Οι σχέσεις μεταξύ Ιράν και Συρίας έχουν φτάσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα μετά την πτώση του Άσαντ.
Η Τεχεράνη απειλεί τώρα με βαλλιστικές επιθέσεις στη Δαμασκό μετά από αναφορές ότι η Συρία μπορεί να κινηθεί εναντίον των υποδομών της Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Από την πτώση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024, οι σχέσεις μεταξύ Ιράν και Συρίας έχουν υποστεί δραματική αναταραχή. Αυτό που ήταν για πάνω από μια δεκαετία ένας κεντρικός άξονας στον «Άξονα Αντίστασης» ή «Σιιτική Ημισέληνο» του Ιράν – με τη Συρία να χρησιμεύει ως ζωτική χερσαία γέφυρα για τη μεταφορά όπλων, δυνάμεων και υποστήριξης στη Χεζμπολάχ στον Λίβανο – έχει μετατραπεί σε μια εχθρική και προβληματική σχέση. Η νέα κυβέρνηση στη Δαμασκό, με επικεφαλής τον Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολανί, έχει επιλέξει μια πολιτική ενεργητικής ουδετερότητας και έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η Συρία δεν έχει κανένα συμφέρον να γίνει μια ακόμη περιφερειακή ζώνη συγκρούσεων και ότι η κορυφαία προτεραιότητά της είναι η ανοικοδόμηση της χώρας μετά από χρόνια εμφυλίου πολέμου. Σε δημόσιες δηλώσεις, συμπεριλαμβανομένου του Μαρτίου 2026, ο αλ-Τζολανί κατέστησε σαφές ότι η Συρία θα μείνει έξω από οποιαδήποτε σύγκρουση εκτός εάν δεχθεί επίθεση από οποιοδήποτε μέρος.
Ωστόσο, με φόντο τις δηλώσεις που έχει κάνει ο Πρόεδρος Τραμπ τις τελευταίες εβδομάδες σχετικά με την πιθανότητα να εισέλθουν οι συριακές δυνάμεις στον Λίβανο για να χτυπήσουν την πυραυλική και οπλική υποδομή της Χεζμπολάχ, το Ιράν παρουσιάζει μια σταθερή και σαφή θέση: οποιαδήποτε τέτοια κίνηση θα θεωρηθεί κόκκινη γραμμή και θα οδηγήσει σε μια ευρεία απάντηση. Πηγές κοντά στη Χεζμπολάχ αναφέρουν ότι η Τεχεράνη πρόσφατα έστειλε μια εξαιρετικά σκληρή προειδοποίηση στη Δαμασκό μέσω τουρκικών καναλιών, η οποία περιελάμβανε απειλή να χτυπήσει περισσότερους από 100 στρατηγικούς στόχους στη Συρία με βαλλιστικούς πυραύλους, συμπεριλαμβανομένου του προεδρικού μεγάρου στη Δαμασκό. Η ιρανική απειλή περιλαμβάνει επίσης την ταυτόχρονη ενεργοποίηση πολλών μετώπων, μεταξύ των οποίων τα συρο-ιρακινά σύνορα, την περιοχή της Χομς και τις ακτές των Αλαουιτών, παράλληλα με την υποστήριξη των κουρδικών κινημάτων στην περιοχή του Χαλεπίου. Το μήνυμα μεταφέρθηκε όχι μόνο στη Δαμασκό αλλά και στην Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και το Ιράκ, για να καταστεί σαφές ότι η επιχείρηση -εάν πραγματοποιηθεί- δεν θα περιοριστεί στην κοιλάδα Μπεκάα στον Λίβανο, αλλά θα μετατραπεί σε μια ευρεία περιφερειακή αντιπαράθεση εντός της συριακής και λιβανέζικης επικράτειας. Το Ιράν όχι μόνο έσωσε την κυριαρχία του Άσαντ σε συνεργασία με τη Χεζμπολάχ, αλλά επένδυσε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια στην κατασκευή εκτεταμένων στρατιωτικών και υλικοτεχνικών υποδομών σε συριακό έδαφος. Μετά την πτώση του καθεστώτος, η Τεχεράνη αναγκάστηκε να εκκενώσει το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεών της και η νέα κυβέρνηση κινήθηκε γρήγορα για να διαλύσει αυτές τις υποδομές μέσω συλλήψεων πυρήνων που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης και τη Χεζμπολάχ, κατάσχεσης αποθεμάτων όπλων και επιβολής περιορισμών στις δραστηριότητες οργανώσεων που συνδέονται με την Τεχεράνη.
Σήμερα, το Ιράν συνεχίζει να προσπαθεί να διατηρήσει την επιρροή του μέσω μυστικών δικτύων και οδών λαθρεμπορίου, ενώ οι συριακές δυνάμεις ασφαλείας διεξάγουν επανειλημμένες επιδρομές εναντίον αυτών των πυρήνων. Τον Ιούλιο του 2026, το Ιράν πραγματοποίησε πλήγμα στην περιοχή αλ-Τανφ και ισχυρίστηκε ότι έπληξε ένα αμερικανικό κέντρο διοίκησης, αλλά οι ειδικοί το είδαν ως προειδοποιητικό μήνυμα προς τη Δαμασκό στο πλαίσιο των συζητήσεων σχετικά με τη συμμετοχή της Συρίας στον περιορισμό της Χεζμπολάχ. Η Συρία, από την πλευρά της, έχει αυξήσει την παρουσία των δυνάμεών της στα σύνορα με το Ιράκ και τον Λίβανο για να αποτρέψει τις διεισδύσεις φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών, ενώ παράλληλα προωθεί τις σχέσεις με την Τουρκία, τα αραβικά κράτη και τη Δύση ως ανεξάρτητος παράγοντας που επικεντρώνεται στην οικονομική ανασυγκρότηση. Για το Ιράν, η Χεζμπολάχ παραμένει στρατηγικό πλεονέκτημα και απόλυτη κόκκινη γραμμή, ειδικά μετά την απώλεια του χερσαίου διαδρόμου στη Συρία.
Παρόλο που η Δαμασκός έχει αρνηθεί τις προθέσεις της να επέμβει στρατιωτικά στον Λίβανο, οι αναφορές για την ιρανική προειδοποίηση καταδεικνύουν πόσο η Χεζμπολάχ παραμένει η κύρια άγκυρα του «Άξονα Αντίστασης» εναντίον του Ισραήλ. Η ένταση μεταξύ των χωρών δεν είναι μια άμεση αντιπαράθεση προς το παρόν, αλλά μια ήσυχη διαμάχη για την επιρροή και τις οδούς εφοδιασμού, καθώς η νέα Συρία προσπαθεί να απελευθερωθεί από την ιρανική εξάρτηση, ενώ η Τεχεράνη αρνείται να εγκαταλείψει τα υπολείμματα της παρουσίας της. Οποιαδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση θα μπορούσε να μετατρέψει τις ψυχρές σχέσεις σε ανοιχτή και άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
