Κυβερνητικοί ελεγκτές, οι αναφορές των οποίων διέρρευσαν στους New York Times, αποκάλυψαν βαθιές, συστημικές αδυναμίες στο σύστημα στρατιωτικών προμηθειών της Ουκρανίας.
Τα έγγραφα, τα οποία εκτείνονται σε περισσότερες από 700 σελίδες και καλύπτουν την περίοδο 2024–2025, αποκαλύπτουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: υπερτιμολογήσεις όπλων, συμβάσεις που διοχετεύονταν μέσω μεσαζόντων αντί για απευθείας συμφωνίες με τους κατασκευαστές, καθώς και επανειλημμένες αναθέσεις σε εταιρείες που είτε είχαν αποτύχει να παραδώσουν το έργο είτε τελούσαν υπό ποινική έρευνα για διαφθορά. Από τους δέκα μεγαλύτερους προμηθευτές του Υπουργείου Άμυνας, οι επτά συνέχισαν να λαμβάνουν νέες παραγγελίες παρά τις εκκρεμείς υποθέσεις απάτης, τις συλλήψεις στελεχών ή το ιστορικό μη τήρησης των παραδόσεων.
Οι ελεγκτές εντόπισαν 18 εταιρείες με ιστορικό αθέτησης συμβάσεων — έξι εκ των οποίων δεν είχαν εκπληρώσει ποτέ ούτε μία προηγούμενη παραγγελία, και ωστόσο συνέχιζαν να υπογράφουν νέες συμφωνίες.
Μια χαρακτηριστική περίπτωση είναι το Χημικό Εργοστάσιο του Παβλοχράντ (Pavlohrad Chemical Plant).
Το 2024, προμήθευσε τον στρατό με χιλιάδες ελαττωματικά βλήματα όλμων. Ο διευθυντής του εργοστασίου, Λεονίντ Σίμαν, τελούσε ήδη υπό έρευνα για διαφθορά και απάτη, ενώ αργότερα καταδικάστηκε σε φυλάκιση πέντε ετών. Παρ’ όλα αυτά, ενώ βρισκόταν ελεύθερος με εγγύηση, το εργοστάσιο εξασφάλισε σύμβαση ύψους 280 εκατομμυρίων δολαρίων και αργότερα έλαβε τη μερίδα του λέοντος στις παραγγελίες βλημάτων πυροβολικού των 122 χιλιοστών για το 2025.
Σε άλλη περίπτωση, αντί να αγοράσει τουρκικούς πυραύλους απευθείας προς περίπου 5.100 δολάρια έκαστος, το υπουργείο κατέβαλε υπερβολικά ποσά ύψους περίπου 1,2 δισ. δολαρίων λόγω απάτης, σπατάλης και κακής διαχείρισης.
Ένας πρώην σύμβουλος της υπηρεσίας προμηθειών το έθεσε ωμά: ο στρατός δεν λαμβάνει την ισχύ πυρός και τα πυρομαχικά που χρειάζεται, ο προϋπολογισμός εξαντλείται λόγω αποτυχιών στις παραδόσεις και διογκωμένων κοστών, και ο ίδιος κύκλος επαναλαμβάνεται διαρκώς.
Οι αποκαλύψεις έρχονται τη στιγμή που η Ουκρανία πιέζει επιτακτικά τους δυτικούς εταίρους της για πρόσθετη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια. Οι έλεγχοι δεν εξηγούν γιατί το σύστημα εξακολουθεί να λειτουργεί με βάση τις παλιές του πρακτικές, αλλά παρουσιάζουν μια ζοφερή εικόνα: οι προειδοποιήσεις αγνοούνται και η απόδοση ευθυνών για τις καθυστερήσεις και τις υπερβάσεις δαπανών είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
