Η συμφωνία της Λιβύης με την Τουρκία ισχυρίζεται ότι υπάρχουν θαλάσσιες ζώνες που αγνοούν τα ελληνικά νησιά και υπονομεύουν το αποδεκτό ναυτικό δίκαιο.
Οι κινήσεις της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης, με έδρα την Τρίπολη, έχουν αναζωπυρώσει τις εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Τόσο η προθυμία της Λιβύης να προωθήσει το θαλάσσιο μνημόνιο του 2019 με την Τουρκία – μια συμφωνία που καταστρέφει τις καθιερωμένες νομικές διαδικασίες – όσο και η προθυμία της Τρίπολης να πιέσει την Ελλάδα με μια απότομη αύξηση της παράνομης μετανάστευσης έχουν ανησυχήσει τις ελληνικές αρχές.
Η Ελλάδα έχει αναπτύξει δύο φρεγάτες και ένα σκάφος υποστήριξης στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης, καθώς οι Έλληνες αξιωματούχοι θεωρούν τη θέση της Λιβύης ως απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα.
Η συμφωνία διεκδικεί θαλάσσιες ζώνες που τέμνουν τα καθιερωμένα θαλάσσια σύνορα, αγνοούν τα ελληνικά νησιά και υπονομεύουν τις αποδεκτές ερμηνείες του ναυτικού δικαίου.
Στην πρόσφατη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προέτρεψε τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επανέλθουν στη Λιβύη, τονίζοντας την ανάγκη για εκλογές και νόμιμη διακυβέρνηση.
Τα σχόλιά του αντανακλούσαν την απογοήτευση της Αθήνας για τη συνεχιζόμενη αναγνώριση της Τρίπολης, παρά την αγνόηση των διεθνών κανόνων. Η Ελλάδα έχει ανταποκριθεί σε τρεις στρατηγικές γραμμές. Διπλωματικά, ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης έχει συνεργαστεί με ομολόγους της από την Ιταλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αναλαμβάνει επίσης μια διπλωματική αποστολή στη Λιβύη σε δύο μέρη: πρώτα στη Βεγγάζη για συνομιλίες με τον Χαλίφα Χαφτάρ και στη συνέχεια στην Τρίπολη στις 15 Ιουλίου για να συναντήσει αξιωματούχους της Δύσης της Λίβυης.
Δηλωμένος σκοπός του είναι να διερευνήσει ένα πλαίσιο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών με δυτικούς αξιωματούχους, αν και ο πραγματικός του στόχος είναι να καταλήξει σε ένα πλαίσιο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών που θα βασίζεται αποκλειστικά στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Η Ελλάδα έχει αναπτύξει δύο ναυτικές φρεγάτες και ένα σκάφος υποστήριξης στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης. Ενώ η κίνηση αυτή ανταποκρίνεται επίσημα στην αυξανόμενη παράνομη μετανάστευση, σημαίνει επίσης την αποτροπή μιας νέας μεταναστευτικής διαδρομής από την ανατολική Λιβύη προς την Κρήτη, λίγο πάνω από 400 μίλια μακριά.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Αθήνα επιδιώκει να αξιοποιήσει την αυξανόμενη ανησυχία για τη μετανάστευση από τη Λιβύη. Ο Μητσοτάκης έθεσε το ζήτημα απευθείας στον Μάγκνους Μπρούνερ, Ευρωπαίο Επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων, ζητώντας πιέσεις για τη μείωση των ροών. Ο Μπρούνερ πρόκειται να επισκεφθεί τη Λιβύη στις 8 Ιουλίου, συνοδευόμενος από τους υπουργούς Εσωτερικών της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Μάλτας. Η Αθήνα βλέπει αυτήν την αποστολή ως ευκαιρία να παρουσιάσει την κρίση της Λιβύης ως μια πρόκληση τόσο για τη μετανάστευση όσο και για την ασφάλεια για την Ευρώπη. Εν τω μεταξύ, η Τουρκία συνέχισε να εντείνει την παρουσία της στη Λιβύη στο πλαίσιο της ευρύτερης περιφερειακής στρατηγικής της. Τούρκοι αξιωματούχοι άμυνας υποστηρίζουν ότι η συμφωνία του 2019 είναι σύμφωνη με το ναυτικό δίκαιο.
Επιδιώκουν επίσης να ενδυναμώσουν τις αρχές στην Τρίπολη, η οποία επιδιώκει έναν ισλαμιστή τύπου Μουσουλμανικής Αδελφότητας, έναντι της αντίπαλης, πιο κοσμικής κυβέρνησης της Βουλής των Αντιπροσώπων στη Βεγγάζη. Η απόφαση της Τρίπολης να ταχθεί υπέρ της Άγκυρας αντανακλά την προθυμία να παραμερίσει το διεθνές δίκαιο υπέρ της τακτικής συνεργασίας. Η απόφαση της Τρίπολης να ταχθεί υπέρ της Άγκυρας αντανακλά την προθυμία να παραμερίσει το διεθνές δίκαιο υπέρ της τακτικής συνεργασίας. Αιγύπτιοι αξιωματούχοι φέρονται να ζήτησαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες να παρέμβουν και να εμποδίσουν την Τρίπολη να επικυρώσει τη ναυτική συμφωνία με την Τουρκία.
Το αίτημα του Καΐρου είναι αξιοσημείωτο όχι μόνο για το περιεχόμενό του, αλλά και για την άμεση απήχησή του στην Ουάσινγκτον, παρακάμπτοντας τα πολυμερή κανάλια. Το Κάιρο φοβάται ότι η επικύρωση θα κλιμακώσει τις εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και θα εδραιώσει την τουρκική επιρροή. Η ενέργεια του Καΐρου σηματοδοτεί επίσης ότι οι περιφερειακοί παράγοντες δεν είναι πλέον πρόθυμοι να αντιμετωπίσουν τη λιβυκή σύγκρουση ως εσωτερικό ζήτημα ή ως παγωμένη διαμάχη δι’ αντιπροσώπων. Αντ’ αυτού, τη βλέπουν ως μια ζωντανή αρένα γεωπολιτικού ανταγωνισμού, με συνέπειες για την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής. Για την Ουάσινγκτον, η ελκυστικότητα της Αιγύπτου θα πρέπει να χρησιμεύσει ως αφύπνιση. Το γεγονός ότι τόσο η Αθήνα όσο και το Κάιρο -δύο σταθερά, ευθυγραμμισμένα με τις ΗΠΑ κράτη με αποκλίνοντα αλλά αλληλεπικαλυπτόμενα συμφέροντα- προτρέπουν ανεξάρτητα για παρέμβαση στο ίδιο ζήτημα θα πρέπει να οδηγήσει σε επανεκτίμηση της τρέχουσας πολιτικής των ΗΠΑ που κλίνει προς την Τρίπολη. Η επανειλημμένη περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου από την λεγόμενη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας και η προθυμία της να συμβάλει στην περιφερειακή αστάθεια, θα πρέπει να εγείρει ανησυχίες στην Ουάσινγκτον σχετικά με το κόστος της ανεπιφύλακτης διπλωματικής υποστήριξης.
Υ.Γ. Το Φόρουμ Μέσης Ανατολής προωθεί τα αμερικανικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και προστατεύει τη Δύση από τις απειλές της Μέσης Ανατολής.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
