά σπάνιων γαιών (REEs), αξιοποιώντας τα εκτεταμένα υπόγεια αποθέματά της, αλλά αντιμετωπίζει σοβαρά τεχνολογικά και γεωπολιτικά εμπόδια.

Σύμφωνα με επιστολή του Τούρκου υπουργού Ενέργειας και Φυσικών Πόρων Alparslan Bayraktar, η χώρα διαθέτει το τέταρτο μεγαλύτερο παγκοσμίως αποθεματικό REE, με ιδιαίτερα πολλά αποθέματα στην περιοχή Beylikova του Eskişehir, όπου έχουν εντοπιστεί 694 εκατ. τόνοι σύνθετου μεταλλεύματος.

Ωστόσο, η μετατροπή αυτού του πλούτου σε εμπορικά εκμεταλλεύσιμη βιομηχανική ικανότητα παραμένει περιορισμένη.

Η κρατική εταιρεία Eti Maden έχει δημιουργήσει πιλοτική μονάδα 1.200 τόνων ετησίως, αλλά η τεχνολογία διαχωρισμού των επιμέρους οξειδίων REEs βρίσκεται ακόμη υπό ανάπτυξη.

Σχέδια υπάρχουν για επέκταση σε πλήρη βιομηχανική παραγωγή 570.000 τόνων έως το 2027, ωστόσο μέχρι τότε η Τουρκία θα παραμείνει εκτός εμπορικής παραγωγής.

Ο υπουργός Bayraktar αναγνωρίζει ανοιχτά το τεχνολογικό κενό, επισημαίνοντας ότι οι χώρες με προηγμένη τεχνογνωσία θεωρούν τις διαδικασίες παραγωγής στρατηγικό πλεονέκτημα και δεν επιθυμούν να τη μοιραστούν.

Παρά τις ερευνητικές προσπάθειες μέσω του TENMAK και των πανεπιστημίων, η ανάπτυξη εγχώριας τεχνογνωσίας παραμένει κατακερματισμένη και σε πειραματικό στάδιο.

Η κυβέρνηση επιδιώκει διεθνή συνεργασία με χώρες όπως Ιαπωνία, Γερμανία και ΗΠΑ, αλλά δεσμευτικές συμφωνίες δεν έχουν υπογραφεί.

Παρά τις δηλώσεις του προέδρου Ερντογάν ότι οι πόροι δεν θα παραχωρηθούν σε ξένες δυνάμεις και η Τουρκία στοχεύει να γίνει ένας από τους πέντε κορυφαίους παραγωγούς παγκοσμίως, η έλλειψη ώριμης τεχνολογίας παραμένει κρίσιμο εμπόδιο.

Η παγκόσμια αγορά REEs, κυριαρχούμενη από την Κίνα που ελέγχει το 70% της παραγωγής και το 90% της επεξεργασίας, συνεχίζει να αναπτύσσεται, φτάνοντας αξία άνω των 12 δισ. δολαρίων το 2025 και προβλεπόμενη να ξεπεράσει τα 37 δισ. δολάρια έως το 2033.

Μέχρι η Τουρκία να γεφυρώσει το τεχνολογικό κενό, τα μεγάλα γεωλογικά αποθέματα ενδέχεται να παραμείνουν περισσότερο φιλοδοξία παρά πραγματική οικονομική δύναμη, υπογραμμίζοντας ότι η τεχνολογική ικανότητα είναι εξίσου σημαντική με τον φυσικό πλούτο στον παγκόσμιο αγώνα για κρίσιμα ορυκτά.